Ο Χέμινγουεϊ έπλασε την «Γκερνίκα»

Σε ταραγμένες εποχές δεν ήταν λίγοι εκείνοι που έβρισκαν διέξοδο στις πολεμικές ταινίες με ευχάριστο τέλος. Το ίδιο και ο ζωγράφος Πάμπλο Πικάσο. Ο οποίος φαίνεται πως φιλοτέχνησε την διάσημη «Γκερνίκα» του, σύμβολο της αντιπολεμικής τέχνης, επηρεασμένος από την ταινία «Αποχαιρετισμός στα όπλα», βασισμένη σε βιβλίο του φίλου του, Ερνεστ Χέμινγουεϊ.

Η ταινία προβαλλόταν εκείνη την περίοδο, το 1937, στο Παρίσι όπου έμενε ο Πικάσο. Λέγεται δε ότι η φιλία του με τον αμερικανό συγγραφέα τον έκανε να την παρακολουθήσει με μεγάλη προσοχή και να επηρεαστεί σημαντικά από μια σκηνή της.

Αυτό υποστηρίζει ο διευθυντής φωτογραφίας Χοσέ Λουίς Αλκάινε στο περιοδικό «Cameraman» έπειτα από έρευνα που έκανε βασιζόμενος σε σκηνή από την ταινία του 1932. Ερευνα που συμπίπτει με τα 30 χρόνια από την άφιξη της «Γκερνίκα» στην Ισπανία (10 Σεπτεμβρίου 1981), από το Παρίσι όπου πρωτοεκτέθηκε.

Μπορεί, λοιπόν, ο Πικάσο να εξέφρασε τη φρίκη του Ισπανικού Εμφυλίου και του βομβαρδισμού της κωμόπολης Γκερνίκα στον πίνακά του, οι εικόνες όμως ενδέχεται να ήταν εμπνευσμένες από την ταινία του Φρανκ Μπόρζατζ.

«Βλέποντας την ταινία, σε κάποια σκηνή, στο 51ο λεπτό, αναφώνησα: “Αυτή είναι η Γκερνίκα”», εξηγεί ο Χοσέ Λουίς Αλκάινε. Η σκηνή διαρκεί πέντε λεπτά. Διαδραματίζεται νύχτα, σε έναν κεντρικό δρόμο που βομβαρδίζεται από αέρος και στρατιώτες, ανάμεσα σε πολίτες, τρέχουν να σωθούν. «Αρχισα την έρευνά μου όταν δούλευα με τον Πέδρο Αλμοδόβαρ στην ταινία “La piel que habito” («Μυγαλή, η δηλητηριώδης αράχνη» στα ελληνικά). Εξέταζα πλάνο προς πλάνο τη σκηνή παράλληλα με τον πίνακα», λέει.

Η «Γκερνίκα» είναι για εκείνον «ένα κολάζ προσώπων που έχει επηρεαστεί από το κινηματογραφικό μοντάζ, με μακρινά και κοντινά πλάνα».

Δ.Κ.