[Ημουν κι εγώ εκει] Εκθεση που αφυπνίζει συνειδήσεις

Σκηνή αποστομωτική: πιτσιρίκα γύρω στα 10, ντυμένη σαν ροκ σικ μοντέλο με πινελιές από ντίσκο στυλ (άσπρο T-shirt, καρφίτσα με στρας, μαύρο κολάν, μαύρη μικρή καπιτονέ τσάντα με αλυσίδα περασμένη χιαστί στον ώμο, σανδάλια φλατ με στρας, μακριά μαλλιά πιασμένα αλογοουρά) ξεναγεί τις φίλες της (πιο εναρμονισμένες ενδυματολογικά με την ηλικία τους) τη βραδιά των εγκαινίων στην έκθεση του Μανώλη Χάρου «Μύθοι του Αισώπου» στο κεντρικό κτίριο του Μουσείου Μπενάκη. Η νεαρή επίδοξη κριτικός τέχνης εξηγεί στο ακροατήριό της τις λεπτομέρειες κουνώντας εκφραστικά τα χέρια της απέναντι από το μαυρόασπρο σχέδιο ενός ποντικού, που ανήκει στην ακολουθία του καλλιτέχνη γύρω από το «Ποντικοσυμβούλιο»…

Ηταν το στιγμιότυπο που ταίριαζε στην πρόθεση του Χάρου να μιλήσει στην καρδιά του κοινού και να το μυήσει σε έναν σύγχρονο κώδικα ηθικής. Και τι κοινό! Παιδιά που ερεθίζονται από την τέχνη και αρχίζουν τη δική τους παράσταση. Να μην αδικούμε όμως και τους ενηλίκους. Γιατί κι εκείνοι έπεσαν θύματα αποπλάνησης των πρωταγωνιστών της έκθεσης. Πιο γοητευτική όλων, η αλεπού στην τρισδιάστατη απεικόνισή της. Πιο cool, η χάρτινη βοϊδοκεφαλή – τρόπαιο με το υπέροχο βαριεστημένο βλέμμα προς το μικροσκοπικό κουνούπι. Πιο στοχαστική η μαυρόασπρη απεικόνιση της συνάντησης του ξυλοκόπου με τον θάνατο. Πιο ποπ, οι τρεις πίνακες με τα φεγγάρια. Πιο σπάνια, η προθήκη με τις παλιές ξενόγλωσσες κι ελληνικές συλλεκτικές εκδόσεις των αισώπειων μύθων.

Επειτα από μία πολύχρονη έρευνα σε βιβλιοθήκες, συλλογές και αγορές, ο καλλιτέχνης «συνομίλησε» με το λελέκι, τον βάτραχο, τον ποντικό, το κοράκι, πήρε την άδειά τους για να του… ποζάρουν για ασκήσεις ιχνογραφίας, χειροτεχνίας, κολλάζ και ζωγραφικής. Μάλιστα, δέχτηκαν την πρότασή του να ξαναγράψει τις ιστορίες τους με σύγχρονα μέσα. Οπως δείχνει και το βίντεο που προβάλλεται στο αμφιθέατρο του μουσείου με την ομώνυμη παράσταση της ομάδας Oper(O) που σκηνογράφησε κι εμπνεύστηκε ο Χάρος συμπληρώνοντας τη διατριβή του στον μέγα παραμυθά.

Για όλους κάτι υπάρχει σε αυτήν την έκθεση που σε κάνει να χαμογελάς, έως και να θέλεις να παίξεις με κηρομπογιές, χαρτί και πλαστελίνη. Οι πρωταγωνιστές και ο δημιουργός τους με ενδιάμεσο τον καλλιτέχνη είναι εκεί για να αφυπνίζουν συνειδήσεις.