Ενα σκούτερ έβαλε φρένο στη Φωνή

Το ευρύ κοινό θα τον θυμάται ως τη Φωνή του Τζον Τορτούρο στην ταινία της Σάλι Πότερ «Ο άνδρας που έκλαιγε». Φωνή που έκαμπτε τις αντιστάσεις της Κριστίνα Ρίτσι και της Κέιτ Μπλάνσετ στην ταινία του 2000 με τον «Τσιγγάνο» Τζόνι Ντεπ. Και ίσως με συγκίνηση θα ανατρέχουν ξανά στην άρια του Ναδίρ από τους «Αλιείς μαργαριταριών» του Μπιζέ, εμβληματική στην ταινία και σημαδιακή στη ζωή του τενόρου Σαλβατόρε Λιτσίτρα, που έσβησε ύστερα από τροχαίο στα 43 του χρόνια.

Οι φαν της περίφημης Μετροπόλιταν Οπερας της Νέας Υόρκης θα θυμούνται τον Λιτσίτρα ως το μεγάλο αστέρι της Met και τον «νέο Παβαρότι», ο οποίος μάλιστα είχε αντικαταστήσει τον τενορίσιμο Λουτσιάνο σε παράσταση της «Τόσκα» το 2002, κερδίζοντας σε μια νύχτα τον θαυμασμό του κοινού.

Οι συμπατριώτες του στη Σικελία θα θυμούνται ότι του «πήρε» τη ζωή ένα σκούτερ, με το οποίο προσπάθησε να παρκάρει έξω από εστιατόριο στη Ραγκούσα και από λάθος χειρισμό έπεσε σε τοίχο – δεν φορούσε κράνος… – και κατέληξε σε κακή κατάσταση στο τοπικό νοσοκομείο, όπου και εξέπνευσε χθες.

Δύο νεφροπαθείς κάπου στην Ιταλία θα τον θυμούνται ως δωρητή – και των δύο νεφρών του.

Οι λάτρεις της όπερας θα τον θυμούνται ως μια φωνή με μεγάλη ευαισθησία και ευελιξία που μπορούσε να συγκινεί όχι μόνον από τη σκηνή των λυρικών θεάτρων, αλλά και από τις – λίγες σχετικά – ηχογραφήσεις του. Οπως αυτή στο σάουντρακ του «Ανδρα που έκλαιγε», για την οποία η κριτική είχε καταγράψει πως φέρνει δάκρυα στα μάτια.

Κυρίως, όμως, χάθηκε μια φωνή – κατά τους «New York Times» – «άξια να συνεχίσει τη μεγάλη ιταλική οπερατική παράδοση».