Χουρμάδες, λάπτοπ και προσευχή

Το ρολόι δεν έχει δείξει ακόμη επτά. Κάτω από το Τείχος των Εθνών όμως, στο ΟΑΚΑ, όλα είναι έτοιμα. Καραβόπανα και μεγάλα κομμάτια υφάσματος έχουν στρωθεί στο τσιμέντο. Μπροστά για τους άνδρες, πίσω για τις γυναίκες. Από τα μεγάφωνα ακούγεται η φωνή του μουλά που επαναλαμβάνει ένα απόσπασμα από το Κοράνι. Οι πρώτοι πιστοί έχουν αρχίσει να καταφθάνουν. Ο σουλτάνος των μηνών, το Ραμαζάνι, έχει φτάσει στο τέλος του. Είναι η μέρα του Αΐντ Αλ Φιτρ.

Μπορεί να μην υπάρχει τζαμί ώστε να πρέπει να πλύνουν αυτιά και το στόμα πριν μπουν, όμως ο αέρας είναι γεμάτος μυρωδιές από κολόνιες και after shave. Κάθε τρεις και λίγο ακούγεται κι ένα «χρόνια πολλά» στα ελληνικά. Κουστουμαρισμένοι άνδρες με μεταξωτές κάλτσες κάθονται δίπλα σε Αφρικανούς με πολύχρωμες κελεμπίες. Ο πρόεδρος της Μουσουλμανικής Ενωσης Ελλάδος, Ναΐμ Ελνταγούρ, υποδέχεται τον κόσμο. Οπως λέει είναι πολύ ευχαριστημένοι που το υπουργείο Παιδείας τους παραχώρησε δωρεάν τους χώρους στο ΟΑΚΑ και το ΣΕΦ για τη μεγάλη γιορτή. Οσο για αυτούς που αντιδρούν στην παραχώρηση; Δεν δίνει σημασία. Ελπίζει μόνο του χρόνου να έχουν τον χώρο τους στον Βοτανικό. «Γνωρίζουμε πως ήρθαμε σε χριστιανική χώρα και είμαστε μειονότητα. Οφείλουμε να σεβόμαστε κανόνες και νόμους. Δεν θέλουμε γκρίνια. Η γκρίνια οδηγεί σε ρατσισμό και μίσος, που ποτέ δεν οδηγούν σε καλό σημείο» τονίζει.

Αραβες, Αιγύπτιοι, Σύριοι, Αφγανοί και πολλοί Αφρικανοί έχουν δώσει το παρών. Κάποιοι Πακιστανοί είναι σε άλλο χώρο του ΟΑΚΑ. Ενας άνδρας τριγυρνά με ένα κουτί χουρμάδες και κερνάει τους πιστούς. Η προσέλευση όμως δεν είναι μεγάλη. Μόλις μερικές εκατοντάδες. Τίποτα δεν θυμίζει τις εικόνες του περυσινού εορτασμού, όταν χιλιάδες μουσουλμάνοι είχαν κατακλύσει κεντρικές πλατείες της Αθήνας. Η λήξη της νηστείας πέφτει πολύ νωρίς φέτος, είναι η εξήγηση.

Οι γυναίκες είναι πολύ λιγότερες. Οσες είναι στην Ελλάδα πρέπει να ετοιμάσουν το γιορτινό τραπέζι. Οσες πάντως ήρθαν να προσευχηθούν φορούν τα καλά τους. Κάποιες φαίνονται σαστισμένες με τόσες κάμερες τριγύρω και γελούν με συστολή, ισιώνοντας αντανακλαστικά τις μαντίλες τους. Ξαφνικά μέσα από το πλήθος που έρχεται από τον σταθμό του ΗΣΑΠ ξεχωρίζει ένας άνδρας με γκρι ανοιχτό κοστούμι κι ένας νεαρός λίγο πριν από την εφηβεία, που κουβαλά στον ώμο σημαίες της Συρίας. Στα γρήγορα, πάνω σε δύο κιγκλιδώματα, στήνεται το πανό. «Αυτή είναι η δημοκρατία στη Συρία. Αυτοί πέθαναν για την ελευθερία» αναγράφει πάνω από τις φρικιαστικές εικόνες των νεκρών αντικαθεστωτικών διαδηλωτών.

ΤΑ «ΚΛΙΚ». Οταν φτάνει η ώρα της προσευχής μικρά ατομικά χαλάκια στρώνονται μπροστά από το πλήθος για τα εξέχοντα μέλη των κοινοτήτων. Μόλις ο αιγύπτιος μουλάς τελειώνει ακούγεται από τα μεγάφωνα μια φωνή στα ελληνικά: «Σας παρακαλώ πολύ να βοηθήσουμε όλοι να μαζέψουμε. Για να βγούμε μαζί στη διαδήλωση για τη Συρία». Σε χρόνο-ρεκόρ και με μεθοδικότητα έχουν διπλωθεί τα πανιά και τα μεγάφωνα έχουν αποσυνδεθεί. Σπεύδουν να φωτογραφηθούν με τον μουλά. Ακούγονται αλλεπάλληλα κλικ από ψηφιακές και κινητά τηλέφωνα. Αγκαλιάζονται. Σηκώνουν ψηλά τα παιδιά τους. Τα φωτογραφίζουν με τα γιορτινά τους. Είναι χαρούμενοι. Και θέλουν όλοι να θυμούνται αυτή τη γιορτή.