Πρώτος νεκρός, ετών… 14!

Οι αντικυβερνητικές διαδηλώσεις στη Χιλή απέκτησαν τον πρώτο τους μάρτυρα: ο 14χρονος Μανουέλ Γκουτιέρες, που είχε τραυματιστεί την Πέμπτη στο Σαντιάγο από σφαίρες αστυνομικών, υπέκυψε χθες το πρωί στα τραύματά του. «Ο θάνατος ενός πολίτη είναι κάτι πολύ σοβαρό», τόνισε ο υφυπουργός Εσωτερικών Ροντρίγκο Ουμπίγια. «Ομως η λύση στα μεγάλα προβλήματα της χώρας δεν είναι οι πέτρες, οι βόμβες και οι επιθέσεις. Είναι ο διάλογος».

Με επικεφαλής τους φοιτητές που ζητούν δωρεάν παιδεία, εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι έχουν βγει στους δρόμους τους τελευταίους μήνες ζητώντας καλύτερη κατανομή των εσόδων από το εμπόριο χαλκού στη μεγαλύτερη παραγωγό του μετάλλου αυτού στον κόσμο. Σύμφωνα με τους οργανωτές, πάνω από 600.000 άνθρωποι έλαβαν προχθές μέρος στις διαδηλώσεις εναντίον του δισεκατομμυριούχου προέδρου Σεμπαστιάν Πινιέρα σε όλη τη χώρα. Μόνο στο Σαντιάγο διαδήλωσαν 200.000 άνθρωποι. Περισσότεροι από 1.300 άνθρωποι έχουν συλληφθεί, ενώ έχουν καταστραφεί και λεηλατηθεί δεκάδες καταστήματα. Η διήμερη εθνική απεργία που πραγματοποιήθηκε αυτή την εβδομάδα ήταν η πρώτη μετά την πτώση της δικτατορίας του Αουγκούστο Πινοτσέτ.

Ενώ η οικονομία της Χιλής αναπτύσσεται φέτος με ρυθμό 6,6% και αποτελεί μαγνήτη για τους επενδυτές, πολλοί Χιλιανοί αισθάνονται ότι έχουν αποκλειστεί από το οικονομικό θαύμα. Οι φοιτητές θέλουν η εκπαίδευση, που στη χώρα αυτή στηρίζεται σε μεγάλο βαθμό στην ιδιωτική χρηματοδότηση, να μετατραπεί σε ένα δημόσιο και μη κερδοσκοπικό σύστημα. Τα συνδικάτα, πάλι, ζητούν να αλλάξουν οι εργατικοί νόμοι, να αυξηθεί ο φόρος στις επιχειρήσεις, να συμπληρωθεί το ιδιωτικό συνταξιοδοτικό σύστημα με μια μεγαλύτερη κρατική παρέμβαση και να συνταχθεί νέο Σύνταγμα.

Η έκρηξη της λαϊκής δυσαρέσκειας σημειώνεται 18 μήνες μετά την ανάληψη της εξουσίας από τον Πινιέρα. Πριν από αυτόν, η Κεντροαριστερά είχε κυβερνήσει μάλλον με ηρεμία για είκοσι χρόνια, οδηγώντας τη χώρα στη δημοκρατία. «Ενώ εκείνοι γνώριζαν πώς να μιλούν στις μάζες, το επιτελείο του Πινιέρα με τα MacΒooks και τα Starbucks έχει χάσει την επαφή με τον κόσμο», λέει στον «Εκόνομιστ» ο κοινωνιολόγος Εουχένιο Τιρόνι, συγγραφέας ενός νέου βιβλίου για τον Πινιέρα με τίτλο «Μα γιατί δεν με αγαπούν;».

Οι Χιλιανοί έχουν πια ξεχάσει ότι η δημοκρατία τους έχει πετύχει πράγματα για τα οποία πρέπει να είναι υπερήφανοι. Οι νέοι είναι πιο εύποροι, πιο υγιείς, πιο μορφωμένοι και πιο ελεύθεροι από τους γονείς τους. Από την άλλη πλευρά, όμως, έχουν πολλούς λόγους να διαμαρτύρονται. Οι φοιτητές ανακαλύπτουν όταν τελειώνουν τις σπουδές τους ότι είναι φορτωμένοι με χρέη. Και το εκλογικό σύστημα είναι έτσι φτιαγμένο, που ευνοεί τον διπολισμό. Κατόπιν αυτού, πολλοί νέοι δεν κάνουν τον κόπο να πάνε να ψηφίσουν.

«Εχουμε δουλειές που μισούμε για να αγοράζουμε πράγματα που δεν χρειαζόμαστε», ανέφερε το πανό που κρατούσε μια διαδηλώτρια. «Οσο δεν υπάρχουν απαντήσεις στα αιτήματά μας, η διαμαρτυρία μας θα συνεχίζεται», τόνισε από την πλευρά της η 23χρονη φοιτήτρια Καμίλα Βαγιέχος, που έχει αναδειχθεί σε ηγέτιδα του κινήματος. «Στηρίζουμε τα αιτήματα των εργαζομένων, γιατί η εκπαίδευση είναι ένα κοινωνικό πρόβλημα που αφορά όλες τις οικογένειες της Χιλής».