Η πέμπτη φάλαγγα των ανταρτών ήταν από μήνες στην Τρίπολη

Την ονόμασαν επιχείρηση «Αυγή της Γοργόνας» και ήταν το σχέδιο του ΝΑΤΟ και των αντικαθεστωτικών ανταρτών για την κατάληψη της Τρίπολης. Αρχισε πριν από τρεις μήνες όταν ομάδες νέων ανδρών άφησαν τα σπίτια τους στην πρωτεύουσα της Λιβύης και ταξιδέψαν σιδηροδρομικώς στη Βεγγάζη, όπου εκπαιδεύτηκαν από πρώην στρατιωτικούς. Κατόπιν επέστρεψαν στις οικογένειές τους, είτε από τα δυτικά βουνά είτε μεταμφιεσμένοι σε ψαράδες. «Πήγαν πίσω στην Τρίπολη και περίμεναν, έγιναν πυρήνες εν υπνώσει», λέει ο εκπρόσωπος του στρατού των αντικαθεστωτικών Φαντλάλα Χαρούν, ο οποίος συμμετείχε στη διοργάνωση της επιχείρησης. Εξηγεί ότι πολλοί από τους εκπαιδευμένους έμειναν στις πόλεις δυτικά της Τρίπολης όπως η Ζιντάν και η Ζαουίγια, περιμένοντας την ημέρα κατά την οποία θα γινόταν η έφοδος στην πρωτεύουσα.

Η επιχείρηση «Αυγή της Γοργόνας» άρχισε τη νύχτα της 21ης Αυγούστου και καθώς μέχρι τότε οι αντάρτες αντιμετώπιζαν προβλήματα σε διάφορα μέτωπα, η διεθνής κοινότητα εξεπλάγη από την ταχύτητα με την οποία οι αντικαθεστωτικοί έφθασαν στην Πράσινη Πλατεία χωρίς τα στρατεύματα του Καντάφι να προβάλουν σοβαρή αντίσταση. Περίπου 150 εκπαιδευμένοι άνδρες που βρίσκονταν στην Τρίπολη έστησαν, σύμφωνα με τον Χαρούν, οδοφράγματα και συγκρούστηκαν με τις ταξιαρχίες του καθεστώτος ελέγχοντας σταδιακά την πόλη.

Η ΕΚΔΙΚΗΣΗ ΤΟΥ ΤΑΞΙΑΡΧΟΥ. Γιατί όμως τα κυβερνητικά στρατεύματα υποχώρησαν τόσο εύκολα; Ο επικεφαλής της πολιτικής επιτροπής των ανταρτών Φάτι Μπάγια λέει ότι αυτό οφείλεται σε συμφωνία που κλείστηκε με τον επικεφαλής της μονάδας που ήταν επιφορτισμένη να φυλάσσει τις εισόδους της Τρίπολης, την Ταξιαρχία Μοχάμεντ Μεγκράγιεφ. Ο επικεφαλής Μοχάμεντ Εσκάλ ήταν επί χρόνια στενός συνεργάτης του Καντάφι. Σύμφωνα όμως με τον Μπάγια, ο Καντάφι είχε διατάξει τη θανάτωσή του πριν από 20 χρόνια. «Ο Εσκάλ είχε άχτι επί δύο δεκαετίες τον Καντάφι και έκλεισε συμφωνία με το Εθνικό Μεταβατικό Συμβούλιο», λέει. «Οταν έφθασε η ώρα μηδέν παρέδωσε την πόλη στους αντάρτες». Οπως εξηγεί ο Χαρούν, «ο Εσκάλ δεν νοιαζόταν για την επανάσταση. Ηθελε να πάρει την προσωπική του εκδίκηση από τον Καντάφι και όταν είδε την πιθανότητα να καταρρεύσει, το άφησε να συμβεί».

Ο Χαρούν παραδέχεται ότι «το ΝΑΤΟ έπαιξε πολύ μεγάλο ρόλο στην κατάληψη της Τρίπολης. Βομβάρδισαν όλες τις κεντρικές εγκαταστάσεις που δεν μπορούσαμε να καταλάβουμε με τον ελαφρύ οπλισμό μας». Καθώς περνούσε ο καιρός γίνονταν όλο και πιο μεθοδικές επιθέσεις στις τηλεπικοινωνιακές εγκαταστάσεις και τα οπλοστάσια του καθεστώτος, ενώ μη επανδρωμένα κατασκοπευτικά σκάφη των ΗΠΑ παρείχαν πληροφορίες στους αντάρτες. Επίσης, σύμφωνα με διπλωμάτες, υπήρξε βοήθεια από άνδρες των ειδικών δυνάμεων από Γαλλία, Βρετανία και κάποιες ανατολικοευρωπαϊκές χώρες, αλλά και από ξένους στρατιωτικούς συμβούλους – οι πρώτοι που έφθασαν στη Λιβύη ήταν από το Κατάρ και ακολούθησαν από τη Γαλλία, την Ιταλία και τη Βρετανία.