ΠΡΟΣΩΠΣΑ Ελπίδα της Λιθουανίας

Προσέφερε στη Λιθουανία κάτι που κανένας άλλος προπονητής δεν της είχε δώσει ώς τότε: την τρίτη θέση στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, πέρυσι στην Τουρκία. Τώρα η Λιθουανία οργανώνει στις αρχές Σεπτεμβρίου το Γιουρομπάσκετ και ο Κεστούτις Κεμζούρα ονειρεύεται ένα χρυσό μετάλλιο μέσα στην πατρίδα του.

Ωστόσο η πρόσληψή του το 2009 ως τεχνικού της εθνικής ομάδας μπάσκετ είχε τουλάχιστον αμφισβητηθεί. Είπαν πως δεν είχε πετύχει αρκετά για να γίνει ομοσπονδιακός τεχνικός, πως το παιχνίδι του είναι ίσως υπερβολικά αμερικάνικο… Από τότε όμως μέχρι σήμερα, ο Κεμζούρα έχει καταφέρει να κερδίσει τους πάντες, όχι μόνο τους νέους παίκτες, αλλά και τους παλιότερους, «ντίβες» της ομάδας όπως ο γνωστός μας από τον Παναθηναϊκό Σαρούνας Γιασικεβίτσιους, που μόνο καλά λόγια έχει να πει για τον ομοσπονδιακό προπονητή του.

Στα 41 του, ο Κεστούτις Κεμζούρα ξεχωρίζει στους αθλητικούς κύκλους. Φαίνεται πάντα σοβαρός, συγκεντρωμένος, λιγομίλητος, ζυγίζει πολύ την κάθε του λέξη. Ομως στο γήπεδο περνάει στο άλλο άκρο. Οι χειρονομίες του γίνονται τότε αποφασιστικές και ζωηρές, όλα τα συναισθήματά του εκφράζονται στο πρόσωπό του. Το μπάσκετ τον κατακυριεύει.

Παιδί ο Κεμζούρα είχε ένα όνειρο: να προπονήσει μια ομάδα. Το όνειρό του έγινε πραγματικότητα έπειτα από έναν τραυματισμό. Τον κάλεσε τότε κοντά του ο Στεπόνας Καΐρις, ένας προπονητής με αμερικανικές μεθόδους σε μια μικρή πόλη της Δυτικής Λιθουανίας, ο οποίος έγινε ο μέντοράς του. «Ηταν ο κύριος Γιατί, είχε πάντα μια ερώτηση να κάνει μετά την προπόνηση, στο ταξίδι, στο λεωφορείο, μόλις είχε μια στιγμή διαθέσιμη, ρωτούσε», λέει γι’ αυτόν ο Καΐρις. «Ποτέ δεν πρόκειται να σκεφτεί ότι τα ξέρει όλα. Πάντα ψάχνει να μάθει και προσπαθεί να τελειοποιηθεί».

Την προπονητική καριέρα του την άρχισε το 2007. Πρώτα σε ρωσικές ομάδες (Χίμκι και Κράσνονταρ), ενώ για μια περίοδο προπονούσε μάλιστα την εθνική ομάδα της γειτονικής Λετονίας. Και τον τελευταίο καιρό η τύχη χαμογελάει στον λιθουανό προπονητή. Οχι μόνον οι λιθουανοί γίγαντές του κέρδισαν το χάλκινο στην Τουρκία, αλλά και η ομάδα που προπονεί στο πρωτάθλημα αναδείχθηκε σε μια από τις τέσσερις ισχυρότερες ομάδες της Ρωσίας.

Ομως ο Κεμζούρα λέει πως η ευτυχία ενός προπονητή διαρκεί μόνο μέχρι το επόμενο ματς και η δουλειά που τον περιμένει είναι πολλή. «Δεν εξαρτώνται όλα από τον προπονητή και από τις γνώσεις του», λέει. «Πρέπει να ταιριάξεις πολλά πράγματα για να φτάσεις στην επιτυχία, για να την αρπάξεις». Παράλληλα, η Ιστορία είναι πάντα παρούσα στο γήπεδο. «Είμαστε ένα μικρό έθνος, δεν συνθηκολογούμε ποτέ και σ’ αυτό είμαστε ένα φαινόμενο», λέει ο λιθουανός προπονητής. «Η ιστορία της χώρας μας ήταν δύσκολη, αλλά επιβιώσαμε. Μπορούμε να χάσουμε ένα ματς, αλλά κανείς δεν μπορεί να μας εκμηδενίσει. Αυτή είναι η ιδιαιτερότητά μας».