«Δεν είμαστε λαός για συνεννόηση…»

Κ.Χ.: Είναι πολυεπίπεδο το πρόβλημα της χώρας μας. Εχουμε το οξύτερο πρόβλημα οικονομίας σε σχέση με οποιαδήποτε άλλη χώρα αυτή την ώρα στην Ευρωπαϊκή Ενωση. Εχουμε το οξύτερο πρόβλημα με τη μετανάστευση γιατί, όπως είπαμε, δεχόμαστε το 70% των λαθρομεταναστών. Εχουμε το οξύτερο πρόβλημα στην χωροταξία, με την έννοια ότι σε καμιά άλλη χώρα της Ευρώπης δεν έχει μαζευτεί στην πρωτεύουσά της το 40% του πληθυσμού, με όλες τις αυθαίρετες κατασκευές. Εχουμε το οξύτερο πρόβλημα από πλευράς άμυνας, γιατί πρέπει να δίνουμε μια σειρά από σημαντικά κονδύλια για να αντιμετωπίζουμε τον εξ Ανατολών κίνδυνο. Και ταυτόχρονα ένα πολιτικό σύστημα που, αν και δεν είναι προς τιμήν μου πρέπει να το πω, δεν τα έχει καταφέρει καθόλου καλά. Το μέγεθος της χώρας δεν χωράει ίσως τόσα πολλά προβλήματα, που όμως αν δεν τα λύσουμε, θα φαγωθούμε μεταξύ μας και θα νοσταλγούμε τις σημερινές μέρες.

Χ.Λ.: Συμφωνώ απολύτως ότι μας χρειάζεται μια κουλτούρα της συνύπαρξης και της συνεννόησης, αν και έχει αποδείξει

η Ιστορία ότι δεν είμαστε λαός για συνεννόηση. Τα πάμε καλά για μικρό χρονικό διάστημα, μετά φαγωνόμαστε μεταξύ μας. Μπορεί όμως να συνεχίσει κανείς να πιστεύει στον ελληνικό πολιτισμό και σε ό, τι αυτό σημαίνει. Μέσα από τον πολιτισμό αυτό οι Ελληνες θα συνεχίσουν να υπάρχουν. Υπήρχανε και πριν την ίδρυση του κράτους, θα συνεχίσουν να υπάρχουν, όπως λέει ο Βασίλης Παπαβασιλείου και μετά το κράτος. Τώρα πρέπει να αποφασίσουμε αν θα γίνουμε σοβαροί ως κοινωνία και ως έθνος ή αν θα πάψουμε να υφιστάμεθα.

Κ.Χ.: Αυτή την ώρα το σπυρί έσπασε. Πρέπει να δούμε πώς θα αφαιρέσουμε το απόστημα και θα κλείσουμε την πληγή.

Η χώρα νομοτελειακά θα ξανανέβει.