Νικητής ή ηττημένος

Οι περισσότεροι αναλυτές ανακήρυξαν χαμένο της συμφωνίας τον Μπαράκ Ομπάμα. Ο Ανατόλ Καλέτσκι, όμως, έχει διαφορετική άποψη . «Και νικητής είναι ο… Μπαράκ Ομπάμα», γράφει ο βρετανός αρθρογράφος και οικονομολόγος στους «Τάιμς». «Μπορεί – προσθέτει – το φλερτ με τη χρεοκοπία να προκάλεσε μια άνευ προηγουμένου απέχθεια ανάμεσα στους πολιτικούς της Αριστεράς και της Δεξιάς, αλλά υπάρχει ένα σημείο όπου τα δυο στρατόπεδα της Ουάσιγκτον συμφωνούν απόλυτα: η συμφωνία ήταν καταστροφική για τον Μπαράκ Ομπάμα και την προοδευτική πολιτική. Εξω από τον αυτοαναφορικό κόσμο της Ουάσιγκτον και της Γουόλ Στριτ, μπορεί να εξαχθεί ένα πολύ διαφορετικό συμπέρασμα: η συμφωνία ήταν ένα δείγμα ευφυούς στρατηγικής η οποία δημιουργεί τις καλύτερες συνθήκες για την προεκλογική εκστρατεία του Μπαράκ Ομπάμα ενόψει των προεδρικών εκλογών του 2012. Η παράδοση της Ουάσιγκτον σχεδόν στην αναρχία ήταν μια καταστροφή δημοσίων σχέσεων για την ηγεσία των Ρεπουμπλικανών στο Κογκρέσο. Τα επίθετα που χρησιμοποίησαν οι ψηφοφόροι για να περιγράψουν αυτούς τους θεατρινισμούς ήταν «γελοίοι» και «αηδιαστικοί». Ενώ ο Μπαράκ Ομπάμα πλήττεται ως «διστακτικός» και «αδύναμος», η ουσία της μάχης είναι πολύ διαφορετική από αυτή που περιγράφουν τα πρωτοσέλιδα. Πρώτον, οι περικοπές είναι πολύ μικρότερες από αυτές που νομίζουν οι περισσότεροι. Δεύτερον, η συμφωνία δεν πλήττει την ανάκαμψη της αμερικανικής οικονομίας. Τρίτον, οι Ρεπουμπλικανοί δέχθηκαν οι μισές περικοπές να προέλθουν από τις στρατιωτικές δαπάνες. Και τέταρτον, το Κίνημα του Τσαγιού ξόδεψε όλο το πολιτικό του κεφάλαιο. Ποιος θα είναι επομένως ο νικητής των επόμενων εκλογών;».

Στον αντίποδα βρίσκεται το σχόλιο του Μάθιου Νόρμαν στην εφημερίδα «Ιντιπέντεντ». Οπως σημειώνει, «τα σημάδια της μέσης ηλικίας είναι εμφανή στον Μπαράκ Ομπάμα κυρίως από τα μαλλιά που γκριζάρισαν πολύ γρήγορα και τις σκληρές ρυτίδες στις άκρες του στόματός του. Το πρόσωπό του, όμως, παραμένει εξαιρετικά ανέπαφο από τη στέρηση του ύπνου και το απίστευτο στρες το οποίο προκαλεί η ταχεία αυτοκρατορική παρακμή που έθεσε σε κίνηση η κλίκα του προκατόχου του. Ο ίδιος δήλωσε ότι το μόνο που μετράει είναι το γεγονός ότι η Μισέλ τον βρίσκει ακόμα νόστιμο. Μετράνε όμως κι άλλα πράγματα. Οπως η οικονομική του συνθηκολόγηση στην τρομοκρατική Ακρα Δεξιά, που έκλεψε δεκάδες εκατομμύρια για να εξασφαλίσει ότι οι πλούσιοι, οι πολύ πλούσιοι και οι πάρα πολύ πλούσιοι θα συνεχίσουν να πληρώνουν μικρότερη αναλογία σε φόρους από τη μέση Αμερικανή νοσοκόμα. Δεν θα ήθελα να απλοποιήσω ένα γεγονός βυζαντινής πολυπλοκότητας. Αλλά δεν έπρεπε να γίνει διαπραγμάτευση με μια τόσο απατηλή, αντιδημοκρατική και αδαή οντότητα όπως είναι το Κίνημα του Τσαγιού. Αυτοί οι άνθρωποι είναι η σύγχρονη εκδοχή του Σαμψών, του πρώτου βομβιστή – καμικάζι της Ιστορίας. Είναι ικανοί να ρίξουν τον ναό στα κεφάλια τους προκειμένου να σκοτώσουν τον εχθρό είτε για το όριο του χρέους είτε για το χρώμα του δέρματος του ίδιου του εχθρού. Ο Ομπάμα επέζησε καθησυχάζοντάς τους. Αυτή η κίνηση, όμως, περιόρισε τα περιθώρια επανεκλογής του.