Ολη τη μέρα κρύβεται και το βράδυ ξεμυτάει

Είχε δει πώς την πάθαινε η καβουρομάνα. Και μετά άκουσε για το κόλπο του ιπποπόταμου. Η καβουρομάνα καθόταν στα βραχάκια που τα σκέπαζε το κύμα. Είχε μεγάλες και δυνατές δαγκάνες, τις ανοιγόκλεινε κιόλας για να δείχνει ποιος είναι το αφεντικό τριγύρω (μπας και το πιστέψει και η ίδια) αλλά στο τέλος την πατούσε από τη λαιμαργία της.

Το κόλπο ήταν παλιό και το εφάρμοζε όποιος δεν είχε να φάει ή δεν είχε τίποτα καλύτερο να κάνει στην παραλία. Επιανε ένα μικρό καβουράκι, το κάρφωνε σε ένα σύρμα και το έβαζε μπροστά από κάθε τρυπούλα βράχου που έμοιαζε με φωλιά. Κρατούσε ένα καμάκι πάνω από την τρύπα ώστε να μην το βλέπει η καβουρομάνα και όταν αυτή ξετρύπωνε την έτρωγε κατακέφαλα.

Το DNA λένε πως έχει μνήμη και πως κάποιες συνήθειες και συμπεριφορές μεταδίδονται από γενιά σε γενιά, στο πλαίσιο της εξελικτικής διαδικασίας του κάθε είδους. Στην περίπτωση της καβουρομάνας όμως φαίνεται πως εκδηλώνεται κάποιος τύπος πρώιμου Αλτσχάιμερ που την εμποδίζει να συνδέσει στο μυαλό της το μικρό καβουράκι που εμφανίζεται από το πουθενά με το καμάκι του Χάρου. Οσο γίνονταν αυτά, ο κάβουρας – φάντασμα καθόταν στις πίσω θέσεις και αποδείχτηκε πιο έξυπνος. Με το που φάνηκε ο τίτλος του έργου κατάλαβε και τι θα παιζόταν στη συνέχεια. Ετσι, πήρε την πρώτη σημαντική απόφαση που σφράγισε την επιβίωσή του. Δεν διανοήθηκε να κάνει φωλιά σε βραχάκια μέσα στο νερό αλλά έξω στην άμμο.

Εκεί δημιουργεί τα ορύγματά του και μένει κρυμμένος όλη τη μέρα. Στα αμμώδη υποστρώματα της ανώτερης μεσοπαραλιακής και της κατώτερης υπερπαραλιακής ζώνης, όπως τα ονομάζουν οι επιστήμονες.

Να γιατί λοιπόν δεν τον παίρνει κανένας χαμπάρι. Τι θα καταλάβει ο ψαράς αν του πεις πως έχει τροπικά, υποτροπικά ημιχερσαία καβούρια στην ανώτερη μεσοπαραλιακή και στην κατώτερη υπερπαραλιακή; Μην πω.

Μετά ήρθε το κόλπο του ιπποπόταμου. Δεν σκάβει τη φωλιά του όπου να ‘ναι και όσο βαθιά να ‘ναι. Διαλέγει να είναι κοντά στο νερό και μέχρι εκεί που η άμμος διατηρείται υγρή. Ξεμυτίζει μόλις πέσει το βαθύ σκοτάδι και αρχίζει την τρεχάλα.

Το όνομα του Ocypode έλκει την καταγωγή του από τις αρχαίες ελληνικές λέξεις ωκυπόδης, ωκύπους, ωκυπέτης, που σημαίνουν αυτός που πάει σφαίρα. Το λατινικό cursor σημαίνει δρομέας.

Η παλαιότερη γνωστή αναφορά σχετικά με το καβούρι – φάντασμα στο Αιγαίο χρονολογείται στο 1832. Το είχαν παρατηρήσει και καταγράψει στην ακτή Αστρος στον Αργολικό Κόλπο και στην ακτή Νησαία (τη σημερινή Πάχνη) που κάποτε ήταν λιμάνι των Μεγάρων στον Σαρωνικό Κόλπο.

Πρόσφατα βρέθηκαν πυκνοί πληθυσμοί του σε δύο ακτές της Ρόδου. Αν παραστεί ανάγκη, τρώει και κανένα μυρμήγκι. Για να δέσει μετά η καβουροσαλάτα!