Δεκάδες πωλήσεις από μετανάστες που θέλουν να γυρίσουν στην πατρίδα τους

«Το αμάξι είναι σαν τη γυναίκα: δύσκολα το αποχωρίζεσαι, δένεσαι», φιλοσοφεί ο Ρολάνδ Πέπα από την Αλβανία. Είναι ένας από τους δεκάδες αλλοδαπούς που στέκονται με τις ώρες κάτω από τον καυτό ήλιο στο Σχιστό για να πουλήσουν το αμάξι τους, με σκοπό να επαναπατριστούν άμεσα. Το άσπρο Citroen Saxo των 1.400 κυβικών θα του αποφέρει 1.500 ευρώ, αν δεν ρίξει την τιμή του παζαρεύοντάς το. «Είναι προσεγμένο. Για τα επόμενα δύο χρόνια θέλει μόνο λάδια και καύσιμα, όχι σέρβις», λέει σε υποψήφιο αγοραστή που το περιεργάζεται. «Αν πάρεις άλλο πιο φθηνό, ένα με 700-800 ευρώ, θα πρόκειται για σαράβαλο, θα σου χαλάσει», του λέει για να τον πείσει. Ο ίδιος έχει πάρει τις αποφάσεις του. «H οικοδομή στην Ελλάδα δεν έχει δουλειά πια. Ενα-δυο μεροκάματα κάνω πλέον τον μήνα, από πέρυσι τον Δεκέμβριο. Αναγκαστικά τώρα πρέπει να φύγω, έπειτα από δέκα χρόνια παραμονής μου εδώ».

Απέναντί του ο 24χρονος Γρηγόρης, που θέλει να επιστρέψει πίσω στη Μολδαβία. Προηγουμένως θέλει να εκποιήσει το γυαλιστερό Nissan Tiida Sport, μπεζ χρώματος. «Το πήρα μεταχειρισμένο, για 11.000 ευρώ. Το δίνω τώρα 7.000, γιατί θέλω άμεσα τα λεφτά. Προτιμώ να γυρίσω στο χωριό μου, αφού ο σοβάς εδώ τελείωσε.

Πλέον δουλεύω μόνο περιστασιακά, για μεροκάματο 40 ευρώ. Τουλάχιστον εκεί δεν θα πληρώνω νοίκι», λέει. «Του προσφέρω 6.000 ευρώ ντούκου σε μετρητά, αλλά θέλει 6.700. Δεν ξέρω αν θα το πάρω τελικά, η τιμή του είναι έτσι κι έτσι», σκέφτεται ο συμπατριώτης του Γιάννης, εργαζόμενος σε επιπλοποιείο.