Βασιλικά σκάνδαλα στο Φεστιβάλ Βενετίας

Τρία τα μεγάλα φεστιβάλ παγκοσμίως, αν σας ενδιαφέρει το σινεμά: Κάννες, Βερολίνο, Βενετία. Το πρώτο, το φεστιβάλ των δημιουργών. Το δεύτερο, αυτό των νέων φωνών. Το τρίτο; Κανείς δεν ξέρει, ούτε η ίδια η διεύθυνσή του. Κι όμως, είναι αναντίρρητα γοητευτικός αυτός ο συνδυασμός χολιγουντιανών, ευρωπαϊκών και «εξωτικών» φιλοδοξιών. Ανακοινώθηκε λοιπόν το πρόγραμμα του 68ου Κινηματογραφικού Φεστιβάλ της Βενετίας τόσο όσον αφορά τα φιλμ του διαγωνιστικού όσο και αυτά εκτός συναγωνισμού – ενδιαφέρουσες περιοχές και οι δυο.

Οι θεατές λοιπόν θα έχουν πολλές αφορμές για να χαρούν – περισσότερες από τους επαγγελματίες που θα βρεθούν στη Βενετία για την κάλυψη του φεστιβάλ. Βλέπετε, στα χαρακώματα των press rooms σημασία έχει να γίνουν όλα στην ώρα τους: οι ταινίες πέφτουν βροχή, μαζί με τα νοήματα που κουβαλούν, κι εμείς γινόμαστε και λίγο «πολεμικοί ανταποκριτές». Και να δούμε πώς θα τα «μαζέψουμε» φέτος με τις νέες ταινίες των Τζορτζ Κλούνι, Αλεξάντερ Σοκούροφ, Ντέιβιντ Κρόνενμπεργκ, Ρομάν Πολάνσκι, Τόμας Αλφρεντσον (ο σκηνοθέτης του σουηδικού αριστουργήματος τρόμου «Ασε το κακό να μπει», με νέο φιλμ), Στίβεν Σόντερμπεργκ αλλά και της… Μαντόνα.

Η οποία Μαντόνα – και έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον γενικώς η κινηματογραφική ιδιότητά της – συνεχίζει τους περιπάτους της σε διεθνή φεστιβάλ. Το 2008 είχε παρουσιάσει στις οθόνες του Φεστιβάλ Βερολίνου το «Filth and Wisdom», με πρωταγωνιστή τον Γουτζίν των Gogol Bordello, πάλι εκτός συναγωνισμού. Αλλά τι ακριβώς σημαίνει «εκτός συναγωνισμού» όταν είσαι η Μαντόνα; Σημαίνει μήπως λιγότερα φωτογραφικά φλας; Μικρότερη κάλυψη στον Τύπο; Μισογεμάτες αίθουσες; Φυσικά όχι! Επειδή και μόνο που το υπογράφει η Μαντόνα, ό,τι κι αν είναι, το καθιστά γεγονός. Και αν στα πηγαδάκια των φεστιβάλ ο συναγωνισμός γίνεται για το hype (το τζέρτζελο που λέμε) και μόνο, τότε οι ταινίες της είναι πάντοτε εντός συναγωνισμού!

Η νέα της ταινία ονομάζεται «W.E.» και μαθαίνω πως έχει να κάνει με την ιστορία της Γουόλις Σίμπσον. Είναι η γυναίκα για την οποία ο Γκάι Πιρς αφήνει τον θρόνο στον «Λόγο του βασιλιά», αν θυμάστε, η διαβόητη Αμερικανίδα που προκάλεσε σκάνδαλο καθώς, όντας διαζευγμένη, παντρεύτηκε διάδοχο του βρετανικού θρόνου, ο οποίος και παραιτήθηκε από τη διαδοχή. Είναι όμως και μια ταινία για την ερευνήτρια που παρακολουθεί τη ζωή της και παθιάζεται μ’ αυτή. Φιλόδοξο, αν μη τι άλλο. Αλλά είπαμε, η Βενετία είναι το φεστιβάλ της παγκόσμιας φιλοδοξίας.

Για εμάς, επίσης, το μεγάλο γεγονός δεν είναι η Μαντόνα αλλά η συμμετοχή του Γιώργου Λάνθιμου. Με τις «Αλπεις». Αναρωτιέμαι πόσα άραγε έχει «ν’ ακούσει» ο έλληνας σκηνοθέτης για την επιτυχία της συμμετοχής του στο διαγωνιστικό – αν, δε, κερδίσει και κανένα βραβείο, θα τον «αγαπήσουν» ακόμη περισσότερο αυτοί που έπεσαν πάνω του να τον φάνε για το «αμάρτημα» της υποψηφιότητας για Οσκαρ Καλύτερης Ταινίας. Το είχε πει κάποτε κι ο Νιόνιος: δεν υπάρχει ελπίς, στην Ελλάδα ζεις.