Κάνε μου λιγάκι… ψιψινάκι

Αυτό το εκ-πολιτιστικό ντελίριο (tremens) που το έπαθε ολοσούμπιτο ο πρώην «Δενδροφάγος» («Νυν και αεί μες στη ζωή…») για το Φεστιβάλ Αρχαίου Δράματος της νέας δημοτικής Αρχής στην πρωτεύουσα είναι, αν μη τι άλλο, πολύ, μα πάρα πολύ διασκεδαστικό.

Τόσο διασκεδαστικό που μπορεί έως και να μας κάνει να ξεχάσουμε, την ώρα που μιλάει – δικαίως ή αδίκως – για «σκανδαλώδεις μεθοδεύσεις στον Πολιτισμικό Οργανισμό, όπου Γιάννης κερνάει, Γιάννης πίνει», πώς ακριβώς και μέσω ποίων αναθέσεων, εταιρειών και μεθοδεύσεων γίνονταν τόσα χρόνια οι εκ-πολιτιστικές εκδηλώσεις του Δήμου.

Τόσο διασκεδαστικό που όταν μιλάει – δικαίως ή αδίκως – για «παραίτηση μέλους του Δ.Σ. του Οργανισμού και στη συνέχεια πρόσληψη του ίδιου προσώπου ως καλλιτεχνικού διευθυντή του Φεστιβάλ Αρχαίου Δράματος» που μπορεί – λέμε μπορεί – και να ξεχάσουμε ποια πρόσωπα και με ποιες τακτικές μοίραζαν – και κυρίως πού και σε ποια γκρουπούσκολα και φαντάσματα της «καλλιτεχνίας»… – τα χρήματα του Δήμου για να έχει φτάσει πλέον σήμερα οικονομικώς στο μη παρέκει.

Τόσο διασκεδαστικό δε είναι ότι θυμήθηκε να κάνει αντιπολίτευση που μπορεί να ξεχάσουμε το εκ-πολιτιστικό έργο που προσέφερε στην Αθήνα, με τις εκριζώσεις αιωνόβιων δέντρων, τις εκ-πολιτιστικές επεκτάσεις καφετεριών σε συγκεκριμένους πεζοδρόμους, την αφειδή παραχώρηση αφισών σε στάσεις λεωφορείων σε «δικούς» του για την κάθε όγδοης κατηγορίας εκδηλωσούλα-αρπαχτούλα.

Τόσο διασκεδαστικό που αν κάνει στο Δημοτικό Συμβούλιο και μια τούμπα στον αέρα και χαϊδέψει ηδυπαθώς και τη μουσούδα τού (εκ-πολιτιστικού) Ψιψινακίου του, θα του είμαστε ευγνώμονες που κάνει το χείλι μας να σκάσει λιγουλάκι τέτοιες ημέρες σκοτεινές της κρίσης.

Φοίβη