«Ψυχρός» πόλεμος στην Ιπποκράτους

Η εκρηκτική κατάσταση που δημιουργεί η πραγματική απελευθέρωση του επαγγέλματος των ταξιτζήδων, σε συνδυασμό με τη διαμάχη Ρέππα – Ραγκούση, ενέχει τον κίνδυνο να επαναφέρει με ένταση στο προσκήνιο το προ του ανασχηματισμού κλίμα. Με τις δημοσκοπήσεις να καταγράφουν συνεχή συρρίκνωση της εκλογικής απήχησης του ΠΑΣΟΚ, τα όσα συμβαίνουν στο εσωτερικό της κυβέρνησης και του κόμματος οδηγούν στην εκτίμηση ότι η εσωστρέφεια επιστρέφει και παράλληλα δίνουν στην προσπάθεια που καταβάλλουν διεθνώς ο Γιώργος Παπανδρέου και το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης για την αντιμετώπιση της κρίσης της χώρας, χαρακτήρα μιας εντελώς ξεκομμένης πρωτοβουλίας, η οποία ενδεχομένως αφορά… άλλη χώρα, αλλά όχι την Ελλάδα!

Το σκηνικό παράνοιας συμπληρώνουν τα όσα συμβαίνουν στο εσωτερικό της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΠΑΣΟΚ, η οποία πλέον μοιάζει αδύναμη να λειτουργήσει συντεταγμένα. Μια κρίσιμη επιλογή – η παραπομπή δύο πρώην υπουργών της Ν.Δ. για το σκάνδαλο της Siemens – απορρίφθηκε με… ψήφους των βουλευτών του κόμματος! Και πού; Στην υπόθεση την οποία ο Γιώργος Παπανδρέου είχε τοποθετήσει στο νούμερο ένα για την κάθαρση στη χώρα και το τέλος του καθεστώτος ατιμωρησίας των πολιτικών. Με ψυχρό μάτι, πρόκειται για μια προσωπική ήττα του Γιώργου Παπανδρέου…

Μία ημέρα πριν, ομάδα 21 βουλευτών, στον πυρήνα της οποίας υπάρχει ο βασικός άξονας των 16 βουλευτών που απαιτούσαν από τον Γιώργο Παπανδρέου άμεση σύγκληση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας, ζήτησε από τον υπουργό Υποδομών να παρουσιαστεί ενώπιον του ΚΤΕ Υποδομών ώστε να απολογηθεί για την κρίση με τους ταξιτζήδες – κίνηση με σαφή πολιτικά κριτήρια…

Η προσεκτική παρατήρηση αυτών των γεγονότων, με κορυφαία ασφαλώς τη δημόσια αντιπαράθεση του νυν και του πρώην υπουργών Υποδομών Γιάννη Ραγκούση και Δημήτρη Ρέππα, με αφορμή την απόφαση του πρώτου να ανοίξει εντελώς το επάγγελμα του ταξιτζή, δίνει μια εικόνα διόλου κολακευτική για την κυβέρνηση.

Δεν είναι τυχαία η σύγκρουση αυτή, κάθε άλλο. Ο πρώτος, αιφνιδιασμένος από την απρόσμενη μετακίνησή του στο υπουργείο Υποδομών από τη θέση του πρώτου τη τάξει υπουργού, χρειάστηκε αρκετές ημέρες να συνέλθει. Κι όταν συνέβη αυτό, αποφάσισε να συνεχίσει αυτό που έκανε ως υπουργός Εσωτερικών: σοβαρές παρεμβάσεις για τον εκσυγχρονισμό του δημόσιου τομέα. Με τις «δάφνες» του «Καλλικράτη» ακόμη νωπές, παρά την οικονομική δυσπραγία που προκάλεσε προβλήματα στην εφαρμογή του, ο Γιάννης Ραγκούσης αποφάσισε να κάνει κάτι σε ένα υπουργείο στο οποίο επί 20 μήνες ήταν όλα στο κόκκινο. Βρήκε ίσως το πιο «πιασάρικο» στον κόσμο: με δημοσκοπήσεις που δείχνουν ότι το 70% των πολιτών τα έχει με τους ταξιτζήδες, προχώρησε στο άνοιγμα του επαγγέλματός τους, μια και ο προκάτοχός του είχε προτιμήσει τους συμβιβασμούς και τις ισορροπίες. Εκεί έγινε και η έκρηξη. Σήμερα τα κυβερνητικά στελέχη υποστηρίζουν ότι «του Ραγκούση του ξέφυγε η κατάσταση», και πως «δεν μέτρησε σωστά άλλες παραμέτρους, όπως φουλ τουριστική σεζόν, αδιαφορία από πλευράς Δικαιοσύνης να παρέμβει, ολιγωρία της Αστυνομίας».

Ο υπουργός Υποδομών υποστηρίζει ότι βρήκε στο υπουργείο του ένα προεδρικό διάταγμα, αυτό που είχε συντάξει ο Δημήτρης Ρέππας (αποκαλύπτεται με την «συμβολή» και του πρώην υπουργού Προκόπη Παυλόπουλου, αλλά και της ηγεσίας των ταξιτζήδων), με το οποίο όχι μόνο δεν άνοιγε το επάγγελμα, αλλά ουσιαστικά έμενε ερμητικά κλειστό.

Πήρε την απόφαση να το ανοίξει, όχι στη λογική της σύγκρουσης με τον προκάτοχό του, αλλά γιατί «έτσι έπρεπε να γίνει». Αλλωστε, όπως έχει πει, «το προεδρικό διάταγμα, δεν συζητήθηκε στο Υπουργικό Συμβούλιο, δεν πέρασε από το Συμβούλιο της Επικρατείας, και αν περνούσε, θα απορριπτόταν ως αντισυνταγματικό».

Ολα τα δίκια με το μέρος του λοιπόν; Οχι, απαντάει η άλλη πλευρά – του πρώην υπουργού Υποδομών Δημήτρη Ρέππα. Πρώτον γιατί ποτέ τα προεδρικά διατάγματα δεν εγκρίνονται από το Υπουργικό Συμβούλιο και δεύτερον γιατί δεν υπάρχει γνωμάτευση που να κρίνει ως αντισυνταγματικό το προεδρικό διάταγμα. Και φυσικά, όλα αυτά, συνοδευόμενα από αιχμές για τη στάση του «πικαρισμένου» Γιάννη Ραγκούση.