Ο συμβιβασμός κράτησε τον γαλλογερμανικό άξονα

Η σημασία του γαλλογερμανικού άξονα ήταν ασφαλώς καταλυτική για την επίτευξη της τελικής συμφωνίας στις Βρυξέλλες. Ομως ο άξονας αυτός δεν στηρίζεται σήμερα σε έναν τόσο ευρύ ορίζοντα όσο την εποχή των διδύμων Ντ’ Εστέν-Σμιτ ή Μιτεράν-Κολ, αλλά σε έναν πεζό συμβιβασμό, που είναι φορτωμένος στην περίπτωση της Γαλλίας με εκλογικές σκοπιμότητες και στην περίπτωση της Γερμανίας με πιέσεις της κοινής γνώμης.

Ο Νικολά Σαρκοζί αξιοποιεί την ελληνική κρίση για να κερδίσει πόντους στη μάχη για την επανεκλογή του. «Είναι ιδανικό γι’ αυτόν να ανακατεύεται στη διαχείριση προβλημάτων και τη δράση», λέει ένας σύμβουλός του στη «Λιμπερασιόν». Πολύ περισσότερο που οι Σοσιαλιστές αντίπαλοί του είναι περιορισμένοι στον ρόλο του παρατηρητή ή του σχολιαστή. Δεν είναι απαραίτητο να «νικήσει» ο Σαρκοζί τη Μέρκελ. Οπως επισημαίνουν οι «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς», άλλωστε, το αποτέλεσμα των Βρυξελλών αποτελεί πολιτική νίκη μάλλον για τη γερμανίδα καγκελάριο, η οποία επέμενε πάντα στην αναγκαιότητα της συμμετοχής των ιδιωτών. Για τον γάλλο πρόεδρο, είναι αρκετό όμως να έχει περίοπτη θέση στη φωτογραφία. Και να επιδεικνύει τον αναμφισβήτητο δυναμισμό του στις συνεντεύξεις Τύπου.

Η περίοδος που ο Σαρκοζί ήταν λιγότερο δημοφιλής ήταν από τον Σεπτέμβριο του 2008 ώς τον Σεπτέμβριο του 2009 – δηλαδή ενόσω μαινόταν η οικονομική κρίση. Στη συνέχεια, η δημοτικότητά του άρχισε να κατρακυλά. Εδώ και τρεις μήνες, όμως, το ηθικό στους διαδρόμους του Προεδρικού Μεγάρου έχει βελτιωθεί αισθητά. Και μια δημοσκόπηση που δόθηκε στη δημοσιότητα στις 13 Ιουλίου, τον φέρνει για πρώτη φορά μπροστά στον πρώτο γύρο. «Αν και είναι ακόμη νωρίς, ο Σαρκοζί φαίνεται να ανακτά μια κυρίαρχη θέση στη Δεξιά», σημειώνει ένας σύμβουλός του.

Η Ανγκελα Μέρκελ, από την πλευρά της, είδε αυτή την εβδομάδα τη δημοτικότητά της να πέφτει στο χειρότερο σημείο από τον Νοέμβριο του 2006. Μόλις το 36% των Γερμανών θα την ψήφιζε σε έναν δεύτερο γύρο με τον Σοσιαλδημοκράτη Φρανκ-Βάλτερ Σταϊνμάγιερ, έναντι 39% την περασμένη εβδομάδα και 60% το 2008. Παρά την εχθρότητα της κοινής γνώμης όμως, και την πίεση του Συνταγματικού Δικαστηρίου, η γερμανίδα καγκελάριος δέχθηκε δύο φορές να βάλει το χέρι στην τσέπη. Σύμφωνα με την Ελισάβετ Χούμπερτ-Ντορφμίλερ, που είναι μέλος τόσο του Γαλλικού Σοσιαλιστικού όσο και του Γερμανικού Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος, καταλυτικό ρόλο σε αυτή την υποχώρηση έπαιξαν τα τηλεφωνήματα του Μπαράκ Ομπάμα.

Οι Γερμανοί είναι υπερήφανοι για την εξαγωγική τους δύναμη, σημειώνει η γερμανίδα ειδικός. Και η δύναμη αυτή οδηγεί σε ένα είδος αλαζονείας. Αν ο πολιτικός εθνικισμός δεν είναι ισχυρός στη Γερμανία, υπάρχει αναμφισβήτητα ένας οικονομικός εθνικισμός, μια υπερηφάνεια για το «γερμανικό οικονομικό θαύμα». Η πειθαρχία και η αυστηρότητα θεωρούνται πολύ θετικές αξίες.