Επιστολές

Εικόνες υπερηφάνειας

Διονύσιος Μαρκόπουλος

ΧΑΛΑΝΔΡΙ

Αυτές τις ημέρες ένα κοσμοϊστορικό γεγονός συντελέστηκε στην πατρίδα μας την Ελλάδα. Αθλητές των Special Olympics από όλο τον κόσμο μάς τίμησαν με την παρουσία τους και μας έκαναν υπερήφανους. Ως εθελοντής είμαι ευτυχής που έζησα τον παλμό αυτών των Αγώνων. Αγώνων για ανάταση ζωής, ελπίδας και αισιοδοξίας. Οποιος έζησε αυτούς τους Αγώνες αισθάνθηκε τα συναισθήματα του ενθουσιασμού, της χαράς και της συγκίνησης στον ύψιστο βαθμό.

Οι αθλητές αυτοί με τον όμορφο κόσμο τους, γέφυρες κτίζουν και φράγματα γκρεμίζουν! Οι τελετές έναρξης και λήξης ήταν καταπληκτικές. Οι Ελληνες κάνουμε πράγματα θαυμαστά που μας κάνουν υπερήφανους. Αυτές τις ημέρες αντί να βγαίνουν αυτές οι εικόνες προς τα έξω, δυστυχώς έβγαιναν εικόνες ντροπής. Από την μια υπερηφάνεια και από την άλλη ντροπή. Είθε κάποτε να αισθανόμαστε μόνο υπερηφάνεια!

Η ανάγκη εθνικής συνεννόησης

Ηλίας Παπαδόπουλος, Επ. ΝΟΜΙΚΟΣ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ

Παρακολουθώ με μεγάλη αγωνία την εξέλιξη της οικονομικής κρίσης που απειλεί με καταστροφική χρεοκοπία τη χώρα μας και όλες τις συζητήσεις και τις απόψεις, που διατυπώνονται για την αντιμετώπισή της τόσο στο εσωτερικό (κυβέρνηση, αξιωματική αντιπολίτευση και λοιπά πολιτικά κόμματα, συνδικαλιστικοί και κοινωνικοί φορείς, «αγανακτισμένοι πολίτες» κ.λπ.), όσο και στο εξωτερικό (όργανα της Ευρωπαϊκής Ενωσης, της ΕΚΤ, του ΔΝΤ κ.λπ.).

Είναι κοινή, νομίζω, διαπίστωση ότι έχουμε φθάσει ήδη στο χείλος του γκρεμού. Αναφέρω εδώ και την τελευταία αξιολόγηση του οίκου Standard and Poor’s, η οποία κατέταξε την Ελλάδα τελευταία στον κόσμο, από άποψη πιστοληπτικής της ικανότητας.

Και θα περίμενε κανένας, στο μεγάλο χρονικό διάστημα που μεσολάβησε από τότε που εκδηλώθηκε επίσημα πλέον η αδυναμία μας να αντιμετωπίσουμε μόνοι μας τα οικονομικά μας και τεθήκαμε υπό τη στήριξη και την επιτήρηση της τρόικας, να είχε γίνει πλήρως κατανοητή, από την πολιτική ηγεσία της χώρας (κυβέρνηση- αντιπολίτευση), από τις ηγεσίες των συνδικαλιστικών και κοινωνικών φορέων (ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ, Επιμελητήρια κ.λπ.) και από τον ελληνικό λαό (κατόπιν σωστής ενημέρωσής του από τους προαναφερόμενους φορείς) η πραγματική κατάσταση, στην οποία έχει περιέλθει η χώρα και κατόπιν συνεννοήσεων, διαβουλεύσεων και αδιάκοπων συνεργασιών να είχε εξευρεθεί ο καλύτερος τρόπος και τα καλύτερα ληπτέα μέτρα για την αντιμετώπιση της κρίσης, ενόψει όλων των υφιστάμενων εσωτερικών και διεθνών δεδομένων, συνθηκών και συγκυριών. Διότι, σύμφωνα με την κοινή λογική, από τους πολλούς τρόπους που οι διάφορες πλευρές (πολιτικές παρατάξεις, οικονομολόγοι κ.λπ.) προτείνουν ως κατάλληλους για την αντιμετώπιση της κρίσης, υπάρχει κάποιος που είναι ο καλύτερος. Αυτόν, λοιπόν, τον καλύτερο οφείλαμε και μπορούσαμε, αλλά και οφείλουμε και την έσχατη στιγμή να τον βρούμε και να τον ακολουθήσουμε.

Αντ’ αυτού όμως, με απογοήτευση διαπιστώνω ότι ενώ έχουμε φτάσει στο τελευταίο σκαλί, λαός και ηγεσία βρισκόμαστε σε πλήρη ασυνεννοησία και διάσταση απόψεων μεταξύ μας, θυμίζοντας τον Πύργο της Βαβέλ. Αυτό οφείλεται, είτε σε έλλειψη σωστής ενημέρωσής μας, είτε σε συναισθηματικούς λόγους, είτε σε έλλειψη ικανότητας και ορθής αξιολόγησης της κατάστασης, είτε σε ιδιοτελείς διαθέσεις και επιδιώξεις μας.

Η απογοήτευση δε αυτή μετατρέπεται σε οργή και αγανάκτηση όταν βλέπω, κατά τις διεξαγόμενες στη Βουλή ως άνω συζητήσεις, όλα τα πολιτικά κόμματα, αντί να προτάσσουν τα συμφέροντα της χώρας και του ελληνικού λαού και να συζητάνε για το πώς θα σώσουν τη χώρα από την απειλούμενη χρεοκοπία, αναλίσκονται κυρίως σε οξύτατες και υβριστικές αντιπαραθέσεις μεταξύ τους, δημιουργώντας μια εικόνα και ένα κλίμα ασυνεννοησίας και διαίρεσης.

Εξαρση

του αντισημιτισμού

Χρυσόστομος Κοσμίδης, ΚΑΒΑΛΑ

Ο συνειδητοποιημένος και αδογμάτιστος πολίτης παρατηρεί εδώ και καιρό έξαρση του αντισημιτισμού στην Ελλάδα. Εμπρησμός συναγωγών, βεβήλωση εβραϊκών νεκροταφείων, αναγραφή απειλητικών συνθημάτων στους τοίχους και τελευταία βεβήλωση του μνημείου του Ολοκαυτώματος στη Θεσσαλονίκη. Εχω υπόψη μου από ασφαλή πηγή, απειλητικά τηλεφωνήματα, μέχρι προπηλακισμό γυναίκας στο Μετρό διότι φορούσε στον λαιμό κόσμημα με το άστρο του Δαβίδ.

Ο αντισημιτισμός, δηλαδή κατά τον Μπαμπινιώτη «το σύνολο στάσεων και ενεργειών που απορρέουν από τη δογματικά θεμελιωμένη εχθρότητα κατά των εβραϊκών κοινοτήτων, η εχθρική διάθεση απέναντι στο εβραϊκό στοιχείο», τροφοδοτείται από έντυπα και δυστυχώς από επίσημα ιερατικά χείλη με τερατολογίες, σατανολογίες με μπόλικη δόση νεκροκεφαλών, και απειλών για το παρόν και το επέκεινα, τα οποία στο μεν νοήμον κοινό προκαλούν τον ειρωνικό γέλωτα, αλλά στον απλό χριστιανό ανθρωπάκο φέρνουν τρόμο και δημιουργούν μίσος. Πέρα βέβαια από το λανθάνον μίσος που υπάρχει στο DNA μας, το οποίο τροποποιήθηκε κατά το διάβα των αιώνων με την αέναη φροντίδα της Εκκλησίας, ώστε και μόνο η λέξη Εβραίος να προκαλεί αισθήματα ανάξια της λογικής και ανθρώπινης υποστάσεώς μας. Αισθήματα τα οποία, κατάλληλα υποδαυλιζόμενα από πολιτικούς ή θρησκευτικούς ηγέτες, είναι υπεύθυνα για τους ανά τους αιώνες αμείλικτους διωγμούς και εγκληματικά πογκρόμ με αποκορύφωμα το Ολοκαύτωμα.

Αναρωτιέμαι εάν και πότε θα ικανοποιηθεί αυτή η αντισημιτική μανία ιερωμένων και πολιτών, ή εάν θα διογκώνεται συνέχεια με απρόβλεπτες συνέπειες. Η κορυφή της Εκκλησίας και της Πολιτείας, πέραν κάποιας υποκριτικής καταδίκης που ψελλίζουν, δεν πράττουν τίποτα το ουσιαστικό.

Οι συμπατριώτες μας έλληνες Εβραίοι, οι οποίοι είναι στεριωμένοι στην Ελλάδα εδώ και πολλούς αιώνες, και έχουν πολεμήσει για την ελευθερία της, αισθάνονται πιεσμένοι και φοβισμένοι από όλες αυτές τις καταστάσεις. Και απογοητευμένοι από την πατρίδα τους την Ελλάδα την οποία υπεραγαπούν.

Ας αναλύσουν τα γεγονότα και ας προσέξουν οι υπεύθυνοι αυτού του τόπου. Εμένα πάντως μου φέρνουν στον νου τα λόγια του Μπέργκμαν στο «Αυγό του φιδιού» όπου περιέγραφε την άνοδο του ναζισμού: «Ο καθένας μπορεί να προβλέψει το μέλλον. Είναι σαν το αυγό του φιδιού. Ενα εξασκημένο μάτι, μέσα από τη διαφανή μεμβράνη, διακρίνει το τέλειο ερπετό».

Η υπεράσπιση

της Δημοκρατίας

Μύρωνας Μ. Μαραγκάκης, ΕΛΕΥΣΙΝΑ

Παρακολουθώ έκπληκτος, όπως και όλοι οι δημοκράτες Ελληνες, τα καραγκιοζιλίκια που γίνονται τον τελευταίο καιρό από δήθεν αγανακτισμένους πολίτες που συστηματικά, ειδοποιημένοι και συντονισμένοι, βρίζουν, πετροβολούν και προπηλακίζουν ακόμη και ξένους βουλευτές. Και φυσικά δεν αναφέρομαι στους «Αγανακτισμένους» της Πλατείας Συντάγματος αλλά στους εγκάθετους αρνητές της Δημοκρατίας που απειλούν κάθε έλληνα πολίτη και πολιτικό.

Επειδή λόγω ηλικίας το έργο αυτό το έχω δει πολλές φορές να παίζεται στο παρελθόν από δυνάμεις της Αριστεράς με παταγώδη αποτυχία διεθνώς. Επειδή βλέπω ότι συστηματικά και μεθοδευμένα οι δήθεν αγανακτισμένοι και οι υποκινητές τους μας οδηγούν ξανά σε ένα νέου τύπου εμφύλιο, τον οποίο η γενιά μου πλήρωσε πολύ ακριβά και ακόμη επειδή όλοι μαζί κλείνετε πονηρά το μάτι σε δυνάμεις ανωμαλίας που στο πρόσφατο παρελθόν έβαλαν τον ελληνικό λαό στον γύψο, ως αγωνιστής της Δημοκρατίας έχω δικαίωμα και χρέος να σας προειδοποιήσω όλους: «Προσέξτε καλά», μη μας αναγκάσετε να βγούμε στον δρόμο προκειμένου να υπερασπιστούμε το δημοκρατικό δικαίωμα κάθε έλληνα πολίτη να κυκλοφορεί ελεύθερα και να εκφράζει ανεμπόδιστα την άποψη και την ιδεολογία του, είτε αυτό αρέσει είτε δεν αρέσει. Οι Ελληνες θέλουμε και έχουμε Δημοκρατία γι’ αυτό θα την υπερασπιστούμε πατάσσοντας κάθε σφετεριστή.