«Χαίρομαι που παίζω μία Αστον Μάρτιν»
Ο σερ Μάικλ Κέιν κρατάει ένα παιχνίδι που απεικονίζει τον Φιν ΜακΜίσαϊλ, το αυτοκίνητο - κατάσκοπο που υποδύεται στην ταινία κινουμένων σχεδίων «Cars 2», που προβάλλεται αυτήν την εποχή στους ελληνικούς κινηματογράφους
Στα χρόνια του ’60 ο ρεαλισμός του κινηματογραφικού ήρωα Χάρι Πάλμερ επινόησε το παιχνίδι της κατασκοπείας για τη μεγάλη οθόνη.
Φτιαγμένος από τον συγγραφέα Λεν Ντέιτον βρήκε το τέλειο αντίστοιχό του στον κινηματογράφο μέσα από το φλεγματικό στυλ του νεαρού τότε Μάικλ Κέιν. Ο Χάρι Πάλμερ ήταν η «σκεπτόμενη» και πιο εκλεπτυσμένη εκδοχή του Τζέιμς Μποντ, ένας πράκτορας που άφησε εποχή ακόμη και για τον ίδιο τον Μάικλ Κέιν.
Τέσσερις δεκαετίες αργότερα ο 78 χρόνος σήμερα Κέιν λέει ότι «ο Μποντ ήταν πολύ προκλητικός για πράκτορας. Δεν θα μπορούσε να κάνει αυτήν τη δουλειά – αποκλείεται. Τραβούσε όλη την προσοχή πάνω του».
Βέβαια ο Πάλμερ δεν κατάφερε να πείσει τους πάντες. «Ενας φίλος μου», θυμάται ο Κέιν, «γνώρισε τον πρώην πρόεδρο Πούτιν που κάποτε ήταν αρχηγός της KGB και εκείνος του είπε: “Πείτε στον κ. Κέιν, ότι βλέπαμε όλα του τα έργα και γελάγαμε. Ηταν τόσο έξυπνος σαν πράκτορας – εμείς δεν ήμασταν ποτέ τόσο έξυπνοι”».
Η συζήτηση περί Πάλμερ και κατασκοπείας δεν είναι τυχαία. Ο Κέιν «συναντά» και πάλι τον ήρωά του – αυτήν τη φορά σε τέσσερις τροχούς. Είναι η φωνή πίσω απ’ τον Φιν ΜακΜίσαϊλ, το σοφιστικέ βρετανικό αυτοκίνητο – κατάσκοπο στo σίκουελ της ταινίας κινουμένων σχεδίων «Cars».
Ο Τζον Λέσετερ, σκηνοθέτης των ταινιών, λέει ότι το «Cars 2» είναι ένα πραγματικό κατασκοπικό φιλμ – ουδεμία σχέση με παρωδία. Και ο Κέιν συμφωνεί. Εξ ου και η χαρά του, που του δίνεται ξανά η ευκαιρία να βουτήξει στα νερά της διεθνούς κατασκοπείας. «Είναι τέλειο που παίζω μια γαλάζια Αστον Μάρτιν του 1966. Και τι όνομα! – με κάνει και αισθάνομαι επικίνδυνος».
Η αλήθεια είναι ότι το «Cars 2» εξελίσσεται σε μεγάλη επιτυχία. Στο πρώτο δεκαπενθήμερο προβολής του απέφερε 270 εκατ. δολάρια σε παγκόσμια κλίμακα.
Τι λέει για όλα αυτά ο σερ Μάικλ; Κάλλιο αργά παρά ποτέ. Μπορεί τα κινούμενα σχέδια να έφτασαν αργά στον δρόμο της ζωής του, αυτό όμως δεν αλλάζει το γεγονός ότι είναι μια αποκάλυψη… «Κάθεσαι εκεί με απόλυτη έκπληξη… Αν είσαι παιδί, το έργο είναι παιδικό. Αν είσαι μεγάλος, είναι για μεγάλους. Φοβερό! Πώς το καταφέρνουν άραγε;».