Φοίβη Αθηναίου

Του χαραμοφάη ανήμερα

Αγαπητή Φοίβη,

Ελπίζω οι αντιπρόσωποι των διεθνών οργανισμών που σχετίζονται με τα δάνεια και την οικονομική (μόνον) σωτηρία της χώρας ούτε τοπικές εφημερίδες να διαβάζουν ούτε και με το ποδόσφαιρο να ασχολούνται.

Διότι αν συνέβαινε το αντίθετο κι έριχναν και καμιά ματιά στα τοπικά έντυπα της χώρας, τότε θα διαπίστωναν ότι οι παραινέσεις για περισσότερη παραγωγικότητα και λιγότερη τεμπελιά (κεκτημένα δικαιώματα για ορισμένους) ή και αλλιώς βόλτα και νταβαντούρι «Αγανακτισμένων», που η πλειοψηφία τους θέλει να τους ταΐζει το κράτος, δεν πρόκειται να πιάσουν τόπο και σίγουρα θα την είχαν κοπανίσει από τη χώρα μας.

Για παράδειγμα, λοιπόν, διάβασα στην εφημερίδα της Κρήτης «Αποψη του Νότου» ότι σύμφωνα με ανακοίνωση της Ενωσης Ποδοσφαιρικών Σωματείων Ηρακλείου, η 4η Ιουλίου κάθε χρόνου είναι αργία, σε ανάμνηση της πρώτης κατάκτησης του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος στις 4.7.2004 από την Εθνική Ομάδα Ανδρών. Και οι υπάλληλοί της φυσικά θα αργούν.

Το μεγαλείο της Ελλάδας. Για κάθε κατάκτηση του κάθε Νεοέλληνα και μια επέτειος-αργία. Να γεμίζουμε πλατείες και να χοροπηδάμε. Ξέρεις τι θα πει σε πληρώνουν, να κάθεσαι και να το παίζεις και μάγκας;

Εσείς, αγαπητή Φοίβη, τι θα λέγατε στους κουτόφραγκους;

Σας χαιρετώ εγκάρδια,

Χρίστος Τσαχπίνης –

Καβαλιώτης, Γερμανία

Εδώ μερικοί από τους πλέον καλοπληρωνόμενους δημοσίους υπαλλήλους, αγαπητέ Χρίστο, – που όλοι μιλούν για τις πομπές τους αλλά ουδείς «αρμόδιος» και καμιά κυβέρνηση ακόμη και σε κρίση δεν πράττει κάτι γι’ αυτό παρά τους αφήνει ακόλαστους να αλωνίζουν – σαν τους υπαλλήλους στο Κοινοβούλιο, έχουν μόνιμη… αργία. Από τη σημαία! Αν έχετε παρακολουθήσει δε τις επιστολές αναγνωστών προς την ταπεινή τούτη στήλη, θα έχετε διαπιστώσει πως δεν είναι ένας και δύο αυτοί οι χαραμοφάηδες (χαραμοφάισσες για την ακρίβεια). Γι’ αυτή τη χώρα την αμίμητη κι ανάδελφη, λοιπόν, όπου ανακαλύπτονται καθημερινά αργίες και έχουμε γεμίσει προέδρους, τι θα μπορούσε λοιπόν κάποιος να πει στους κουτόφραγκους; Ισως μερικούς στίχους από το άσμα του Γιάννη Μηλιώκα (ξέρετε, «δεν ξαναβόσκω άλλες βουβάλες») με τον τίτλο «Χαραμοφάης», πάνω στη μουσική του «Αντρα μού πάει» της Κάτω Ιταλίας: «Τις πιο πολλές φορές τονε λυπάμαι / μα άνθρωπος είμαι κι εγώ, πόσο θ’ αντέξω, / κι αν τύχει και ζητήσει και τα ρέστα / αλίμονό του τότε του χαραμοφάη, / χαραμοφάη, χαραμοφάη»…

Ροφοί, τσιπούρες και άλλα εδώδιμα

Αγαπητή Φοίβη,

Απορώ, πώς δεν επεμβαίνει το τόσο εύθικτο Ραδιοτηλεοπτικό Συμβούλιο στη χυδαιολογία που εκτοξεύει κάθε βράδυ ο θρασύτατος (αυτοαποκαλούμενος) «δημοσιογράφος» (μόνο ο εαυτός του τον ξέρει), κατά το «αποκαλυπτικό» δελτίο του, όπου δήθεν τυχαίοι «αγανακτισμένοι» τηλεθεατές, με αισχρολογίες – που προδίδουν το χαμηλό επίπεδό τους – διασύρουν πολιτικούς και τις οικογένειές τους, ακόμα και τον Πρωθυπουργό.

Απορώ, πώς σοβαροί πολιτικοί και δημοσιογράφοι καταδέχονται να παρίστανται σε τέτοιες, τιποτένιες εκπομπές και εξευτελίζονται απ’ τους παρεμβαίνοντες και υβρίζοντες περιθωριακούς, γραφικούς ή «άλλου είδους» συμμετέχοντες, τηλεφωνικά, κρυμμένους πίσω απ’ την ανωνυμία τους.

Ας ελπίσουμε ότι το Ραδιοτηλεοπτικό θα επιβάλει τις αρμόζουσες κυρώσεις ή θα την απαγορεύει.

Φιλικά, Μάρα Σ., Κηφισιά

Μηηηηη, μην το κάνετε αυτό σαν κάτι απλό και κοινό, αγαπητή Μάρα. Μην αναφέρετε το όνομα του Ραδιοτηλεοπτικού Συμβουλίου και θα το ξυπνήσετε από τον ύπνο τον βαθύ και θα σπεύσει να κατακεραυνώσει – καθυστερημένα, βεβαίως, βεβαίως – κανέναν τηλεοπτικό ψάρακλα (αυτό το «τηλεοπτική τσιπούρα» που αποκάλεσε ο κριτικός Κώστας Γεωργουσόπουλος τον Νικόλαο Μουτσινά, τηλεπερσόνα ολκής και… κομμωτή επί χρόνια της Ελένης Μενεγάκη, που τώρα την είδε θέατρο και τον αποθέωσαν κάτι «επαΐοντες», ως να μην υπήρχε τι άλλο καλόν σε τούτη τη χώρα, δεν ήταν μούρλια;). Και όχι τίποτε άλλο. Για την κίνησή του αυτή το ΕΣΡούλι μας θα επικαλείται την «καταγγελία τηλεθεατών», όπως είχε επικαλεστεί την «καταγγελία βουλευτή» για την… κατακεραύνωση του «Ράδιο Αρβύλα» και ο βουλευτάρας βγήκε και την άδειασε την «ανεξάρτητη αρχή» (λέμε τώρα). Μη, λοιπόν. Μην τις εκστομίζετε έτσι αζύγιαστα αυτές τις κατηγόριες για τους τηλεροφούς. Διότι… γκλου γκλου.