Πανάκριβοι πίνακες, προϊόντα κλοπής

Είναι από τους μεγαλύτερους εμπόρους τέχνης. Η περιουσία του εκτιμάται σε δισεκατομμύρια. Ο γάλλος πρόεδρος Νικολά Σαρκοζί τον αποκαλεί «φίλε μου» – πώς όχι άλλωστε όταν είναι ένας από τους βασικούς χρηματοδότες της προεκλογικής του εκστρατείας – και τον τίμησε με μία από τις σημαντικότερες διακρίσεις, εκείνη του αξιωματούχου της Λεγεώνας της Τιμής.

Ο 65χρονος Γαλλοαμερικανός Γκάι Βιλντενστάιν ωστόσο δεν κατάφερε να κρατήσει υπό σκιάν το μυστικό του. Και οι αστυνομικές Αρχές αποκαλύπτουν ότι 30 από τα διάσημα και πανάκριβα έργα που έχει στη συλλογή του – κληρονομιά από τον πατέρα του Ντανιέλ, επίσης μεγαλέμπορο έργων τέχνης – είναι προϊόντα κλοπής που θεωρούνταν εξαφανισμένα εδώ και δεκαετίες.

Ολα άρχισαν από μια οικονομική κόντρα στο εσωτερικό της οικογένειας Βιλντενστάιν, μίας από τις μεγαλύτερες και οικονομικά ισχυρότερες οικογένειες στον κόσμο της τέχνης που πωλούσε έργα κυρίως γάλλων ιμπρεσιονιστών και της οποίας η εταιρεία δραστηριοποιείται στη Νέα Υόρκη, το Λονδίνο και το Τόκιο. Επίσης της ανήκει και το μη κερδοσκοπικό Ινστιτούτο Βιλντενστάιν στο Παρίσι. Η χήρα του Ντανιέλ, η Σιλβί, κινήθηκε νομικά εναντίον των δύο προγονών της, ύστερα από τον θάνατο του συζύγου της το 2001, καθώς πίστευε πως κρατούσαν κρυμμένα ανεκτίμητα έργα τέχνης και πως εκείνη δεν είχε πάρει το 50% της περιουσίας του θανόντος. Η αστυνομία έκανε έφοδο στο τέλος του 2011 στις υπόγειες αποθήκες του ιδρύματος και βρέθηκε μπροστά σε έναν θησαυρό έργων τέχνης, τα οποία αναζητούνταν από τους ιδιοκτήτες τους. Η Σιλβί όμως πέθανε πριν από δύο μήνες και προτού διαλευκανθεί η υπόθεση.

Ανάμεσα στα έργα που εντόπισε το Σώμα Δίωξης Παράνομης Διακίνησης Πολιτιστικών Αγαθών είναι «Το εξοχικό στη Νορμανδία» της ιμπρεσιονίστριας Μπερτ Μορισό, αξίας 800.000 ευρώ, τα ίχνη του οποίου είχαν χαθεί από τη δεκαετία του ’90. Το έργο ανήκε στην Αν Μαρί Ρουά, απόγονο του Εντουάρ Μανέ. Στενή φίλη του Ντανιέλ Βιλντενστάιν, του εμπιστευόταν προς φύλαξη όταν πήγαινε διακοπές έργα τέχνης που είχε στην ιδιοκτησία της, όπως και ράβδους χρυσού.

Η συλλογή της, μετά τον θάνατό της, το 1993, πέρασε στην Ακαδημία Καλών Τεχνών του Παρισιού στην οποία είχε διευθυντικό ρόλο ο Ντανιέλ Βιλντενστάιν. Τα υπάρχοντα όμως του σπιτιού της έπρεπε να κληρονομήσει η ανιψιά της Ιβ Ρουάρ. Οταν εκείνη έφτασε στο πολυτελές διαμέρισμα στο ακριβό προάστιο του Παρισιού, στο Νεϊγί, δεν υπήρχαν τα έργα τέχνης που ήξερε ότι ώς τότε κρέμονταν στους τοίχους και προχώρησε σε μήνυση κατά αγνώστων για απόκρυψη κλοπιμαίων. Λέγεται μάλιστα πως η Ιβ Ρουάρ έπαιξε καταλυτικό ρόλο στην έρευνα όταν διαπίστωσε πως ο πίνακας που αναζητούσε εκτέθηκε στο Ιδρυμα Βιλντενστάιν.Η Δίωξη εντόπισε επίσης χάλκινα γλυπτά ζώα του Ρέμπραντ Μπουγκάτι και δύο σχέδια του Εντγκάρ Ντεγκά, τα οποία φέρεται να ανήκαν στον Τζόσεφ Ράιναχ, έναν από τους μεγαλύτερους συλλέκτες του οποίου τα έργα κατασχέθηκαν από τους Ναζί και ο κληρονόμος του Αλεξάντρ Μπρονστάιν έχει επίσης κινηθεί νομικά κατά αγνώστων. Η οικογένεια Βιλντενστάιν τηρεί σιγήν ιχθύος προς το παρόν και αποδίδει διά των εκπροσώπων της την ύπαρξη των έργων στις αποθήκες της σε «παράβλεψη ή λάθος» του πατέρα Ντανιέλ. Ωστόσο αξίζει να σημειωθεί πως δεν είναι η πρώτη φορά που γίνεται η πέτρα του σκανδάλου καθώς προσφάτως κατηγορήθηκε και για φοροδιαφυγή, την ώρα που η περιουσία της ξεπερνά τα 3,4 δισ. ευρώ.