Από τα βυζαντινά έγχορδα ώς το λαϊκό τραγούδι

Ενα ιδιαίτερης προσοχής μέρος αυτής της θεματικής συλλογής αφορά τα μουσικά όργανα. Η κλίμακα αρχίζει στην αρχαιότητα και φθάνει στο τώρα. Η πρώτη εμφάνιση μουσικού οργάνου καταγράφεται το 1968, είναι η λύρα σε έκδοση για τη Λαϊκή Τέχνη, σε σχεδίαση του πρωτομάστορα – χαράκτη Α. Τάσσου. Η έκδοση για τα «Λαϊκά Μουσικά Οργανα» (1975 – σχεδίαση Π. Γράββαλου και Β. Κωνσταντινέα) είναι ορόσημο στην υποσυλλογή Μουσικά Οργανα. Από τα έγχορδα μιας βυζαντινής τοιχογραφίας (Αινείτε τον Κύριον εν χορδαίς και οργάνοις) στην ποντιακή λύρα, όπως και στην κρητική, το λαγούτο, τις φλογέρες μέχρι τη δημοφιλέστατη λατέρνα, το κανονάκι, το νταούλι. Σειρά αξιομνημόνευτης αισθητικής. Στην έκδοση για τις 9 Μούσες (1991) έχει και η μουσική την παρουσία της. Το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών έχει το γραμματόσημό του στη σειρά (1993) «Νεοκλασικά και σύγχρονα κτίρια της Αθήνας», όπως και ο Αρίων με τη λύρα του, σε έκδοση παιδικών θεμάτων.

Η μουσική περιδιάβαση στον ελληνικό Φιλοτελισμό συνεχίσθηκε με μια έκδοση ευνόητης σημασίας, για την ανάδειξη σ’ αυτόν τον χώρο της Λαϊκής Μουσικής (εκδ. 2010). Οι μορφές του Βασίλη Τσιτσάνη (1915-1984), Γιώργου Ζαμπέτα (1925-1992), Στέλιου Καζαντζίδη (1931-2001), Γρηγόρη Μπιθικώτση (1922-2005), σμίγουν μ’ αυτές της Βίκυς Μοσχολιού (1945-2005) και της Σωτηρίας Μπέλλου (1921-1997).