Γερμανική υποχώρηση υπό το βάρος των πιέσεων

Το κυρίαρχο σενάριο αυτήν τη στιγμή είναι να υποχρεωθεί η Ανγκελα Μέρκελ, υπό το βάρος της απομόνωσης από τους πάντες, των πιέσεων από το οικονομικό κατεστημένο της χώρας της και της ενόχλησης της Ουάσιγκτον – που καλώς εχόντων των πραγμάτων αναμένεται μέχρι την Πέμπτη να έχει βρει λύση στο δικό της πρόβλημα χρέους – σε κάποιας μορφής υποχώρηση. Αυτό, φυσικά, θα δημιουργήσει εξαιρετικούς τριγμούς στην κυβερνητική της συμμαχία – και στη σχέση της με τον υπουργό της επί των Οικονομικών κ. Σόιμπλε – αλλά όλα συγκλίνουν πως εκτός απρόοπτου η καγκελάριος:

Θα δεχθεί τη διεύρυνση των αρμοδιοτήτων του προσωρινού μηχανισμού σταθερότητας EFSF, ώστε να μπορεί να αγοράζει από τους επενδυτές ελληνικά ομόλογα παρέχοντάς τους δικά του ομόλογα, μικρότερης αξίας, αλλά τα οποία θα έχουν την εγγύηση του Ταμείου κι αξιολόγηση ΑΑΑ.

η συμμετοχη. Θα υποχρεωθεί να παραιτηθεί από την ιδέα της συμμετοχής του ιδιωτικού τομέα στο δεύτερο πακέτο βοήθειας προς την Ελλάδα – μια τακτική ήττα αλλά όχι στρατηγική, δεδομένου ότι η συμμετοχή των ιδιωτών προβλέπεται στον μόνιμο μηχανισμό (ESM), που θα τεθεί σε λειτουργία το 2013.

Κοινοτικές πηγές έλεγαν πως στην ουσία το δίλημμα για την Ανγκελα Μέρκελ δεν έχει να κάνει αποκλειστικά με τη μορφή του δεύτερου πακέτου για την Ελλάδα, αλλά με το πώς θα θεωρηθεί η ίδια εντός της Γερμανίας κι εντός της Ενωσης. Εάν φιλοδοξεί να προωθήσει την περαιτέρω οικονομική ενοποίηση – όπως είναι ο διακηρυγμένος στόχος της, μολονότι την οραματίζεται στα πρότυπα της Γερμανίας – θα πρέπει να απορρίψει την εναλλακτική λύση, δηλαδή μια άκομψη και σκληρή αναδιάρθρωση του ελληνικού δημοσίου χρέους. Βέβαια, κινδυνεύει να αντιμετωπίσει μια κάποια δυσφορία από τους ψηφοφόρους της – στους οποίους η ίδια και το περιβάλλον της έχουν καλλιεργήσει παράλογα αισθήματα εθνικισμού.

Χαρακτηριστικές δηλώσεις που δείχνουν την πίεση που υφίσταται η κ. Μέρκελ έγιναν τα τελευταία 24ωρα. Η καγκελάριος, ερχόμενη σε ευθεία αντίθεση με τον κ. Σόιμπλε που είχε πει ότι λύση μπορεί κάλλιστα να βρεθεί και τον Σεπτέμβριο, δήλωσε πως επιθυμεί πολύ γρήγορα μια λύση για την Ελλάδα.

Ο επικεφαλής του συμβουλίου οικονομικών εμπειρογνωμόνων της καγκελαρίου, Βόλφγκαγκ Φραντς, τάχθηκε υπέρ της ανταλλαγής ελληνικών ομολόγων με ομόλογα του EFSF – κάτι που υπολογίζεται ότι θα μειώσει το ελληνικό δημόσιο χρέος κατά 20 δισ., ένα ποσό που φυσικά δεν καθιστά βιώσιμο το ελληνικό χρέος, αλλά μπορεί να επιτρέψει σε πρώτη φάση την έγκριση του δεύτερου πακέτου βοήθειας. Ο ίδιος είπε πως η δυνατότητα αυτή θα μπορούσε να προσφερθεί και στην Ιρλανδία και την Πορτογαλία.

Την ίδια «λύση» υποστήριξε και η Μπεατρίς Βέντερ ντι Μάουρο, προσωπική σύμβουλος της κ. Μέρκελ, ενώ ο διοικητής της Μπούντεσμπανκ – και προσωπική επιλογή της καγκελαρίου – Γιανς Βάιντμαν, τάχθηκε κατά της έκδοσης ευρωομολόγων και αναδιάρθρωσης του ελληνικού χρέους (σ.σ. αμφότερες θέσεις των γερμανών Σοσιαλδημοκρατών) τονίζοντας πως το πρόβλημα που παραμένει είναι ότι «οι Ελληνες καταναλώνουν περισσότερα από όσα παράγουν».