Μαρτυρίες θυμάτων σωματεμπορίας

Τζόι (19 ετών, Νιγηρία)

«Το έσκασα από το σπίτι μου στα 18 μου όταν η μητριά μου επέμενε να υποστώ κλειτοριδεκτομή. Δεν είχα πού να πάω. Πήγα αεροπορικώς στην Αθήνα με πλαστό διαβατήριο. Με έστειλαν σε ένα σπίτι. Εκεί με βίασαν. Με κράτησαν κλειδωμένη σε ένα δωμάτιο. Επρεπε να κάνω σεξ με 10 άντρες την ημέρα. Ζητούσα από τους πελάτες να με βοηθήσουν, αλλά γελούσαν μαζί μου. Τελικά μια γυναίκα από το σπίτι με βοήθησε να δραπετεύσω. Τώρα είμαι ελεύθερη, αλλά φοβισμένη. Παθαίνω κρίσεις, σπασμούς και δυσκολεύομαι να ανασάνω. Νιώθω σαν να με έχει κυριεύσει ο διάβολος».

Πρίνσες (25 ετών, Νιγηρία)

«Με ανάγκαζαν να δουλεύω κάθε μέρα για δώδεκα ώρες. Εκανα σεξ με 20 ή 30 άντρες. Ακόμα κι όταν ήμουν άρρωστη. Πολλοί μου ζητούσαν να μη χρησιμοποιήσουν προφυλακτικό. Φοβόμουν ότι θα κολλήσω HIV. Οι διακινητές δεν μου επέτρεπαν να τρώω κάποιες μέρες για να παραμένω αδύνατη και ελκυστική για τους πελάτες. Φορούσα λίγα ρούχα. Ακόμα και τον χειμώνα. Επαθα πνευμονία. Τώρα έχω εφιάλτες».

Σ. (18 ετών, Ρουµανία)

«Εφυγα από τη Ρουμανία με την υπόσχεση ότι θα εργαστώ σε εστιατόριο στην Ελλάδα. Στο αεροδρόμιο με παρέλαβαν δύο άντρες, οι οποίοι με οδήγησαν σε ένα διαμέρισμα. Μου είπαν ότι πρέπει να εκδίδομαι. Με υποχρέωσαν να κάνω διπλή βάρδια την ημέρα και είχα μισή ώρα διάλειμμα μόνο για ένα ντους. Ακόμα κι όταν ήμουν άρρωστη ή είχα περίοδο έπρεπε να δέχομαι πελάτες, μέχρι και 70 την ημέρα. Οι διακινητές είχαν πει να δέχομαι ό,τι μου ζητούσαν. Αν αρνιόμουν με χτυπούσαν».

ΠΗΓΗ: ΚΛΙΜΑΚΑ, Ελληνικό Δίκτυο Γυναικών Ευρώπης