Φοίβη

Δενδροφάγοι εφιάλτες

Αγαπητή μου Φοίβη, terve = γεια σου (στα φινλανδικά).

Στους προεκλογικούς αγώνες ο πρώην δήμαρχος Αθηναίων υποσχέθηκε στους αθηναίους πολίτες ότι θα έκανε το παν για να αγοράσει με τα λεφτά του δήμου ακόμα και ολόκληρα οικοδομικά τετράγωνα και να τα γκρεμίσει δημιουργώντας χώρους πρασίνου… Κάτι στο οποίο πραγματικά η πρωτεύουσά μας υστερεί…

Είχε μεγάλες φιλοδοξίες υποτίθεται να φτιάξει μια καταπράσινη Αθήνα. Δυστυχώς έμεινε στο minun unelmaon = έχω ένα όνειρο, όπως λένε στα φινλανδικά.

Τελικά, αποδείχτηκαν μόνο παχιά λόγια. Ο ίδιος είχε κάνει μια βαρύγδουπη δήλωση σε ομιλία του στις 5/12/07 πως όποιος καταστρέφει το περιβάλλον είναι τρομοκράτης. Μάλιστα είχε ετοιμάσει και τον «τιμοκατάλογο» με τα πρόστιμα που κυμαίνονται από 150 έως 3.000 ευρώ για την κοπή δένδρων χωρίς την άδεια του δημάρχου.

Ο ίδιος όμως στη θητεία του αγνόησε τον νόμο αφού κατακρεούργησε πολλά δένδρα που στόλιζαν τα πεζοδρόμια και πάρκα των Αθηνών, π.χ. έκοψε τις νεραντζιές στην οδό Κανάρη, τα δένδρα της Πλατείας Κύπρου με το πρόσχημα κατασκευής υπόγειου πάρκινγκ κ.λπ.

Με λίγα λόγια, έγραψε τους νόμους του κράτους στα παλιά του τα παπούτσια _ ή μήπως λόγω διαφορετικού επαγγέλματος είχε ασθενή μνήμη;

Εύχομαι ο νέος δήμαρχος Αθηναίων Γιώργος Καμίνης που διετέλεσε Συνήγορος του Πολίτη με επιτυχία για μια οκταετία να πραγματοποιήσει το μεγάλο όνειρο του απερχόμενου δήμαρχου.

Αφορμή που σου γράφω, Φοίβη μου, ήταν το δισέλιδο άρθρο της εφημερίδας «Helsingin – Sanomat» στις 11/5/11 για τα δένδρα που στολίζουν τα πάρκα και τους δρόμους της πρωτεύουσάς μας.

Οπου στο (Ελσίνκι) υπάρχουν 200 διαφορετικά είδη δένδρων. Eπίσης υπάρχουν 150.000 δένδρα στα πάρκα και 30.000 δένδρα στους δρόμους στους οποίους φέτος θα φυτέψουν ακόμα 2.200 δένδρα…

Ειλικρινά, κυρία Αθηναίου μου, στενοχωριέμαι βλέποντας αυτήν τη διαφορά. Στο να υπάρχει μια ισορροπία μεταξύ κτιρίων και πρασίνου. Και εδώ η γη έχει αξία!

Φιλικά, Γιώργος Θεοδωρόπουλος, Ελσίνκι

ΥΓ: Ο απερχόμενος δήμαρχος πρόλαβε να «εκπληρώσει» μια μικρή υπόσχεση, γκρεμίζοντας ένα μικρό παλιό κτίριο (πριν από τις εκλογές) επί της οδού Σωκράτους και Γερανίου, αν δεν κάνω λάθος.

Δεν θέλω να σας στενοχωρήσω ή να σας χαλάσω την εικόνα για την πρώην δημαρχάρα, αγαπητέ Γιώργο, αλλά δεν έμεινε τυχαία στην Ιστορία ως «Νικηταράς ο Δενδροφάγος» (και άλλα που δεν τα επιτρέπει η αγωγή της στήλης). Μπροστά στα ψηφουλάκια – που βεβαίως δεν τα πήρε… – δεν θα δίσταζε να υποσχεθεί ακόμη και τον Ψινάκη με κιμονό και τάνγκα να χορεύει κόνγκα, χτυπώντας με το ένα χέρι τους… μαράκες, και κουρεύοντας με το άλλο με περισσή χαριτωμενιά τα θλιβερούτσικα φυτά στο παρκάκι του Δήμου στην Ακαδημίας 50, για διαφημιστικούς (βεβαίως, βεβαίως) «φιλανθρωπικούς» σκοπούς. Και όλα αυτά, γιατί η ίδια η πρώην δημαρχάρα θα ντρεπόταν να το κάνει αφ’ εαυτής της – αντίθετα με την αποξήλωση ταλαίπωρων δενδρακίων στην Κανάρη και Μηλιώνη, προς χάριν των ανασούμπουρδων τραπεζοκαθισμάτων – που έχουν φτάσει πλέον, με την κρίση, να μένουν άδεια. Οι έχοντες νουν ήξεραν τι μπορούσαν να περιμένουν σε πάρκο: κανένα παιδικό πάρκο με τη δημαρχάρα μέσα, να πιπιλάει το δάχτυλό της… σαγηνευτικά (μπρρρρρρ)!

«Αγανάκτησε»

κι η Ψαρού

Αγαπητή Φοίβη,

Πρόσφατα βρεθήκαμε στην Κρήτη. Ολα καλά κι ωραία, αλλά η φροντίδα ορισμένων καταστηματαρχών για τους πελάτες τους στο αποκορύφωμα.

Σε πρωτεύουσα νομού μετά τον καφέ επισκεφθήκαμε την τουαλέτα. Η αιώνια ελληνική φροντίδα. Δηλαδή, χαλασμένη τουαλέτα, ακάθαρτη, βουλωμένη. Φεύγοντας απλώς το ανέφερα στο προσωπικό. Αμέσως η κουτοπόνηρη νεοελληνική απάντηση – ερώτηση σε ποια τουαλέτα πήγαμε (μα, μία είχε το κατάστημα!). Μάλλον στου καταστήματος, απάντησα. Βουβάθηκε ο κύριος αλλά ως συνέλληνας απέφυγα τον εξευτελισμό του, ελπίζοντας να μην το πάρουν είδηση κάτι χαζοτουρίστες που έπιναν τον καφέ τους με το γλυκό και χάσει ο εξυπνάκιας νεοέλληνας αυτό που νομίζει ότι του χρωστούν οι άλλοι, επειδή το παίζει επιχειρηματίας.

Τι λέτε, ήταν λανθασμένη (και συνένοχη) η συμπεριφορά μου;

Σας χαιρετώ φιλικά, Χρίστος Τσαχπνίνης – Καβαλιώτης, Γερμανία

Διόλου λανθασμένη, αγαπητέ Χρίστο. Και θα σας παρακαλούσα να τη συστήσετε, ως πλέον εκ-πολιτισμένη, και σε όλους τους «Αγανακτισμένους» που έχουν αδειάσει τις πλατείες, όπως φαίνεται, για να πιάσουν καμιά ξαπλώστρα στην Ψαρού της Μυκόνου – άντε και στη Γεωργιούπολη…