Η αγάπη διώχνει τον πόνο

Η αγάπη γιατρεύει όλες τις «πληγές», λέει η παροιμία και απ’ ό,τι φαίνεται δεν απέχει πολύ από την πραγματικότητα. Οπως έδειξαν έρευνες με τη χρήση λειτουργικού μαγνητικού τομογράφου, αν βλέπουμε έστω και τη φωτογραφία του συντρόφου μας την ώρα που πονάμε σωματικά, ο πόνος μειώνεται αισθητά. Τόσο, που φαίνεται αλλαγή στη δραστηριότητα του εγκεφάλου, στο τμήμα που σχετίζεται με την ασφάλεια και τον καθησυχασμό – κάτι που μπόρεσαν να φωτογραφίσουν οι επιστήμονες στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Λος Αντζελες (UCLA).

Οι ειδικοί ήξεραν και από προηγούμενες μελέτες ότι η αγάπη πράγματι βοηθάει στον πόνο, όμως τώρα κατάφεραν να βρουν την εξήγηση. «Ξέραμε από προηγούμενες δουλειές μας ότι όταν ο εθελοντής βλέπει τη φωτογραφία του αγαπημένου του συντρόφου, μειώνεται η αίσθηση του πόνου στο σώμα», εξηγεί στο «Wired» η Ναόμι Αϊζενμπεργκερ από το UCLA. «Το ερώτημα που μας ενδιέφερε ήταν το πώς», τονίζει η επιστήμονας.

Στην έρευνα, η οποία δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Proceedings of the National Academy of Sciences», η ομάδα της Αϊζενμπεργκερ χρησιμοποίησε έναν λειτουργικό μαγνητικό τομογράφο (fMRI) για να φωτογραφίσει τον εγκέφαλο 17 γυναικών την ώρα που τους προκαλούσαν ένα σύντομο ηλεκτροσόκ. Ταυτόχρονα, έβλεπαν φωτογραφίες των συντρόφων τους, αγνώστων ή αντικειμένων. Στη συνέχεια, οι γυναίκες περιέγραφαν την ένταση του πόνου που ένιωθαν.

Σύμφωνα με τα λεγόμενά τους, η αγάπη δημιουργεί μια ασπίδα ασφαλείας για τον άνθρωπο. Ο πόνος δεν ήταν τόσο έντονος όταν οι γυναίκες κοιτούσαν τη φωτογραφία του αγαπημένου τους.

Οπως λέει η Αϊζενμπεργκερ, η μείωση του πόνου σχετίζεται με δραστηριότητα στον προμετωπιαίο φλοιό του εγκεφάλου, στο τμήμα εκείνο που συνδέεται με την αίσθηση της ασφάλειας. Φαίνεται πως πράγματι δημιουργούνται τέτοια συναισθήματα στον άνθρωπο και δεν είναι απλώς λόγω της δραστηριοποίησης των εγκεφαλικών κέντρων της ανταμοιβής, όπως συμβαίνει στα πρώτα στάδια του έρωτα ενός ζευγαριού.

«Οταν βλέπουμε φωτογραφίες με αράχνες ή φίδια, ο πόνος χειροτερεύει», τονίζει η επιστήμονας. «Κι αυτό γιατί η παρουσία τους εγκυμονούσε πάντα κινδύνους για την επιβίωση του ανθρώπου. Είμαστε φτιαγμένοι να τα φοβόμαστε. Είναι εξελικτική βιολογία. Αντίθετα, οι αγαπημένοι μας ενεργοποιούν σήματα ασφάλειας γιατί σε όλη την εξέλιξη της ιστορίας του ανθρώπου φρόντιζαν για την επιβίωσή μας».