Κυνηγώντας καταιγίδες…

Ενα χειμωνιάτικο απόγευμα ο μικρός Σάιρους Βανς είχε στήσει καρτέρι για πάπιες μαζί με τον συνονόματο πατέρα του στο νησί Μάρθας Βίνγιαρντ. Ξαφνικά ξέσπασε χιονοθύελλα, θυμάται ο σημερινός εισαγγελέας της Νέας Υόρκης. «Καθόμασταν ακίνητοι χωρίς να ανησυχήσουμε. Το μόνο που μας ένοιαζε ήταν ότι βρισκόμασταν μαζί και το διασκεδάζαμε». Οι ψυχολόγοι έχουν να πουν πολλά για τη σχέση πατέρα-γιου – πολλά που γίνονται ακόμα περισσότερα όταν και οι δύο καταλήξουν να ασχολούνται με το ίδιο αντικείμενο, στην προκειμένη περίπτωση την πολιτική. Η σκιά του πατέρα Βανς, διακεκριμένου στελέχους των Δημοκρατικών και υπουργού τριών κυβερνήσεων, πέφτει βαριά ακόμα και σήμερα στον γιο του, ο οποίος φιλοδοξεί κάποια στιγμή να μπει στο Κογκρέσο.

Το αν θα τα καταφέρει ή όχι μπορεί να κρίνεται αυτές τις ημέρες, καθώς οι εξελίξεις στην υπόθεση του Ντομινίκ Στρος-Καν είναι καταιγιστικές και πολλές κατηγορίες διατυπώνονται εναντίον τού εισαγγελέα που βιάστηκε να χαρακτηρίσει αξιόπιστη μια μάρτυρα η οποία αποδείχθηκε γρήγορα ακριβώς το αντίθετο, διασύροντας, σύμφωνα με τη γνώμη πολλών Γάλλων, τον πρώην επικεφαλής του ΔΝΤ. Μάλιστα, οι ακριβοπληρωμένοι δικηγόροι του ανθρώπου που μέχρι πριν από λίγους μήνες ήταν ο επικρατέστερος για την προεδρία της Γαλλίας, υπέβαλαν και αίτημα αλλαγής του εισαγγελέα καταλογίζοντάς του έλλειψη αμεροληψίας, το οποίο όμως απορρίφθηκε. Ο 57χρονος Σάιρους Βανς τζούνιορ βρίσκεται σε αυτή την – αιρετή στις ΗΠΑ – θέση εδώ και 18 μήνες, σε μια δικαστική υπηρεσία ιδιαίτερα δημοφιλή μέσα από την τηλεοπτική σειρά «Law and Order».

Μεγάλωσε δίπλα σε έναν πατέρα που υπήρξε στενός συνεργάτης τριών αμερικανών προέδρων: υπουργός Στρατού επί Τζον Κένεντι, υφυπουργός Αμυνας του Λίντον Τζόνσον (και μάλιστα στη διάρκεια του πολέμου του Βιετνάμ), καθώς και υπουργός Εξωτερικών του Τζίμι Κάρτερ. Ο Σάιρους γαλουχήθηκε σε ένα άκρως πολιτικό περιβάλλον, θεωρήθηκε ένα από τα «χρυσά αγόρια» των Δημοκρατικών και όλοι αναρωτιούνταν από νωρίς εάν διέθετε πολιτικές φιλοδοξίες και πώς θα κατόρθωνε να αποφύγει την σύγκριση με τον πατέρα του. Ο Σάιρους μεγάλωσε σε πολιτικά γραφεία, σε εκδρομές για ψάρεμα με στελέχη της κυβέρνησης και σε δείπνα με ξένους αρχηγούς κρατών. Θυμάται ακόμα τη νύχτα που κοιμήθηκε στον Λευκό Οίκο και ο τότε πρόεδρος Λίντον Τζόνσον του χάρισε έναν ελβετικό σουγιά.

Σπούδασε νομικά – πού αλλού; – στο Γιέιλ (όπου είχε φοιτήσει και ο πατέρας του) και μάλιστα ήταν μέλος μιας από τις τρεις πιο σημαντικές μυστικές κοινότητες φοιτητών, της γνωστής Κεφάλι του Λύκου, η οποία ήθελε να φέρει έναν πιο φρέσκο αέρα στο ιδιαίτερα σοβαρό τυπικό που ακολουθούσαν οι άλλες δύο. Τα μέλη της παρέας του Βανς κορόιδευαν συχνά τις «μασονικές τελετουργίες» π.χ. των Skull and Bones (μέλος των οποίων ήταν και ο Τζορτζ Μπους υιός) τηρούσαν όμως κι εκείνοι άκρα μυστικότητα. Γόνοι ισχυρών πολιτικών και πάμπλουτων επιχειρηματιών οι περισσότεροι, διαμόρφωσαν δεσμούς που τους στήριξαν στη μετέπειτα καριέρα τους. Και ο Σάιρους με τα πολιτικά όνειρα τη χρειαζόταν τη στήριξη αυτή. Εκανε ντοκτορά στο Πανεπιστήμιο Τζορτζτάουν και εντάχθηκε στο επιτελείο του γερουσιαστή Γκάρι Χαρτ, ο οποίος αργότερα θα διεκδικούσε το προεδρικό χρίσμα των Δημοκρατικών – και ίσως και να το κέρδιζε εάν δεν ήταν τόσο επιρρεπής στις γυναικείες αγκαλιές… Κάποια στιγμή ο Βανς τζούνιορ φλέρταρε με την ιδέα να γίνει ειδικός σε θέματα εξωτερικής πολιτικής, «αλλά αυτό θα ήταν πολύ κοντά στην ιδιότητα του πατέρα μου και αποφάσισα να το αποφύγω».

Ο Σάιρους εργάστηκε για λίγο στην Εισαγγελία της Νέας Υόρκης, αποφάσισε όμως το 1988 να μετακομίσει στο Σιάτλ, όπως διευκρίνισε, για να φτιάξει τη δική του καριέρα μακριά από τη βαριά πατρική σκιά που μπορεί να του άνοιγε μεν όλες τις πόρτες, δημιουργούσε όμως ερωτηματικά για τις πραγματικές ικανότητες του γιου. Το 2002 ο πατέρας του πέθανε και ο Σάιρους αποφάσισε να επιστρέψει δύο χρόνια αργότερα στο Μεγάλο Μήλο για να ενταχθεί σε μεγάλο δικηγορικό γραφείο έως το 2008, οπότε και ανακοίνωσε την απόφασή του να βάλει υποψηφιότητα με σύνθημα «Μια δικαιοσύνη πιο δίκαιη για όλους» για τη σημαντική θέση του εισαγγελέα της Νέας Υόρκης – ένα πολύ χρήσιμο βήμα για όποιον έχει φιλοδοξίες για πολιτική καριέρα – μια και ο Ρόμπερτ Μοργκεντάου που βρισκόταν στη θέση αυτή επί 35 χρόνια αποφάσισε να αποσυρθεί. Είχε άλλωστε την υποστήριξή του καθώς μιλώντας στην τηλεόραση ο Μοργκεντάου ήταν κατηγορηματικός: «Νομίζω ότι ο Βανς διαθέτει μακράν τα καλύτερα εφόδια και ταλέντα. Είναι καλός δικηγόρος και δίκαιος». Η αγάπη μεταξύ των δύο ανδρών δεν κράτησε πολύ. Μετά την εκλογή του, ο Βανς, ο οποίος κατηγορείται από πολλούς συνεργάτες του ως υπερσυγκεντρωτικός, έδιωξε από την Εισαγγελία πολλούς από εκείνους που είχε προσλάβει ο Μοργκεντάου, άλλαξε εντελώς το σύστημα που είχε καθιερώσει ο προκάτοχός του και αδιαφόρησε για τη γνώμη του. Σήμερα ο Μοργκεντάου δεν λέει στον Βανς ούτε καλημέρα. Ο Σάιρους Βανς δείχνει να προτιμά υποθέσεις που θα του εξασφαλίσουν μεγάλη δημοσιότητα – αυτή άλλωστε είναι και η βασική κατηγορία των επικριτών του. Εκείνος ισχυρίζεται ότι τολμά να τα βάζει με όλους.

Το χειρότερο για τον φιλόδοξο εισαγγελέα είναι ότι η υπόθεση Στρος-Καν έρχεται έπειτα από πολλούς λανθασμένους χειρισμούς του γραφείου του σε μια σειρά σημαντικών δικών τις οποίες έχασε. Τους τελευταίους δύο μήνες η Εισαγγελία δεν μπόρεσε να συγκεντρώσει τα απαραίτητα στοιχεία προκειμένου να καταδικαστούν οι εργολάβοι που είχαν αναλάβει την κατεδάφιση του ουρανοξύστη της Deutsche Bank το 2007: είχαν κατηγορηθεί για πολλές παραβάσεις των μέτρων ασφαλείας, εξαιτίας των οποίων προκλήθηκε πυρκαγιά όπου έχασαν τη ζωή τους δύο πυροσβέστες. Οι εργολάβοι αφέθηκαν ελεύθεροι όπως και οι δύο αστυνομικοί του Ιστ Βίλατζ οι οποίοι κατηγορήθηκαν για τον βιασμό μιας μεθυσμένης γυναίκας. Η πιο σημαντική ήττα για το γραφείο του όμως ήταν η άρνηση ενόρκων να παραπέμψουν σε δίκη δύο άνδρες που είχαν κατηγορηθεί ότι σχεδίαζαν βομβιστικές επιθέσεις σε συναγωγές του Μανχάταν, επειδή τα στοιχεία δεν ήταν επαρκή. Η σημερινή «μιντιακή» καταιγίδα αποδεικνύεται για τον Βανς τζούνιορ πολύ πιο έντονη από εκείνη που ως παιδί αντιμετώπισε μαζί με τον πατέρα του.