Eπιστολές

Κοινωνικές συνέπειες της κρίσης
Αντώνης Βούρτσης
Είμαι απ’ αυτούς που πιστεύουν ότι η κρίση που βιώνουμε καθημερινά θα εξελιχθεί σε βαθιά κοινωνική. Αυτό το στηρίζω στο ότι ιστορικά ο πολίτης προσαρμοζόταν στις οικονομικές δυσκολίες αλλά τις επαναστάσεις τις έφεραν οι κοινωνικές διεκδικήσεις και όχι οι οικονομικές. Σας στέλνω αυτή την επιστολή εξαιτίας του πιο κάτω γεγονότος. Σάλος έχει ξεσπάσει στην τοπική κοινωνία του Πύργου της Ηλείας με 46χρονο εστιάτορα που διατηρεί μεζεδοπωλείο – εστιατόριο στο κέντρο της πόλης του Πύργου μαζί με τη σύζυγό του και νεαρά σερβιτόρα συνομήλικη και επιστήθια φίλη μιας από τις δύο κόρες του. Ο εστιάτορας συνελήφθη από τη σύζυγό του σε πλήρη ερωτική δράση στις γυναικείες τουαλέτες του εστιατορίου του με τη σερβιτόρα και αναγκάστηκε να παραδεχτεί στη σοκαρισμένη σύζυγό του την επί τριετίας σχέση του με τη σερβιτόρα, κατηγορώντας τη νεαρά ότι αυτός ήθελε να διακόψουν αλλά αυτή τον προκαλούσε συνεχώς και τον παρενοχλούσε. Στις κατηγορίες αυτές η νεαρά ανταπέδωσε κατηγορώντας τον 46χρονο ότι την εκβίαζε συνεχώς με απόλυση και ότι αυτή υπέκυπτε συνέχεια και για να τονίσει την άποψή της επέδειξε στην εμβρόντητη σύζυγο του εστιάτορα τατουάζ στον καρπό της, που την υποχρέωσε ο εστιάτορας να κάνει γιατί, επειδή του άρεσε να την αποκαλεί «πουλαράκι», έπρεπε να έχει και ιδιοκτησιακό σημάδι. Τελικά η νεαρά απολύθηκε αλλά ο προβληματισμός έμεινε. Ο ευυπόληπτος εστιάτορας εκμεταλλεύθηκε την ανάγκη για εργασία μιας κοπέλας με αυτόν τον τρόπο. Αύριο πόσοι άλλοι ευυπόληπτοι θα κάνουν το ίδιο και πόσες κοπέλες θα υποκύπτουν και ώς πότε οι τοπικές κοινωνίες θα σιωπούν;

Αξιώματα και απόψεις
Δρ Αγγελος Ρηγόπουλος
ΠΕΥΚΗ
Τα τελευταία χρόνια έχω παρατηρήσει ότι εμείς, οι κάποιας (μεγάλης) ηλικίας άνθρωποι, μόλις απομακρυνθούμε από τον δημόσιο θώκο που κατείχαμε, θυμόμαστε τη δημοκρατία, την αξιοκρατία, το δίκαιο του λαού, το Σύνταγμά μας και τους νόμους και βγαίνουμε στα τηλεοπτικά παράθυρα διαρρηγνύοντας τα ιμάτιά μας για την κατάντια που «οι άλλοι» έχουν οδηγήσει τη χώρα μας. Είμαστε εμείς, οι ίδιοι, που όλα τα προηγούμενα χρόνια, προκειμένου να διατηρήσουμε τη θέση μας και να ανεβούμε, κάναμε την πάπια. Ντροπή και αίσχος μας! Αλλά ντροπή και αίσχος και στους νεώτερους, εκείνους που κατέλαβαν τις θέσεις μας και επαναλαμβάνουν το μάθημα που τους διδάξαμε.

Προτάσεις για την κρίση
Ιωάννη Δουβής
ΜΕΓΑΛΟΠΟΛΗ ΑΡΚΑΔΙΑΣ
Σκέψεις ενός απλού πολίτη της επαρχίας για να βγούμε από τα τάρταρα που μας έχει οδηγήσει το πολιτικό κατεστημένο. Αποκέντρωση και μείωση της ανεργίας με τη δημιουργία αγροκτηνοτροφικών μονάδων από τους χιλιάδες ανέργους που υπάρχουν. Και διευκρινίζω: στα περισσότερα χωριά της υπαίθρου υπάρχουν σπίτια κλειστά και αγροκτήματα χέρσα και εγκαταλελειμμένα. Ο δήμος, η περιφέρεια ή το κράτος με μπουλντόζες και γκρέιτερ να ισοπεδώσουν τις εκτάσεις αυτές και να τις καταστήσουν καλλιεργήσιμες και στη συνέχεια να τις παραχωρήσουν σε ομάδες των 5 ζευγαριών από 1.000 στρέμματα και άνω, αφού αποζημιώσει τους ιδιοκτήτες τους (εφόσον υπάρχουν) ή ενοικιάζοντάς τις τουλάχιστον για 10 χρόνια. Για να μπορούν να διαθέτουν τα προϊόντα οι ίδιοι, το κράτος, όπου αυτό μπορεί να γίνει, να δημιουργήσει στους οδικούς άξονες καταστήματα μικρά με είσοδο και έξοδο όπως τα βενζινάδικα. Οι δε χρηματοδοτήσεις τους να γίνουν από τα λιμνάζοντα και αναξιοποίητα 25 δισεκατομμύρια που υπάρχουν στην Ευρωπαϊκή Ενωση από το πρόγραμμα ΕΣΠΑ.
Επίσης τη δημιουργία γηροκομείων με αυτοδιοίκηση για τους ηλικιωμένους που έχουν απομείνει στα χωριά μας αλλά και για τους συνταξιούχους των μεγάλων πόλεων που θέλουν να επιστρέψουν στα χωριά τους. Η μελέτη υπάρχει από το 1985.
Κάλεσμα από το κράτος στους Ελληνες της Διασποράς και ευκαιρία για τους ίδιους να επιστρέψουν στην πατρίδα τους και πάλι αφού πρώτα έχει διαμορφώσει οικόπεδα 10 με 15 στρέμματα από τη δημόσια γη για να τα αγοράσουν και να χτίσουν το δικό τους σπίτι.
Επίσης η Δικαιοσύνη, ο μεγάλος ασθενής και ο βασικός πυλώνας της δημοκρατίας, πρέπει το κάθε αδίκημα από πταίσμα μέχρι κακούργημα να τελεσιδικεί σε έναν χρόνο. Και με μπερδεμένες υποθέσεις να συνεδριάζει η Βουλή τέσσερις φορές τον χρόνο και να δικάζει η ίδια και όποιος δικαστικός λειτουργός είναι επίορκος να τον τιμωρεί και να τον αποβάλει από το Σώμα. Γιατί με τη σημερινή λειτουργία της με το γράμμα του νόμου υπάρχει Δικαιοσύνη αλλά με το νόημα και την ουσία της απέχει έτη φωτός.

Το παραλιακό μέτωπο της Πάτρας
Λευτέρης Φράτης
ΠΑΤΡΑ
Χθες είχα τη διάθεση με έναν ιδιαίτερα εκλεκτό φίλο να περπατήσουμε μαζί στον φάρο και στα πέριξ της ιχθυόσκαλας. Ειλικρινά δεν μου είχε περάσει καν από το μυαλό τι μπορούσα να συναντήσω.
Πράγματι πήγαμε και αυτό που αντίκρυσα ήταν στα αλήθεια τραγικό. Ενα τοπίο χωματερή ο χώρος που στεγαζόταν το αναψυκτήριο το οποίο δεν υφίσταται πια. Αφγανοί λαθρομετανάστες λιάζονταν, είχαν απλώσει πετσέτες εσώρουχα, κουβέρτες και άλλα είδη. Επίσης κυριαρχούσε στον αέρα έντονη δυσοσμία, προϊόντα κένωσης βρίσκονταν στο γρασίδι που παίζαμε μικροί και το τονίζω αυτό.
Η παιδική χαρά βρώμικη, τελείως εγκαταλελειμμένη, σου δίνει την εντύπωση ότι βρίσκεσαι σε απομονωμένη περιοχή. Φαγητά, αυγά πεταμένα στο κράσπεδο και χυμένο αλκοόλ. Προφανώς ο χώρος στον οποίο στεγαζόταν το αναψυκτήριο πρέπει να έχει γίνει κατοικία των λαθρομεταναστών. Η απελπισία διάσπαρτη στον χώρο.
Ας το πάρουμε πλέον απόφαση ότι η Πάτρα δεν μας ανήκει και ότι δεν μπορούμε να κάνουμε μια βόλτα στο παραλιακό μέτωπο διότι φοβόμαστε μη μας επιτεθεί κανείς. Εάν όλα τα παραπάνω δεν εκλαμβάνονται ως αγάπη για την πόλη όπου γεννηθήκαμε και κάποιοι τα βαφτίζουν ρατσισμό, τότε, ναι, είμαι ρατσιστής.

Αντισημιτισμός στην Ελλάδα
Χρυσόστομος Κοσμίδης
ΚΑΒΑΛΑ
Ο συνειδητοποιημένος και αδογμάτιστος πολίτης παρατηρεί εδώ και καιρό έξαρση του αντισημιτισμού στην Ελλάδα. Εμπρησμός συναγωγών, βεβήλωση εβραϊκών νεκροταφείων, αναγραφή απειλητικών συνθημάτων στους τοίχους, και τελευταία βεβήλωση του μνημείου του Ολοκαυτώματος στη Θεσσαλονίκη. Eχω υπόψη μου από ασφαλή πηγή, απειλητικά τηλεφωνήματα, μέχρι προπηλακισμό γυναίκας στο Mετρό διότι φορούσε στον λαιμό κόσμημα με το άστρο του Δαβίδ.
Ο αντισημιτισμός, δηλαδή κατά τον Μπαμπινιώτη «το σύνολο στάσεων και ενεργειών που απορρέουν από τη δογματικά θεμελιωμένη εχθρότητα κατά των εβραϊκών κοινοτήτων, η εχθρική διάθεση απέναντι στο εβραϊκό στοιχείο», τροφοδοτείται από έντυπα και δυστυχώς από  επίσημα ιερατικά χείλη με τερατολογίες, σατανολογίες με μπόλικη δόση νεκροκεφαλών και απειλών για το παρόν και το επέκεινα, τα οποία στο μεν νοήμον κοινό προκαλούν τον ειρωνικό γέλωτα, αλλά στον απλό χριστιανό ανθρωπάκο φέρουν τρόμο και δημιουργούν μίσος. Αναρωτιέμαι εάν και πότε θα ικανοποιηθεί αυτή η αντισημιτική μανία ιερωμένων και πολιτών ή εάν θα διογκώνεται συνέχεια με απρόβλεπτες συνέπειες. Η κορυφή της εκκλησίας και της πολιτείας, πέραν κάποιας υποκριτικής καταδίκης που ψελλίζουν, δεν πράττουν τίποτα το ουσιαστικό.
Οι συμπατριώτες μας Ελληνες Εβραίοι, οι οποίοι είναι στεριωμένοι στην Ελλάδα εδώ και πολλούς αιώνες και έχουν πολεμήσει για την ελευθερία της, αισθάνονται πιεσμένοι και φοβισμένοι από όλες αυτές τις καταστάσεις. Και απογοητευμένοι από την πατρίδα τους την Ελλάδα που υπεραγαπούν.
Ας αναλύσουν τα γεγονότα και ας προσέξουν οι υπεύθυνοι αυτού του τόπου. Εμένα πάντως μου φέρνουν στον νου τα λόγια του Μπέργκμαν στο «Αυγό του φιδιού» όπου περιέγραφε την άνοδο του ναζισμού: «Ο καθένας μπορεί να προβλέψει το μέλλον. Είναι σαν το αυγό του φιδιού. Eνα εξασκημένο μάτι, μέσα από τη διαφανή μεμβράνη, διακρίνει το τέλειο ερπετό».