Χιλιάδες Έλληνες ταξιδεύουν για να βρουν ρευματολόγο

Στον ιατρικό… τουρισμό αναγκάζονται να καταφεύγουν χιλιάδες πάσχοντες από ρευματικά νοσήματα ή ψωρίαση στην χώρα μας, επειδή στους νομούς όπου κατοικούν δεν υπάρχει ρευματολόγος γιατρός στα δημόσια νοσοκομεία ή στα ασφαλιστικά ταμεία και έτσι είναι αναγκασμένοι να ταξιδεύουν αλλού για την αντιμετώπιση της ασθένειάς τους.

Είναι χαρακτηριστικό πως σε ολόκληρη την Κρήτη υπάρχει μονάχα μία Ρευματολογική Κλινική, στο Ηράκλειο, η οποία στελεχώνεται από δύο μόνο ειδικευμένους ρευματολόγους και καλύπτει και τα Δωδεκάνησα. Έτσι, οι ασθενείς είναι αναγκασμένοι να ταξιδεύουν μία ή και δύο φορές τον μήνα στο Ηράκλειο, για να επισκεφθούν τον γιατρό τους και να προμηθευτούν τα φάρμακά τους.

Οι συνθήκες είναι ακόμα πιο δύσκολες για τα παιδιά με νεανική ρευματοειδή αρθρίτιδα. Το μοναδικό οργανωμένο Κέντρο Ρευματικών Παθήσεων Παίδων βρίσκεται στο Ιπποκράτειο Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης, στο οποίο και αναγκαστικά ταξιδεύουν μαζί με τους γονείς τους 250-300 παιδιά από τη Βόρειο Ελλάδα αλλά και πολλά τα 3.000 Ελληνόπουλα πανελλαδικά που πάσχουν από αυτήν.

Οι ελλείψεις ρευματολόγων στο ΕΣΥ έχουν επισημανθεί στους αρμοδίους, αλλά η προκήρυξη των θέσεων καθυστερεί.

Τα στοιχεία αυτά έδωσαν προσφάτως στη δημοσιότητα γιατροί και μέλη Συλλόγων Ασθενών, σε ενημερωτική συνάντηση που διοργάνωσαν για να μιλήσουν για τη ζωή με νοσήματα, όπως η ρευματοειδής αρθρίτιδα και η ψωρίαση.

Όπως είπε η πρόεδρος των Ρευματοπαθών Κρήτης Κατερίνα Κουτσογιάννη, διαγνώστηκε με ρευματοειδή αρθρίτιδα στα 29 της χρόνια, όταν μετά από έντονους και επίμονους πόνους στα χέρια της, αναγκάστηκε να πάει στο γιατρό.

«Η διάγνωση με άφησε άφωνη. Ήξερα για τα αρθριτικά στους ηλικιωμένους και μου ήταν αδιανόητο ότι συνέβαινε σε μένα», είπε. «Έπρεπε άμεσα να ακολουθήσω φαρμακευτική αγωγή. Δεν το έκανα όμως. Δεν μπορούσα να δεχτώ ότι έχω ρευματοειδή αρθρίτιδα και πως πρέπει να συμμορφωθώ σε ό,τι μου συνέστησε ο γιατρός».

Καθυστερημένη διάγνωση

Η κυρία Κουτσογιάννη έμεινε για καιρό χωρίς θεραπεία, και όταν πια ο βασανιστικός πόνος και η δυσκινησία έγιναν ανυπόφορα και εκ των πραγμάτων αναγκάστηκε να πάρει φάρμακα, είχε ήδη αλλοίωση στις αρθρώσεις των χεριών της και κάποιες παραμορφώσεις.

«Τώρα πια ξέρω ότι ο πόνος σημαίνει φλεγμονή και ότι η φλεγμονή σημαίνει αλλοίωση και πιθανή παραμόρφωση ή ακόμα και αναπηρία, αν δεν αντιμετωπιστεί», τόνισε. «Τα δύο πρώτα χρόνια από την έναρξη των συμπτωμάτων είναι πολύ κρίσιμα και πρέπει να λαμβάνεται η κατάλληλη φαρμακευτική αγωγή».

Δυστυχώς, ακόμα και η διάγνωση καθυστερεί στη χώρα μας. Πρόσφατη μελέτη που πραγματοποίησε ο Σύλλογος Ρευματοπαθών Κρήτης σε συνεργασία με τη Ρευματολογική Κλινική του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Κρήτης έδειξε πως μόλις σε έναν στους τέσσερις ασθενείς γίνεται η σωστή διάγνωση μέσα στο πρώτο τρίμηνο από την έναρξη των συμπτωμάτων.

Οι υπόλοιποι καθυστερούν επί μήνες ή και χρόνια, καθώς επισκέπτονται αρχικά γιατρούς άλλων ειδικοτήτων και δοκιμάζουν ανεπιτυχώς διάφορες ακατάλληλες θεραπείες, υποβαλλόμενοι συχνά ακόμα και σε αχρείαστες χειρουργικές επεμβάσεις!

Αξίζει να σημειωθεί, πως το 1% του πληθυσμού από ρευματοειδή αρθρίτιδα και συνοδά νοσήματα, ενώ οι πάσχοντες από ψωρίαση υπολογίζεται πως φτάνουν τις 200.000.