Η τέχνη του σινεμά πάει… κινητό

Μέχρι πρόσφατα χρειαζόταν μια μικρή στρατιά ως κινηματογραφικό συνεργείο για να γίνει μια ταινία. Οι τεχνολογικές εξελίξεις φέρνουν ανατροπές σε δεδομένα. Τώρα, και με την κάμερα ενός κινητού τηλεφώνου ή μιας φωτογραφικής μηχανής – και με λειτουργία βίντεο – σε μέγεθος πακέτου τσιγάρων μπορεί να γυριστεί μια ταινία.

Σ’ αυτή τη γιορτή του ψηφιακού σινεμά μικρού μήκους – θα πραγματοποιηθεί στον πολυχώρο τέχνης «8 Δυτικά» (απόψε και αύριο) και στο Ιδρυμα «Μιχάλης Κακογιάννης» (το Σάββατο) – στήνουν χορό 53 ταινίες κάθε είδους (μυθοπλασίας, τεκμηρίωσης, κινουμένων σχεδίων και πειραματικές). Και με αυτόν τον τρόπο οι διοργανωτές (Life ‘n’ Art Theater) θέλουν η διοργάνωση (L.A. Short Film Festival) να γίνει σημείο συνάντησης των δημιουργών και των θεατών του ψηφιακού κινηματογράφου, με προβολές και άλλες εκδηλώσεις, σε χώρους που δεν είναι κατ’ ανάγκην κινηματογραφικές αίθουσες αλλά που «προσφέρονται για τον διάλογο του κοινού με νέους δημιουργούς και όχι μόνο, απ’ όλη την Ελλάδα».

Μη σας τρομάζει το πλήθος τους. Ολες είναι σύντομες (οι περισσότερες δεν διαρκούν παραπάνω από 10-12 λεπτά, μία μόνο αγγίζει το 40λεπτο), βγαλμένες μέσα από τη ζωή, λειτουργούν κάποιες φορές και σαν καθρέφτης για να μην ξεχνάμε (αλλά και να μην ξεχνιόμαστε). Για παράδειγμα, το 6λεπτο «Απόκομμα» του Χρήστου Τσάκαλη είναι κατά τον δημιουργό του «ταινία εκδίκησης»: ένας μεσήλικος πατέρας εκδικείται τον, πρόσφατα αποφυλακισμένο, αστυνομικό που ευθύνεται για τη δολοφονία του γιου του. Το φιλμάκι είναι εμπνευσμένο από τα γεγονότα του Δεκεμβρίου 2008.

Αλλά και το 9λεπτο «Δεν έχεις γάλα» που δημιούργησε το κινηματογραφικό εργαστήρι του Δήμου Κορυδαλλού είναι λες και κάποιος περαστικός κρυφοκοίταξε μια οικογένεια σε μια στιγμή της. Ολα εκτυλίσσονται ένα ήσυχο κυριακάτικο πρωινό, με τη Μυρτώ και τους γονείς της να πίνουν καφέ στην αυλή και να κουβεντιάζουν. Σύντομα η συζήτηση μετατρέπεται σε μάχη επιβίωσης.

Για την ανεκτικότητα και την ξενοφοβία μιλάει με το φιλμάκι του «Λέγε με φίλε» ο Λάμπρος Νταλής. Ηρωάς του ο μικρός Αμριντέρ, καινούργιος στο σχολείο του, που συστήνεται ως Κώστας για να γίνει αποδεκτός από τους συμμαθητές του και την κοινωνία υποβαθμισμένης περιοχής. Η ανάγκη του να ενταχθεί στο σχολικό περιβάλλον τον οδηγεί σε πράξη που θα ταρακουνήσει τους συμμαθητές του και με σκληρό τρόπο θα πάρουν ένα μάθημα για τον σεβασμό, τη φιλία, την αποδοχή, τη θυσία.

Tο ταινιάκι κινουμένων σχεδίων «Beachless» («Χωρίς παραλία» δηλαδή) του Παναγιώτη Τσιμπιρίδη δείχνει με αρκετή δόση χιούμορ (πικρού ίσως) πώς ο υπερκαταναλωτισμός «πνίγει» τις πραγματικές ανάγκες μας.

Ενταγμένα στο φεστιβάλ είναι αφιερώματα στον ισπανό δημιουργό Sam και στα έργα βίντεο του προγράμματος «Ψηφιακές Μορφές Τέχνης» μεταπτυχιακών σπουδών της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών, θεατρικές παραστάσεις (από την ομάδα «GINGO BILOBA»), έκθεση ζωγραφικής, συναυλία.