ΗΜΟΥΝ ΚΙ ΕΓΩ ΕΚΕΙ Στη Λίμνη Πλαστήρα με τα Lillium
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
2 λεπτά Α, ρε Ελλάδα με τις φτώχειες σου, με τα πρωτοσέλιδα στους «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς», τα αφιερώματα του «Σπίγκελ», τις υποβαθμίσεις της Μούντις. Α, ρε αγανακτισμένη Ελλάδα του ΔΝΤ και των επιμηκύνσεων, της μετακύλισης και της πέμπτης δόσης. Α, ρε Ελλάδα των μειώσεων και των περικοπών, του «κουρέματος» και του παραλογισμού, τα κατάφερα και σε ξέχασα για δύο μέρες!
Η εθνική μου κατάθλιψη πνίγηκε στα νερά της Λίμνης Πλαστήρα, εκεί στο Νεοχώρι, παρέα με τον Δημήτρη Πιατά, τον Σπύρο Μπουντούρη και άλλους είκοσι οργισμένους τρυφερούς Ελληνες που συμμετείχαν στις «Δρυάδες», ένα σεμινάριο για θέατρο και δημιουργική γραφή, που πέρασε όμως σε δεύτερη μοίρα γιατί, να το ξέρετε, η Φύση είναι πιο δυνατή από τη Σκέψη.
Το νερό, τα άλογα που καλπάζουν γύρω από τη λίμνη (μια και ήταν το τριήμερο της συνάντησης των ιππέων απ’ όλη τη χώρα), μια βόλτα στο δάσος, τα δέντρα, οι μυρωδιές και τα αρώματα κι ένα μικροσκοπικό ποτήρι τσίπουρο κάνουν τους ανθρώπους να διδάσκουν ήθος και ευπρέπεια.
Κυριακή πρωί στον Βοτανικό Κήπο Νεοχωρίου. Κέδροι Ιμαλαΐων, γιαπωνέζικες τσιντόνιες, συριακοί ιβίσκοι, φαλακρά κυπαρίσσια Β. Αμερικής, ελληνικά πουρνάρια. Ενας άνθρωπος, ο Δημήτρης, γύρω στα εξήντα, τα κάνει όλα. Καθαρίζει, φυτεύει, ποτίζει, ονειρεύεται. Μας ξεναγεί περήφανος, μας δείχνει τα σπάνια λουλούδια, βάζει νερό στις χελώνες, φτιάχνει καφέ στους επισκέπτες. Στο τέλος κρατάει το δυνατό χαρτί του:
«Και τώρα ένα από τα σπανιότερα φυτά στον κόσμο. Το φύτεψα μόνος μου. Εφυγα πριν από δεκαπέντε χρόνια από την κόλαση της Αθήνας, όπου ήμουν οδοντοτεχνίτης, για να έρθω εδώ, στο χωριό μου, να το βλέπω έτσι όμορφο που είναι και να το μοιράζομαι με τα παιδιά. Εχετε ξαναδεί Lillium;».
Εχουμε ξαναδεί; Σε μια ταινία, σ’ έναν ζωγραφικό πίνακα, σ’ ένα ακριβό ανθοπωλείο; Τι σημασία έχει. Αυτό είναι άλλο, είναι το λουλούδι της λίμνης, του κυρ Δημήτρη, των αλόγων που κάλπαζαν, των ανθρώπων που φοβούνται το αύριο, μιας δικής μας μικρής ελπίδας.
«Ενα ευρώ είσοδος, έτσι συμβολικά», μας λέει λίγο πριν φύγουμε. «Για τα λουλούδια μου».
Ολη η Ελλάδα σ’ έναν μικρό κήπο.
Ολη η Ελλάδα στα άνθη ενός Lillium!
Google news
