Ενας αντιπρόεδρος για όλες τις δουλειές

Μίλησε ως υπουργός Οικονομικών. Ως αντιπρόεδρος της κυβέρνησης. «Διηύθυνε» τη συζήτηση. Εκανε αστεία στους συναδέλφους του. Τσακώθηκε με τρεις ταυτόχρονα. Επλεξε το εγκώμιο «αντιφρονούντων» της Κοινοβουλευτικής του Ομάδας. Εκανε τον ρεπόρτερ μεταφέροντας ειδήσεις στην Ολομέλεια. Εκανε διάλογο στα λατινικά. Ολα αυτά τα έκανε ο Ευάγγελος Βενιζέλος στις… 23 φορές που πήρε τον λόγο από το βήμα της Βουλής με τη νέα του ιδιότητα.

Από την Τρίτη το απόγευμα έως την Πέμπτη ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και υπουργός Οικονομικών τα έκανε σχεδόν όλα στη Βουλή και σε αντίθεση με τον προκάτοχό του, ο οποίος έδειχνε πολύ πιο κουμπωμένος εξηγώντας κάθε φορά τα μέτρα, ο κ. Βενιζέλος δεν φοβήθηκε να ξεδιπλώσει όλες τις πτυχές του πολύπλευρου χαρακτήρα του.

Για παράδειγμα, βρήκε πολύ «γκραμσιανή» την ανάλυση της γενικής γραμματέως του ΚΚΕ Αλέκας Παπαρήγα και σημείωσε: «Μου θύμισε αυτά που πρέπει να ξέρει πολύ καλά ο κ. Παπαδημούλης για μία βασική διάκριση στη σκέψη του Αντόνιο Γκράμσι μεταξύ του αυθορμητισμού και της αυθορμησίας των μαζών – spontaneism and spontaneité των μαζών – και δεν είδα αντίδραση ή απάντηση».

Ενώ έδειχνε να απολαμβάνει απολύτως τον νέο του ρόλο (και τις δυνατότητες που του δίνει ο Κανονισμός της Βουλής να παρεμβαίνει!). Κάποια στιγμή μάλιστα ρώτησε «ψαρωτικά» τον Μαυρουδή Βορίδη του ΛΑΟΣ: «Δεν έχετε κάνει Βυζαντινό – Ρωμαϊκό παλιά;». Και ο κ. Βορίδης απαντάει: «Να σας πω την αμαρτία μου, κύριε υπουργέ, αν και υποθέτω πως τώρα δεν με ρωτάτε με την ιδιότητά σας του καθηγητού…». Για να τον διακόψει με σατανικό ύφος ο κ. Βενιζέλος λέγοντας «μην απαντάτε, αστειεύομαι».

Η καθηγητική ιδιότητα του υπουργού Οικονομικών δεν τον εγκατέλειψε λεπτό καθώς σε άλλη στιγμή της συνεδρίασης παραδέχτηκε πως ένα από τα αγαπημένα θέματα που έβαζε ως καθηγητής στις εξετάσεις του πρώτου εξαμήνου ήταν ακριβώς αυτό, «εάν μπορεί να υπάρχει αντιπρόεδρος, χωρίς να είναι ορκισμένος υπουργός» – είχε προηγηθεί ευαίσθητη αναφορά στον Θεόδωρο Πάγκαλο. «Αυτό το θέμα είχε προκύψει στις πρώτες κυβερνήσεις του Κωνσταντίνου Καραμανλή με τον αείμνηστο Κωνσταντίνο Ευσταθίου – Παπακωνσταντίνου, ο οποίος πράγματι είχε ορκιστεί κάποια στιγμή αντιπρόεδρος, χωρίς να έχει ορκιστεί προηγουμένως υπουργός» ξεδίπλωσε την καθηγητική του ιδιότητα ξανά ο κ. Βενιζέλος. Και κατέληξε: «Από την εποχή εκείνη, όταν ένα προβεβλημένο κυβερνητικό στέλεχος επιλέγεται και ορκίζεται ως αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, είναι και υπουργός Επικρατείας». Για να σημειώσει ο προεδρεύων εκείνη τη στιγμή Βύρωνας Πολύδωρας ότι «αυτό το λέγαμε πλάσματι δικαίου». «Οχι», απάντησε ο υπουργός Οικονομικών, «λογίζεται».

«Fictio iuris», ανταπάντησε ο κ. Πολύδωρας σε μια συζήτηση που ελάχιστοι πλέον μπορούσαν να παρακολουθήσουν για να κλείσει το θέμα ο κ. Βενιζέλος αναφωνώντας «Superflucia non noce»! Αφού είναι κάποιος αντιπρόεδρος, κατά μείζονα λόγο είναι υπουργός Επικρατείας.

Εκτός από τη συνταγματική αποκατάσταση της θέσης του κ. Πάγκαλου, αίσθηση δημιούργησε στην αίθουσα της Ολομέλειας όταν – και μάλιστα δύο φορές – ο υπουργός Οικονομικών με ζήλο ραδιοφωνικού ρεπόρτερ ενημέρωσε τους συναδέλφους του για τα εξής γεγονότα: τον προπηλακισμό του Αλέκου Αθανασιάδη αλλά και τον διορισμό της Κριστίν Λαγκάρντ στη θέση της γενικής διευθύντριας του ΔΝΤ.