Αγώνας για επιβίωση σε πραγματικό πεδίο μάχης

Τα τελευταία πέντε χρόνια στο Μεξικό εξελίσσεται αυτή η ιστορία: οι Μεξικανοί δεν αναζητούν τον πόλεμο, ο πόλεμος φθάνει μια μέρα έξω από την πόρτα του σπιτιού τους. Οι πραγματικοί στρατιώτες σε αυτόν τον πόλεμο με τα χιλιάδες θύματα δεν είναι εκείνοι που εκπαιδεύονται ή κοιμούνται στους στρατώνες, ούτε οι πάνοπλοι αστυνομικοί που κάνουν περιπολίες και περνούν συχνά από τεστ αληθείας για να διαπιστωθεί εάν έχουν υποκύψει στις πολλές προσφορές για διαφθορά που δέχονται καθημερινά. Η πραγματική δύναμη αυτού του πολέμου είναι οι πολίτες. Οι δημοτικοί σύμβουλοι που παρά τις πλούσιες προσφορές των εμπόρων ναρκωτικών συνεχίζουν να υπηρετούν τις κοινότητές τους. Οι εκπαιδευτικοί που εκτός από Μαθηματικά και Ισπανικά πρέπει να διδάξουν στους μαθητές την επιβίωση. Οπως η καθηγήτρια Μάρθα Ριβέρα που όταν άρχισαν να πυροβολούν το σχολείο είπε στα παιδιά να πέσουν στο πάτωμα και τους προέτρεψε όλοι μαζί να τραγουδήσουν δυνατά το γνωστό τραγούδι: «Εάν οι σταγόνες της βροχής ήταν σοκολάτα…».