Οι αντάρτες ξύπνησαν υπουργοί
Κοιµήθηκαν «αντιφρονούντες» και ξύπνησαν στο… Προεδρικό Μέγαρο, όπου ορκίστηκαν υπουργοί! Με διαφορετικές διαδροµές αλλά κοινό στοιχείο τις έντονες διαφοροποιήσεις τους σε θέµατα οικονοµίας, µε θέσεις που κυµαίνονται από το «να καταγγείλουµε το Μνηµόνιο» µέχρι «να δούµε την ανάπτυξη», τρία µέλη της Κοινοβουλευτικής Οµάδας του ΠΑΣΟΚ από αουτσάιντερ βρέθηκαν να κάθονται στο Υπουργικό Συµβούλιο. Ο βουλευτής Α’ Αθηνών Παντελής Οικονόµου που έχει δηλώσει «να βγει η Ελλάδα από το Μνηµόνιο», στη θέση του αναπληρωτή υπουργού Οικονοµικών. Ο γραµµατέας Οργανωτικού της οµάδας Βενιζέλου στη διαδοχή του 2007 και επί πέντε θητείες επιτυχηµένος δήµαρχος Κοζάνης Πάρις Κουκουλόπουλος, στη θέση του υφυπουργού Εσωτερικών. Και ο χαµηλών τόνων αλλά στα πρόθυρα της παραίτησης µέχρι πριν από δύο εικοσιτετράωρα βουλευτής Αχαΐας Κώστας Σπηλιόπουλος, στη θέση του υφυπουργού Εθνικής Αµυνας. Οπως λέγεται εντόνως και για τους τρεις, εκτός βεβαίως από τον νέο «τσάρο» της οικονοµίας, αποτελούν χαρακτηριστική περίπτωση πολιτικών στελεχών που η γκρίνια τους οδήγησε, αντί στην έξοδο, στην κυβέρνηση.
ΠΑΡΙΣ ΚΟΥΚΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ
Στους Δεκαέξι που έφεραν ταραχή
Ο ΜΟΝΟΣ, µαζί µε τον Κώστα Σπηλιόπουλο από τον στενό πυρήνα των στελεχών που στήριξαν τον Ευάγγελο Βενιζέλο, ο οποίος πήρε υπουργείο και µάλιστα συναφές µε το αντικείµενό του. Ο Πάρις Κουκουλόπουλος, ο οποίος «έγραψε χιλιόµετρα» αφού εξελέγη… πέντε φορές δήµαρχος Κοζάνης και µάλιστα ιδιαίτερα πετυχηµένος, είναι από χθες υφυπουργός Εσωτερικών υπό τον Χάρη Καστανίδη.
Η υπογραφή του βρίσκεται ανάµεσα στους 16 βουλευτές του ΠΑΣΟΚ οι οποίοι ζήτησαν στις 2 Ιουνίου από τον Πρωθυπουργό να συγκαλέσει όλα τα όργανα του κόµµατος για να ενηµερωθούν οι βουλευτές και να συζητηθεί το Μεσοπρόθεσµο – µια επιστολή η οποία προκάλεσε µε τους υψηλούς τόνους της την αίσθηση ότι υπάρχει βαθύ ρήγµα στην Κοινοβουλευτική Οµάδα του κόµµατος. Η στάση τού άλλοτε οργανωτικού γραµµατέα της οµάδας Βενιζέλου στο ακανθώδες θέµα της ενέργειας και της ∆ΕΗ ήταν πάντα ότι «πρέπει να κινηθούµε µε την κοινή λογική». Μάλιστα έχει ασκήσει κριτική στην κυβέρνηση για καθυστερήσεις στην απελευθέρωση της αγοράς ενέργειας, λέγοντας ότι «παραλάβαµε µια κατάσταση που µας εκθέτει διαρκώς στην Ευρωπαϊκή Ενωση αφού καθυστερούµε απαράδεκτα στην απελευθέρωση αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας και πλήττεται καίρια η αξιοπιστία που µε τόσο κόπο χτίσατε πρόεδρε τους τελευταίους 18 µήνες».
Σε ό,τι αφορά τα οικονοµικά, ο πρώτος αιρετός πρόεδρος της ΚΕ∆ΚΕ, µιλώντας πρόσφατα σε συνέντευξη, έχει υπογραµµίσει την ανάγκη να «υπάρξουν καθαροί στόχοι» αλλά ταυτόχρονα άσκησε σταθερά κριτική υψηλών τόνων, πάντα όµως εντός των κοµµατικών ορίων, λέγοντας ότι «πρέπει να κατέβει το σίριαλ του τρόµου που µιλάει για το χρέος και το έλλειµµα και να ανέβει το σίριαλ που µιλάει για ελπίδα, ανάπτυξη και προοπτική. Κατά την ταπεινή µου άποψη αυτό είναι που ζητάνε και οι πολίτες, οι οποίοι τις τελευταίες µέρες κατεβαίνουν στις πλατείες και τους δρόµους».
Στη Βουλή εισήλθε το 2009, είναι χηµικός µηχανικός, ενώ εργάστηκε στη ∆ΕΗ µέχρι το 1991.
ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ
Πρέπει να υπερασπιστεί το Μνηµόνιο ΗΤΑΝ 2 ΜΑΪΟΥ 2011 όταν ο βουλευτής της Α’ Περιφέρειας Αθηνών Παντελής Οικονόµου ζήτησε από την κυβέρνηση να αποκηρύξει το Μνηµόνιο. «Το Μνηµόνιο δεν είναι επιδεκτικό ούτε στην επικαιροποίηση ούτε στην αναθεώρηση, διότι δεν οδηγεί σε λύση. Ελυσε µεν το πρόβληµα του δανεισµού, αλλά έχει φτιάξει ένα καταστροφικό πρόβληµα χρέους. Υπήρχε το πρόβληµα χρέους, αλλά το έκανε µη διαχειρίσιµο. Η µόνη λύση, συνεπώς, είναι να καταγγείλουµε το Μνηµόνιο», είχε πει, για να προσθέσει για το θέµα των αποκρατικοποιήσεων: «∆εν θα πουλήσουµε τίποτα αν δεν εξυπηρετείται το δηµόσιο συµφέρον».
Παλαιότερα, το 1993, ο κ. Οικονόµου, ο οποίος ήταν επικεφαλής του ρεύµατος των Ελλήνων Σοσιαλιστών στο Εθνικό Συµβούλιο του ΠΑΣΟΚ, είχε ζητήσει να φορολογηθούν τα οµόλογα και τα ρέπος, «θέση η οποία στοίχισε τότε την εκλογή µου αλλά επιβεβαιώθηκα σύντοµα», όπως λέει ο ίδιος.
Ο ίδιος όµως, εκτός από τις ισχυρές του θέσεις για τα οικονοµικά, ποτέ δεν έκρυψε και τις εξίσου ισχυρές θέσεις του για τα εθνικά θέµατα. Τάχθηκε κατά του σχεδίου Ανάν το 2004, κατά του Ευρωπαϊκού Συντάγµατος το 2007 και είναι πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Φιλίας µε τη Ρωσία.
Κατάγεται από τη Βόρεια Ηπειρο και έχει πτυχίο Μαθηµατικών και µάστερ στην Επιχειρησιακή Ερευνα από το Πανεπιστήµιο του Σάσεξ. Είναι ιδρυτικό µέλος του ΠΑΣΟΚ και εκλέγεται ανελλιπώς στο Εθνικό Συµβούλιο / Κεντρική Επιτροπή. Εξελέγη βουλευτής το 1996.
Απέναντι στο Μάαστριχτ και επιφυλακτικός ως προς την ευηµερία του ευρώ εάν η ΟΝΕ δεν γίνει και πολιτική πραγµατικότητα πέραν της δηµιουργίας ζώνης κοινού νοµίσµατος, ο κ. Οικονόµου από τη νέα του θέση θα έχει την ευκαιρία να επιδιώξει στην πράξη όσα έχει πει – αν και πολλά από αυτά ίσως και να έρθουν σε σύγκρουση µε τις υποχρεώσεις που έχει αναλάβει η κυβέρνηση απέναντι στην τρόικα.
ΚΩΣΤΑΣ ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ
Θεωρούνταν σίγουρος για παραίτηση ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ, µαζί µε ακόµα ορισµένους συναδέλφους του όπως ο Κ. Καρτάλης και η Σ. Μερεντίτη, ακουγόταν σχεδόν ως «σίγουρο» για υποβολή παραίτησης την ηµέρα που υπέβαλαν τη δική τους οι κ.κ. Φλωρίδης και Νασιώκας. Αντί για παραίτηση όµως, ο κ. Σπηλιόπουλος, στέλεχος που βρέθηκε στο πλευρό του Βαγγέλη Βενιζέλου στη διαδοχή του 2007, έγινε υφυπουργός.
«Είναι πλέον απολύτως εµφανές ότι η χώρα βρίσκεται σε οριακό σηµείο» δήλωνε πριν από λίγες µέρες, στις 8 Ιουνίου, ο βουλευτής Αχαΐας Κώστας Σπηλιόπουλος. Και συνέχιζε: «∆υστυχώς βρισκόµαστε σε έναν κατήφορο τραγικών λαθών και παραλείψεων, στο βάθος του οποίου κινδυνεύει να χαθεί το µεγαλύτερο επίτευγµα των τελευταίων τριάντα χρόνων, η συµµετοχή της χώρας στην ευρωζώνη».
Ο Κώστας Σπηλιόπουλος, ο οποίος από χθες είναι υφυπουργός Εθνικής Αµυνας, µάλλον ανήκε στην κατηγορία όσων τα έλεγαν «µε σφιγµένα τα δόντια», χωρίς πολύ πολύ φασαρία και µάλλον, ως πολιτικός µηχανικός ο προνοµιακός του τοµέας δεν ήταν τόσο πολύ τα εθνικά θέµατα, όσο θέµατα υποδοµών αλλά και έρευνας -τεχνολογίας (είναι πρόεδρος της σχετικής Επιτροπής της Βουλής). Ακόµα τον ενδιέφεραν ιδιαιτέρως τα ζητήµατα ανάπτυξης – είναι και στην Επιτροπή Οικονοµικών.
Εκλέγεται βουλευτής ανελλιπώς από το 1996 και έχει έντονη κοινοβουλευτική παρουσία.
Παρά τις διαφωνίες του, όπως π.χ. στη µείωση του Προγράµµατος ∆ηµοσίων Επενδύσεων και στο ότι η ακολουθούµενη πολιτική δεν έδινε το ίδιο βάρος στην ανάπτυξη, ήταν σαφώς στη γραµµή υποστήριξης των δυνάµεων που τόνιζαν πως η χώρα πρέπει να βγει από την κρίση χωρίς να βγει από την ευρωζώνη.
Στη συζήτηση του Προϋπολογισµού το 2011 σηµείωνε πως «είµαστε υποχρεωµένοι να ακολουθήσουµε αυτό τον δρόµο µέχρι το τέλος µε αποφασιστικότητα και σταθερότητα. Είµαστε υποχρεωµένοι να πετύχουµε».














