ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ Για πάντα νέοι

Θυµόµουν τις προάλλες τον στίχο της Κικής ∆ηµουλά «ασφαλώς κι ονειρεύοµαι / ζεικανείς µόνο µε έναν ξερό µισθό» (το ποίηµα «Συνέντευξη» έχει µελοποιήσει η Μαρία Βουµβάκη) και γέλαγα µόνη µου.

Εµ σίγουρα δεν ζει κανείς µε έναν ξερό µισθό, αλλάγιατί όταν λείπει εντελώς ο µισθός, το «ξερός» µετατρέπεται αυτόµατα σε «χλωρός»; Εδώ σε θέλω… Ποίηση σε ώρες εκτάκτου ανάγκης. Οι ποιητές µας. Τίτος Πατρίκιος, Κική ∆ηµουλά. Χλωρό χορτάρι στους κήπους του Μεγάρου, εκατοντάδες νοτισµένα οπίσθια (σε συντριπτική πλειοψηφία γυναικεία)

φεγγάρι και καλή καρδιά . Γιατί όντως ήταν καλή η καρδιά της συγκεκριµένης βραδιάς. Ολο το «πακέτο» είχε την καλοσύνη της ουσιαστικής επικοινωνίας, των αυθόρµητων αστείων, των ερωτήσεων που θέλουν πραγµατικά να µάθουν και των απαντήσεων που απαντούν. ∆εδοµένο νοµίζετε; Κι όµως είναι τόσο σπάνιο. Τόσο σπάνιο να βλέπειςµια δηµόσια συζήτηση που ναµην είναι στηµένη και τα δηµόσια πρόσωπα να µοιάζουν µε κανονικούς ανθρώπους. Ήµήπως µας έχει αλλοιώσει εντελώς η γυαλάδα τηςτηλεόρασης κι όταν συναντάµε πρόσωπα µε σάρκα και οστά, το βρίσκουµε εξαιρετικό; Επί µιάµιση ώρα παρακολουθούσαµε τις ερωτήσεις που τους έθετε ο συντονιστής Νάσος Βαγενάς και δεν υπήρξε, λεπτό (δευτερόλεπτο θα έλεγα) που να πέσει λέξη στο γκαζόν. Κική ∆ηµουλά ετών 80 (εκείνο το βράδυ τα έκλεινε) καιΤίτος Πατρίκιος 83. Τι κράτησα απ’ όλη την κουβέντα;Πολλά. Αλλά το κυριότερο το σκεπτόµουν καθώς αποµακρυνόµουν: Forever young…