Πανέµορφος κόσµος στο ηλιοβασίλεµα

Οταν ο ήλιος δύει, όλα φαίνονται διαφορετικά, ακόµα και η εικόνα µιας ανυπόφορης µεγαλούπολης ή ενός εργοστασίου αποκτά µια άλλη διάσταση, πιο γοητευτική
Αλλάζουν οι πόλεις όταν ο ήλιος φεύγει. Την ώρα που χάνεται βαθιά στον ορίζοντα, τογαλάζιο τουουρανού γίνεται βαθυκόκκινο. Διαρκεί για µερικάλεπτά αυτό το µεταβατικό στάδιο πριν έρθει το σκοτάδι. Και κάθεανθρώπινη κατασκευή φαίνεται διαφορετική. Πιο υποφερτή.Αλλάζουν όψηοι ουρανοξύστες, οι γέφυρες, οι πλατείες, οι µεγάλες καµινάδες, τα σκόρπια και ακατάστατα εργοστάσια, οι βιοµηχανίες. Είναι ηµόνη στιγµή που η συνηθισµένη εικόναµιας ανυπόφορης µεγαλούπολης µαγνητίζει έστω και λίγο τα βλέµµατα των βιαστικών κατοίκων της. Γοητεύει το ηλιοβασίλεµα στην ύπαιθρο, στις θάλασσες ή στιςκορυφές των βουνών. Γοητεύει όµως και στιςπόλεις. Σε κάποιες µάλιστα περιπτώσεις, όπως στη Νέα Υόρκη, δύο φορές τον χρόνο ο ήλιος µοιάζει να τρυπώνειανάµεσα στους ουρανοξύστες καινα αναπαύεται στο επίπεδο του δρόµου!

Το Μanhattanhenge που συµβαίνει µόνο δύο φορές τον χρόνο
Εκείνο το απόγευµα του Μαΐου, η σκέψη του αστροφυσικού νιλ Τάισον ταξίδεψε αστραπιαία στο αρχαίο µνηµείο Στόουνχεντζ της Βρετανίας. Κοντοστεκόταν στην 42η οδό στο Μανχάταν της νέας υόρκης, όταν µαζί µε εκατοντάδες άλλους περαστικούς είδε ένα εντυπωσιακό φαινόµενο.

ο ήλιος είχε αρχίσει να δύει και καθώς βυθιζόταν νωχελικά στον ορίζοντα ξεπρόβαλε ανάµεσα στους µεγάλους ουρανοξύστες, γεµίζοντας µε το βαθύ πορτοκαλί του φως κάθε δρόµο στην καρδιά της νέας υόρκης. ο ηλιακός δίσκος στεκόταν εκεί και στα… µάτια του οι θεόρατοι ουρανοξύστες µεταµορφώθηκαν σε κολόνες του αρχαίου Στόουνχεντζ.

οταν ύστερα από δύο µήνες, τον Ιούλιο διαπίστωσε ότι ο ήλιος βρισκόταν για ακόµη µια φορά στην ίδια θέση, ονόµασε αυτό το φαινόµενο Manhattanhenge από το Stonehenge. Συµβαίνει στις 30 Μαΐου και στις 12 Ιουλίου.

Μαγευτικό θέαµα στην Ακρόπολη
Ηταν ένας ζεστός Δεκέµβρης εκείνος του 2005. Στις 7 του µήνα, το βαθύ κόκκινο χρώµα του ήλιου διαχέεται πάνω από την Ακρόπολη. Τις προηγούµενες µέρες η µέση θερµοκρασία κυµαινόταν στους 20 βαθµούς.

Την ώρα που ο φακός εστίαζε πάνω από το δηµιούργηµα του Ικτίνου και του Καλλικράτη, ο ουρανός ήταν συννεφιασµένος. Το θέαµα όµως µαγευτικό.

Στη Γέφυρα του Λονδίνου
Κάθε φυσικό φαινόµενο που παρατηρείται στον ουρανό µιας πόλης αξίζει να φωτογραφηθεί. Επειδή αλλάζει το στατικό κάδρο της γνώριµης εικόνας των κτιρίων και των κατασκευών. Ενα τέτοιο φαινόµενο είναι το ηλιοβασίλεµα που κάνει τους περαστικούς να κοντοσταθούν στη Γέφυρα του Λονδίνου. οι δύο πύργοι της Γέφυρας αλλάζουν όψη όπως και τα νερά του Τάµεση. Εστω και για λίγα λεπτά.

Θέα που κόβει την ανάσα
από τον 50ό όροφο του ουρανοξύστη Carlton Centre στο Γιοχάνεσµπουργκ της νότιας Αφρικής, ο φωτογράφος αιχµαλωτίζει τον ήλιο. Ηταν Κυριακή 15 οκτωβρίου 2006. Την χρονιά εκείνη η πόλη συµπλήρωνε τα 120 χρόνια από την ίδρυσή της. Αλλαξε µορφή πολλές φορές στο διάστηµα αυτό. Πρώτα ήταν τα αντίσκηνα, µετά οι παράγκες και σήµερα οι ουρανοξύστες.