Η «κόκκινη» µε το καλάθι της κατέκτησε τους Αµερικανούς

Είναι ένας αναπάντεχος συνδυασµός: µια παρακµάζουσα βιοµηχανία της σοβιετικής εποχής και η γενιά των ηλικιωµένων αµερικανών µηχανόβιων συναντήθηκαν και βρήκαν την ευτυχία µαζί στις λεωφόρους των ΗΠΑ. Η ρωσική εταιρεία Irbit Motor Works επί δεκαετίες παρήγε την µοτοσυκλέτα µε το καλάθι Ural, αλλά στη µετακοµµουνιστική εποχή είδε τις πωλήσεις της να καταρρέουν. Η Irbit βρήκε τη σωτηρία σε µια αναπάντεχη αγορά:

στους αµερικανούς µηχανόβιους κάποιας ηλικίας που αναζητούσαν χρηστικότητα και όχι γκάζια. Και ξαφνικά, η µοτοσυκλέτα µε καλάθι – ένα σχεδόν αναχρονιστικό προϊόν που θύµιζε ταινίες του Β’ Παγκοσµίου Πολέµου – απέκτησε νέα δυναµική. Τη δεκαετία του ‘90 η στρατηγική επικεντρώθηκε στην αµερικανική αγορά και σήµερα η εταιρεία στέλνει το 60% της παραγωγής της στις ΗΠΑ.

ΟΙ EASY RIDERS που διέσχιζαν τις αµερικανικές λεωφόρους µε την κοπέλα τους πίσω, τώρα πηγαίνουν στα σπίτια τους µε τη σύζυγο στο πλάι να κρατά τα ψώνια. Οµως σιγά σιγά η Irbit (γνωστή µε τα αρχικά ΙΜΖ) αποκτά οπαδούς και µεταξύ των νέων που τους αρέσει η ρετρό εικόνα της µοτοσυκλέτας µε καλάθι. «Στη Σοβιετική Ενωση η µοτοσυκλέτα µας ήταν εργαλείο δουλειάς», λέει ο διευθυντής του εργοστασίου της Irbit Βλαντίµιρ Κουρµάτσεφ. «Τώρα αποτελεί ένα ακριβό παιχνίδι».

Ο 65χρονος Ντέιβιντ Ράιχ, συνταξιούχος ξυλουργός στο Σάλεµ του Ορεγκον αγόρασε πέρσι µια Ural Patrol. «Την απολαµβάνουµε κι εγώ και η γυναίκα µου» λέει, εξηγώντας ότι σκέφτονταν να αγοράσουν δύο µηχανές αλλά προτίµησαν τη συγκεκριµένη διότι δεν χρειαζόταν να βγάλει άδεια οδήγησης η σύζυγός του και µπορούν ακόµη και να κουβεντιάζουν όταν ταξιδεύουν. Ο Πίτερ Χορστ, εκπρόσωπος της Αµερικανικής Ενωσης Μοτοσυκλετιστών λέει ότι η µέση ηλικία των 230.000 µελών είναι τα 48 χρόνια. «Και βλέπεις όλο και περισσότερους να προτιµούν τη µοτοσυκλέτα µε καλάθι», τονίζει.

ΤΟ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟ της Irbit βρίσκεται στην οµώνυµη πόλη στα Ουράλια και υπολειτουργεί σε σχέση µε τα 130.000 οχήµατα που παρήγε ετησίως τη δεκαετία του 1970. Σήµερα οι µοτοσυκλέτες φτιάχνονται µε το χέρι και όχι από µηχανήµατα. Η Ural είναι µια βαριά µοτοσυκλέτα 40 ίππων, σχεδιασµένη µε πρότυπο την αντίστοιχη της BMW της δεκαετίας του ‘30, την οποία χρησιµοποιούσαν κατά κόρον οι Ναζί. Τα πρώτα χρόνια χρησιµοποιούνταν ως στρατιωτικό όχηµα, διότι µπορούσε να µεταφέρει και πολυβόλο, όµως µετά το 1945 η χρήση της ήταν αποκλειστικά για τους πολίτες της χώρας. Μπορεί κανείς ακόµα και σήµερα να δει στους δρόµους της Ρωσίας µοτοσυκλέτες µε καλάθι να µεταφέρουν σανό, ξύλα ή µαρούλια, όµως πέρσι η Irbit πούλησε µόνο 20 καινούργιες στη Ρωσία.

Εκείνο που ενθουσιάζει τους αγοραστές στην Αµερική είναι, όπως λέει η Τζιν Ράιχ, «η αίσθηση ότι κινείσαι λίγα εκατοστά πάνω από το έδαφος και µπορείς να απολαύσεις τη θέα χωρίς να σε απασχολεί τίποτε άλλο». Αυτό φαίνεται να αποτελεί και ένα από τα σηµαντικότερα προτερήµατα του καλαθιού.

«Οι σύζυγοι έχουν βαρεθεί να είναι στο πίσω µέρος της µηχανής και να µην µπορούν να δουν τίποτα. Τώρα η γυναίκα έχει τη δική της θέση και έτσι απολαµβάνει την περιπέτεια καλύτερα», παρατηρεί ο Τζιµ Πέτιτι, ιδιοκτήτης αντιπροσωπείας των Ural.

Η ρετρό εικόνα και η χρηστικότητα της Ural επαναφέρει το sidecar στη µόδα

Πριν από την πρόσφατη ύφεση η irbit πωλούσε περίπου 650 ural κάθε χρόνο στις ΗΠΑ. Η τιµή για κάθε µοτοσυκλέτα µε καλάθι κυµαίνεται στα 10.000
δολάρια