Φωτογράφισε τον τίτλο!

Μαθήµατα για το πώς κρατάς το πλεονέκτηµα έδρας (αήττητος από το 1993 σε τελικούς!) παρέδωσε χθες ο Παναθηναϊκός και µε τη νέα του νίκη (78-66) επί του Ολυµπιακού είναι πλέον αγκαλιά και µε τον εφετινό τίτλο.

Η οµάδα του Ζέλικο Οµπράντοβιτς «µετράει» 26 συνεχόµενες νίκες σε τελικούς πρωταθλήµατος γηπεδούχος από το 1993, µε τους αριθµούς αυτούς να δίνουν εκ του ασφαλούς ένα ακόµα πρωτάθληµα (ο αριθµός µάλιστα ανεβαίνει αν προσθέσουµε αυτόν της Ευρωλίγκας του 2007 και έναν Κυπέλλου).

Οι Ερυθρόλευκοι, χωρίς να είναι χειρότεροι στα πρώτα τριάντα λεπτά, στο πιο κρίσιµο σηµείο του αγώνα, το τελευταίο δεκάλεπτο, έχασαν την ψυχραιµία τους και ουσιαστικά η έκταση στο τελικό σκορ (και όχι η ήττα)

τους αδικεί.

Οµως το δηµιούργησαν µόνοι τους µε το απίστευτο µπλακάουτ και τα συνεχόµενα λάθη, ακόµα και χωρίς πίεση(!), που έφεραν το σερί των γηπεδούχων (από 60-58 στο 30’, σε 74-62 στο 38’). Εκεί που το µατς «έκαιγε», η αυτοσυγκέντρωση των παικτών του Οµπράντοβιτς είχε ανέβει στο 101%, σε αντίθεση µε αυτή των παικτών του Ιβκοβιτς που ήταν µάλλον κάτω του µηδενός!

Ιδιαίτερα όταν µιλάµε για παίκτες της εµπειρίας των Σπανούλη και Παπαλουκά, καταλαβαίνει κανείς εύκολα πως το πρόβληµα ήταν συνολικό και όχι ατοµικό. Σαν να ξέχασαν ξαφνικά το µπάσκετ, σε ένα παιχνίδι που ήλεγχαν απόλυτα στο πρώτο µέρος και είχαν σχεδόν ισορροπηµένο στο τρίτο δεκάλεπτο.

ΟιΠράσινοι, που έδειχναν εγκλωβισµένοι στο πρώτο ηµίχρονο, επέβαλαν πλήρως τον ρυθµό τους και µπορεί ο Μάικ Μπατίστ να ήταν ο πρώτος σκόρερ τους, όµως ο Νικ Καλάθης ήταν αυτόςπου δικαιούνταν χθες ίσως και τον τίτλο του πολυτιµότερου παίκτη µε την εξαιρε τική του άµυνα στον Τεόντοσιτς. Στο πρώτο ηµίχρονο ο Ολυµπιακός ήταν κυρίαρχος, έχοντας επιβάλει από το πρώτο λεπτό τον ρυθµό του. Ψύχραιµοι, µε καθαρό µυαλό και σαφώς πιο απελευθερωµένοι από το άγχος που τους «έπνιξε» στον πρώτο τελικό, οι Πειραιώτες δεν έβλεπαν πλέον το καλάθι σανδαχτυλήθρα (58% στα δίποντα και 40% στα τρίποντα), δηµιουργώντας προβλήµατα στην πράσινη άµυνα.

Με καλά ποσοστά και σχεδόν αλάνθαστους τους Μπουρούση και Μαυροκεφαλίδη που πόσταραν κοντά στο καλάθι, αλλά σκόραραν και από πιο µακριά, οι φιλοξενούµενοι προηγήθηκαν µε 19-10 (9’) και ενδεχοµένως θα είχαν κρατήσει τη διαφορά αν ο Μίλος Τεόντοσιτς δεν άρχιζε τα δικά του. Γκρίνιαξε έντονα στους διαιτητές για ανύποπτη φάση, ενώ ο Παναθηναϊκός είχε ήδη φάουλ, χρεώθηκε τεχνική ποινή και οι γηπεδούχοι µε 6/6 βολές σεεκείνο το διάστηµα ισοφάρισαν (22-22).

Ο Σπανούλης ανέβασε και πάλι τη διαφορά, ενώ αργότερα την πήγε για πρώτη φορά σε διψήφιο αριθµό (43-33 στο 19’). Οµως ήδη οι φιλοξενούµενοι είχαν πολύ µεγάλη φθορά µε τα φάουλ στους ψηλούς (4 ο Γλυνιαδάκης, 3 ο Παπανικολάου και από 2 Μπουρούσης και Μαυροκεφαλίδης), την οποία ο Παναθηναϊκός εξαργύρωνε µε εύκολους πόντους από τη γραµµή. Οι Ερυθρόλευκοι δικαιούνται να έχουν παράπονα από τη διαιτησία, πλην όµως και πάλι στο φινάλε αδίκησαν εαυτόν. Αλλωστε, είπαµε, το θέµα των ρέφερι δεν είναι θέµα των παικτών και του προπονητή.

ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ (19/37δ.,

6/16τρ., 22/31β., 25-12ρ.): Τέπιτς, Μάριτς 4, Μπατίστ 19, Φώτσης 5 (1), Σάτο 7 (1), Νίκολας 9 (2), Τσαρτσαρής 6, ∆ιαµαντίδης 15 (1 τριπ., 4 ασίστ), Βουγιούκας 2, Καλάθης 9 (1), Καϊµακόγλου 2. ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ (22/38δ.,5/21 τρ., 7/9β., 20-5ρ.): Παπαλουκάς 3 (1), Γκόρντον 11 (1), Σπανούλης 14 (2 τριπ., 7 ασίστ), Πρίντεζης, Μπουρούσης 12, Κέσελ, Μαυροκεφαλίδης 14, Χαλπερίν, Γλυνιαδάκης 5, Παπανικολάου 2, Ερτσεγκ 3 (1), Τεόντοσιτς 2.

Η ∆ΙΑΦΟΡΑ

Εκεί που το µατς «έκαιγε», η αυτοσυγκέντρωση των παικτών του Οµπράντοβιτς είχε ανέβει στο 101%, σε αντίθεση µε αυτή των παικτών του Ιβκοβιτς που ήταν µάλλον κάτω του µηδενός