ΗΜΟΥΝ ΚΙ ΕΓΩ ΕΚΕΙ «Μπαµπά εγώ πότε µουντζώνω;»

ΣΤΑΘΗΚΑ για µερικά δευτερόλεπτα στην κορυφή της σκάλας στο Μετρό του Συντάγµατος κοιτάζοντας πίσω µου. Ηταν σχεδόν οκτώ το βράδυ, είχαν περάσει δηλαδή ήδη δύο ώρες από το ραντεβού των «Αγανακτισµένων» στην πλατεία κι όµως χιλιάδες άνθρωποι εξακολουθούσαν να συρρέουν. Σηµειωτόν, µευποµονή, έβγαιναν έξω.Παρέες ολόκληρες, νέοι άνθρωποι στην πλειονότητά τους, αλλά µε διάθεση διαφορετική που δεν παρέπεµπε σε αγανάκτηση. Στην έξοδο του σταθµού συνάντησα τη µοναδική ντουντούκα: όχι για να δίνει το σύνθηµα «µία η ντουντούκα, τέσσερις εµείς», αλλά για να παρακαλεί τονκόσµο να κινείται προς την Ερµού, αφού ο σταθµός είχε µπλοκάρει, η πλατεία είχε βουλιάξει.

Αρχισα να κινούµαι µε δυσκολία ανάµεσα στους συγκεντρωµένους. Τα παρτέρια στην πλατεία φιλοξενούσαν αυτοσχέδιες παραστάσεις: µουσικοί στη µια µεριά, θεατρικά δρώµενα παραδίπλα. Εψαχνα να βρω το κοινό στοιχείο σε όλους αυτούς τους ανθρώπους που αυτοχαρακτηρίζονταν ως «Αγανακτισµένοι». Αυτή την αγανάκτηση δεν την ένιωσα, µε εξαίρεση µόνο τις στιγµές που µούντζωναν µαζικά. Αλλωστε, παρατηρώντας καλύτερα, έβλεπες ότι οι αγανατισµένοι ήταν χαµογελαστοί. Ισως από την έκπληξη και την ικανοποίηση ότι κατάφεραν να κινητοποιηθούν και να πάρουν µέρος σε µια από τις µεγαλύτερες συγκεντρώσεις των τελευταίων δεκαετιών. Θυµάµαι τη συγκέντρωση – πληµµύρα στην Αθήνα µετά τη δολοφονία του Νίκου Τεµπονέρα: µόνο µ’ εκείνη συγκρινόταν το πλήθος που κατέκλυζε χθες το Σύνταγµα. Χθες όµως δεν µύριζε οργή, δεν µπορούσες να µυρίσεις αγανάκτηση. Τον µεγαλύτερο θυµό τον συνάντησα σ’ έναν διαδηλωτή που διαµαρτυρήθηκε προς τα µέλη κάποιας οργάνωσης που επιχείρησαν να µοιράσουν φυλλάδιά τους. Στην Ερµού, εκεί που είχαν στηθεί τα καροτσάκια των µικροπωλητών και οι αυτοσχέδιες ψησταριές, η ατµόσφαιρα θύµιζε περισσότερο γιορτή – ένα µεγάλο πανηγύρι που εύκολα σε γύριζε στο Ολυµπιακό 2004 , στη ∆ιονυσίου Αρεοπαγίτου. Την είχα διασχίσει τότε µε τα παιδιά µου και νιώθαµε πολίτες µιας δυνατής χώρας, που µπορούσε να κάνει σπουδαία πράγµατα. Τι απέµεινε από τότε; Το απάντησε µια πιτσιρίκα – πρωτάρα στις διαδηλώσεις την ώρα που ρωτούσε τον µπαµπά της: «Εγώπότε να µουντζώσω;».