∆υνατά χαρτιά και χωρίς τον άσο

Οταν σε χτυπάει µια συµφορά, δύο πράγµατα µπορείς να κάνεις: ή να σηκώσεις τα χέρια ή να σηκώσειςτα µανίκια.Επειτα από το σοκτης «υπόθεσης DSK» και τη µάλλον ατυχή αντίδραση των πρώτων ηµερών, όταν έβρισκαν λόγια µόνο για τον «άνδρα»,τον «Ντοµινίκ», οι γάλλοι Σοσιαλιστές επιχειρούν τώρα να κάνουν το δεύτερο. Από κοντά και ο φίλα προσκείµενος γαλλικός Τύπος. «Η έξοδος του DSK ανοίγει τον δρόµο για τη διεξαγωγή πραγµατικών προκριµατικών εκλογών»,σχολίαζετις προάλλες η«Monde». Γιατί µέχρι τις 14 Μαΐου, η primaire, η εσωκοµµατική διαδικασία για την ανάδειξητου Σοσιαλιστή υποψηφίου στις προεδρικές εκλογές του 2012, προδιαγραφόταν ως µια τυπική διαδικασία: βέβαιος υποψήφιος – και βέβαιος επόµενος πρόεδρος – θεωρούνταν ο Στρος-Καν. Κατόπιν όµως οάσος βγήκε απότην τράπουλα, οι κάρτες ανακατώθηκαν εκ νέου και παρότι ακόµα δεν έχουν µοιραστεί οριστικά, η primaire εξελίσσεται σε µια µονοµαχία ανάµεσα στη νυν επικεφαλής του Σοσιαλιστικού Κόµµατος, Μαρτίν Οµπρί, και τον προκάτοχό της στη θέση, Φρανσουά Ολάντ.

Εκείνος έχειανακοινώσειεπισήµως την υποψηφιότητά του από τον περασµένο Μάρτιο, αλλά ανεπίσηµα έχει ξεκινήσει την προεκλογική εκστρατεία εδώ και 18 µήνες.

«Ενας νορµάλπρόεδρος», αυτό είναι το σύνθηµάτου, θεωρητικά το λάνσαρε για να «κοντράρει» την επονοµαζόµενη bling-bling (φιγουρατζίδικη και άνευ ουσίας)πλευρά τουΝικολά Σαρκοζί, έτσι όπως εξελίχθηκαν τα πράγµατα, όµως, η«σπόντα» πηγαίνει και για τον Στρος-Καν. Οι δηµοσκοπήσεις τον εµφανίζουν να ανεβαίνει αργά αλλά σταθερά, ουσιαστικά έχει αναδειχθείσε φαβορί, δεν θέλει εντούτοις επ’ ουδενί να εµφανιστεί ως «αυτός που ευδοκιµεί στην πλάτη του Στρος-Καν», «ο Φρανσουά απλώς συνεχίζει τον δρόµο του», σχολιάζει συνεργάτης του στη «Liberation». Το µεγαλύτερο εµπόδιο σε αυτόν τον δρό µο δεν έχει τοποθετηθεί επισήµως. Η Μαρτίν Οµπρί εξακολουθεί να µην έχει ανακοινώσει επισήµως την υποψηφιότητά της για το σοσιαλιστικό χρίσµα, κι ας έχει ακυρωθεί στην πράξη το «σύµφωνο µη εχθρότητας» που τη συνέδεε από το 2008 µε τον Στρος-Καν. «Είµαι έτοιµη», δήλωσε την περασµένη Κυριακή και όλοικράτησαν την ανάσα τους. Αλλά η αναγγελία δεν ήρθε.

«ΑΓΑΠΩ ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΑ τη ζωή», είχε εξοµολογηθείπαλαιότερα στο «Express»η εργασιοµανής θυγατέρα του Ζακ Ντελόρ και αρχιτεκτόνισσα, επί Ζοσπέν, του 35ωρου εργασίας. «Ποτέδεν ονειρεύτηκα ναείµαι υποψήφια για το Μέγαρο των Ηλυσίων. Οι άνθρωποι που το σκέφτονται καθηµερινά µε εκπλήσσουν». Αλλά η Οµπρί δεν έχει πλέον επιλογή: ο σεισµός που τάραξε το κόµµα την «υποχρεώνει» να πετάξει το γάντι. Οι δικοί της άνθρωποι την πιέζουν να δηλώσει υποψήφια σύντοµα, ώστε να µην αφήνει τον δρόµοελεύθερο στονΟλάντ. Ηδη, την εβδοµάδα που µας πέρασε, έλαβε ψήφο εµπιστοσύνης απότον Λοράν Φαµπιούς, ένανάλλο «βαρόνο» του κόµµατος, οοποίος απέκλεισε το ενδεχόµενο δικής του υποψηφιότητας. Συναντήθηκε επίσης µε τη Σεγκολέν Ρουαγιάλ, την πρώην σύντροφο του Ολάντ: είναι και αυτή υποψήφια, οι δηµοσκοπήσεις όµως δείχνουν πως δεν έχει καµία τύχη και οι φήµες οργιάζουνπως βρίσκεται στασκαριά «σύµφωνοσυνεργασίας».Οµπρί και Ρουαγιάλέχουν κακόπαρελθόν, αλλά –για ναµιλήσουµευπαινικτικά – Ρουαγιάλ και Ολάντέχουν ακόµα χειρότερο.

Προς το παρόν, οι Σοσιαλιστές κρατούν ένα κάποιο επίπεδο. Εχουν συσπειρω θείπίσωαπότοσύνθηµα «εχθρόςείναι µόνο ένας, ο Νικολά Σαρκοζί». Επειδή όµως το παρελθόν τους επιβεβαιώνει πως ο χειρότερος εχθρός τους είναι ο εαυτός τους, όλοι περιµένουν τις εχθροπραξίες να ξεκινήσουν πολύ σύντοµα.Το σήµαγια την έναρξη µάλλον θα το δώσει η επίσηµη αναγγελίατης υποψηφιότητας της Οµπρί.

Γκάλοπ

Σύµφωνα µε πρόσφατη δηµοσκόπηση, ο Φρανσουά Ολάντ θα κατατρόπωνε τον Νικολά Σαρκοζί στον δεύτερο γύρο των προεδρικών εκλογών µε 62% έναντι 38%, ενώ η Μαρτίν Οµπρί θα τον κέρδιζε µε 59% έναντι 41%