Ναι ή όχι στην πολιτική επιχορηγήσεων

Στη «µητρόπολη» του θεατρικού κόσµου, το Λονδίνο, οι θιασάρχεςδεν περιµένουν τις κρατικές επιχορηγήσεις για να ανεβάσουν τις ακριβές παραγωγές τους. Στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, το Μπρόντγουεϊ αναζητά ιδιώτες χορηγούς για να καλύψει το κενότής κάθεάλλο παρά γενναιόδωρης στήριξης από την Πολιτεία.

Στα χρόνια της Αναγέννησης τίποτα δεν θα µπορούσε να κινηθεί στην τέχνη χωρίς τους µαικήνες –πολιτικούς ή εκκλησιαστικού ς ηγέτες. Στην Ελλάδα του 21ουαιώνα η τέχνη εξακολουθεί σε µεγάλο βαθµό να στηρίζεται στις κρατικές επιχορηγήσεις για να επιβιώσει. Οφείλει το υπουργείο Πολιτισµού και Τουρισµού να στηρίζει τον πολιτισµό και τα µικρά ή µεγάλα σχήµατά του, και δη σε περιόδουςκρίσης, όπωςη σηµερινή, ήυπάρχει κιάλλος δρόµος;

Ο κόσµος του θεάτρου εµφανίζεται αναστατωµένος καθώς το ΥΠΠΟΤ θέτει σε δηµόσια διαβούλευση στο ∆ιαδίκτυο το πλαίσιο γιατις επιχορηγήσεις της επόµενης σεζόν, χωρίς ακόµη να έχει προχωρήσει στην οικονοµική στήριξητων θιάσων για την τρέχουσα περίοδο. Χρωστάει, δε, το 13% των επιχορηγήσεων για το έτος 2009-2010. Ολα αυτά συµβαίνουντη στιγµή που οισκηνοθέτες ταινιών ψάχνουν άλλες πηγές εσόδων καθώς η επιχορήγησητου Ελληνικού Κέντρου Κινηµατογράφου µειώθηκε φέτος κατά περίπου 10% σε σχέση µε πέρυσι. Θέατρα στη Βρετανία όπως το Old Vic µε καλλιτεχνικό διευθυντή τον Κέβιν Σπέισι δεν λαµβάνουν κρατική επιχορήγηση και αναζητούν έως και δύο εκατ. στερλίνες ετησίως απόχορηγούς για να αντεπεξέλθουν στο πλούσιο και ποιοτικό πρόγραµµά τους. Το ίδιο ισχύει και για το ιστορικό θέατροτου Σαίξπηρ, το Globe Theatre, ενώ «ξεσηκωµός» υποδέχτηκε τηνανακοίνωση δραστικών περικοπών στην επιχορήγηση περισσότερων από 200 πολιτιστικών φορέων τον Απρίλιο.

«Αποδεχόµενη το φίµωτρο της κρατικής χρηµατοδότησης, η τέχνη στηνΕλλάδα έπαψε να δαγκώνει. Επαψε να αµφισβητεί την εξουσία. Επαψε να διαµαρτύρεται. Τι ρόλο παίζουν οι χορηγοί, οιπαραγωγοί, οιµεσάζοντες; Σοβαρά ερωτήµατα που κρύφτηκαν κάτωαπό το χαλί γιααρκετά χρόνια. Οταν όµως δεναµφισβητείς, όταν δεν διαµαρτύρεσαικαι όταν δεν ρωτάς, τότε είσαι εξαρτηµένος. Και όταν εξαρτάσαι, παύεις να είσαιελεύθερος να ελέγξεις και να προκαλέσεις». Με αυτά τα λόγια ο υπουργός ΠολιτισµούκαιΤουρισµού, Παύλος Γερουλάνος,έδωσε το στίγµα του γύρω από το θέµα ήδη από την πρώτη του επίσηµη εµφάνιση τον Νοέµβριο του 2009 στο Φεστιβάλ Κινηµατογράφου Θεσσαλονίκης. Εκτοτε ακολούθησε δηµόσια διαβούλευση στο ∆ιαδίκτυο που έληξε στις 15 Μαρτίου, την οποία και περιέβαλε πολλή γκρίνια από τους θιάσους και λογαριασµοί πουέχουν µείνει – ακόµη – απλήρωτοι.

«Θα εξοφληθούν όλες οι εκκρεµότητες»

«Ολες οι εκκρεµµότητες θα εξοφληθούν µέχρι τελευταίου ευρώ και είµαστε έτοιµοι να γυρίσουµε σελίδα», τονίζουν στενοί συνεργάτες του υπουργού Πολιτισµού και Τουρισµού Παύλου Γερουλάνου. «Στις αρχές Ιουνίου θα ανακοινωθούν πολλά προγράµµατα στήριξης του θεάτρου και όχι µια απλή προκήρυξη που θα µοιράζει χρήµατα.

Στόχος µας είναι να τεθούν σαφή κριτήρια και να επικρατήσει η διαφάνεια και η αξιοκρατία». Για τον σκοπό αυτό, το ΥΠΠΟΤ συστήνει ειδική επιτροπή αξιολόγησης, ενώ οι επιχορηγούµενοι θα χωριστούν σε τρεις κατηγορίες: πρωτοεµφανιζόµενοι, καλλιτέχνες που έχουν δώσει δείγµατα γραφής και καταξιωµένοι. ∆ιαχωρισµός θα υπάρχει και για τα αιτήµατα (π.χ. χρηµατοδότηση παραστάσεων, συνεδρίων, φεστιβάλ, ελληνικού έργου). Τα δε αποτελέσµατα θα εκδίδονται πριν από την έναρξη της σεζόν ώστε να διευκολύνεται ο προγραµµατισµός των θιάσων.