Ποδηλατόδροµοι για όλες τις χρήσεις

ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ βλέπω περισσότερους ποδηλάτες στον δρόµο. Λογικό, αφού η χρήση του ποδηλάτου δεν κοστίζει τίποτα, αντίθετα κάνει – µεταξύ άλλων – καλό στην υγεία. Δυστυχώς, οι µετακινήσεις µε ποδήλατο στις ελληνικές πόλεις αποτελούν µία επικίνδυνη υπόθεση, καθώς οι οδηγοί θεωρούν τους δρόµους αποκλειστικό τσιφλίκι τους, ενώ δεν γνωρίζουν τα µυστικά της αρµονικής συµβίωσης µε τους δικυκλιστές.

ΑΚΟΜΗ όµως και στα σηµεία όπου υπάρχουν ποδηλατόδροµοι, επικρατεί µεγάλη σύγχυση σχετικά µε τον χαρακτήρα τους. Γι’ αυτό και χρησιµοποιούν τους ποδηλατόδροµους µαµάδες µε καροτσάκια, µαθητές που πηγαίνουν στο σχολείο, συµπολίτες µας που κάνουν τζόγκινγκ, µηχανάκια κ.λπ. Ολοι αυτοί καταφεύγουν στην ασφάλεια που προσφέρει η συγκεκριµένη λωρίδα απέναντι στα αυτοκίνητα και εκµεταλλεύονται το γεγονός ότι ο αριθµός των ποδηλατιστών δεν είναι – ακόµη – τόσο µεγάλος, ώστε να ενοχλούνται από την παρουσία πεζών, καροτσιών κ.λπ.

ΣΕ ΚΑΠΟΙΕΣ άλλες χώρες οι ποδηλατόδροµοι αποτελούν ταµπού και απευθύνονται αυστηρά και µόνον στους δικυκλιστές. Οποιος παραβιάζει αυτούς τους κανόνες τιµωρείται µε έντονα κουδουνίσµατα και κινδυνεύει να πέσει θύµα των ποδηλάτων, που κινούνται µε υπερηχητικές – για τα ελληνικά δεδοµένα – ταχύτητες στις λωρίδες τους. Εκεί βέβαια χρησιµοποιούνται µαζικά τα ποδήλατα για τις καθηµερινές µετακινήσεις των πολιτών, γι’ αυτό και έχουν αναπτυχθεί ολοκληρωµένα δίκτυα ποδηλατόδροµων.

ΟΙ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΕΣ κοινωνίες εκπαιδεύονται από νωρίς στα σχολεία στη χρήση του ποδηλάτου και στις ιδιαιτερότητές της στην κυκλοφορία, ενώ ιδιαίτερη έµφαση δίνεται σε αυτόν τον τοµέα και από τις σχολές οδήγησης. Επίσης, οι ποδηλατόδροµοι γίνονται µε βάση κάποιον σχεδιασµό, επεκτείνονται και συµπληρώνονται συνεχώς, σε αντίθεση µε εµάς, όπου κάθε δήµος λειτουργεί αποσπασµατικά και µεµονωµένα.