Η µοτό θέλει παρέα

Το ταξίδι σε οµάδες αποτελεί µια υπέροχη εµπειρία, αρκεί να γνωρίζουν και να τηρούν οι µοτοσυκλετιστές ορισµένους κανόνες ασφαλείας.

Πολλοί µοτοσυκλετιστές λατρεύουν τιςεκδροµές µε παρέα γιατί απολαµβάνουν καλύτερα τη διαδροµή και ταδιαλείµµατά της. Σε αυτή την περίπτωσηόµως πρέπει να γίνεται σωστή προετοιµασία της εκδροµής, να γνωρίζουν όλοι πού και πότε θα κάνουν διάλειµµα, ενώ είναι εξαιρετικά σηµαντικό να προσαρµόζεται όλη η οµάδα στις δυνατότητες του πιο άπειρου αναβάτη καινα µην εξελίσσεται η έξοδος και η διασκέδαση σε αγώνα. Ας δούµετους 10 χρυσούς κανόνες µιαςεκδροµής µε πολλούς µοτοσυκλετιστές.

1 Σχεδιάζουµε τη συνολική διαδροµή και τα επιµέρους τµήµατάτης µε βάση το επίπεδο τουαναβάτη µε τις λιγότερες δυνατότητες.

2Φροντίζουµε έγκαιρα για διαλείµµατα, ώστε ναπρολαµβάνουµε την κούραση και τηµείωση της αυτοσυγκέντρωσης και για να πάρουµε πάλινέες δυνάµεις. Μηνξεχνάµε ότι η οδήγηση µοτοσυκλέτας απαιτεί πολύ περισσότερες αντοχές και δυνάµεις από την οδήγηση του αυτοκινήτου, ενώ οι αναβάτες είναι άµεσα εκτεθειµένοι στιςκαιρικές συνθήκες (ήλιος, βροχή, κρύο κ.λπ.).

3 ∆ιατηρούµε την ταχύτητα του ταξιδιού – και στις στροφές! – σε επίπεδα στα οποία µπορείνα αντεπεξέλθουν οιπιο άπειροι µοτοσυκλετιστές της οµάδας. Αν διαπιστώσουµε ότι υπάρχουν µεγάλες διαφορές µεταξύ µας, τότε µπορούµε να δηµιουργήσουµε στην ανάγκη δύο γκρουπ, ένα µε πιο γρήγορους και ένα µε πιοαργούς αναβάτες και να δώσουµε ένα σηµείο συνάντησης.

4∆εν πιέζουµε όσους προηγούνται ούτε τους παροτρύνουµε να κινηθούν γρηγορότερα. Οποιος νιώθει καταπιεσµένος και θέλει να αναπτύξει ταχύτητα, καλό είναι να αυτοµοληθεί και να φύγει µόνος του µπροστά.

5Τηρούµε απαρέγκλιτα τις αποστάσεις ασφαλείας και κινούµαστε λοξά ο ένας απότον άλλο, ώστε να σχηµατίζουµε ένα τείχος µπροστά από όσους ακολουθούν, εµποδίζονταςτην ορατότητά τους. Σε µια τέτοιαπερίπτωση δυσκολεύονται να αντιδράσουν έγκαιρα, αν συµβεί κάτι µπροστά τους. 6Αποφεύγουµετιςπροσπεράσεις µεταξύ µας,εκτός και αν είναι πραγµατικά ανάγκη για την ασφάλειά µας.

7Εµπειροι και άπειροι αναβάτες µοιράζονται µέσα στην οµάδα χωρίς κάποια συγκεκριµένη διάταξη και ιεράρχηση. Με αυτόν τον τρόπο δεν κινδυνεύουµε να δηµιουργηθεί κενό µεταξύ των µελών της οµάδας και αποφεύγουµε το στρες κατά την οδήγηση. Σωστό είναι επίσης να µένει ο ικανότερος και γρηγορότερος αναβάτης στο τέλος του γκρουπ, ώστε νατο ελέγχει καλύτερα και να χρησιµεύει σαν «σκούπα» για όποιους µένουν πίσω.

8 ∆εν ακολουθούµε τυφλά τις προσπεράσεις τηςοµάδας. Καθένας αναβάτης οφείλεινα ελέγχει µόνος του την κατάσταση και τη ροή της αντίθετης κυκλοφορίας, ώστε να είναι σε θέση νακρίνει αν και πότε µπορεί να προσπεράσει.

9Βγάζουµε έγκαιρα φλας πριν φτάσουµε σε διασταυρώσεις ή σε κάποιο άλλο σηµείο όπουπρόκειται να στρίψουµε, για να ενηµερώσουµε τους υπόλοιπους αναβάτες. Επίσης αποφεύγουµε τα απότοµα φρεναρίσµατα, γιατί µπορεί να προκαλέσουµε εσωτερική καραµπόλα µεταξύ µας.

10 Ανκινούµαστε µπροστά, ελέγχουµε συχνά µε τη βοήθεια του καθρέφτη τη σύνθεση της οµάδας. Αν διαπιστώσουµε ότι έµειναν κάποιοιπίσω, κόβουµεταχύτητα για να τους βοηθήσουµε ναµας φτάσουν και να επανασυνδεθούνµε το γκρουπ.