Μέθοδος… Πινοτσέτ

Τις τακτικές του χιλιανού δικτάτορα Αουγκούστο Πινοτσέτ ζήλεψε ο Μπασάρ αλ-Ασαντ:

ακόµα και γήπεδα ποδοσφαίρου µετατρέπονται τις τελευταίες ηµέρες σε κέντρα κράτησης στη Συρία, αφού ο αριθµός των συλληφθέντων αντικαθεστωτικών ξεπερνά κατά πολύ τη χωρητικότητα των φυλακών. Εντείνοντας την εκστρατεία καταστολής απ’ άκρη σ’ άκρη της χώρας, ο πρόεδρος της Συρίας ευελπιστεί να συνθλίψει σύντοµα την εξέγερση ενόσω οι διεθνείς πιέσεις παραµένουν ανεκτές. Περισσότεροι από 750 Σύροι έχουν χάσει τη ζωή τους από κυβερνητικά πυρά τις τελευταίες επτά εβδοµάδες, ανακοίνωσε χθες η Εθνική Οργάνωση για τα Ανθρώπινα ∆ικαιώµατα στη Συρία. Ο τούρκος πρωθυπουργός Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος εµφανίζεται όλο και πιο επικριτικός έναντι της ∆αµασκού, ανέβασε τον αριθµό των νεκρών αµάχων ακόµα υψηλότερα, στους 1.000.

Μιλώντας σε έναν ανταποκριτή των «New York Times» στον οποίο επετράπη εκτάκτως, για λίγες ώρες, η είσοδος στη χώρα, η Μπουτάινα Σααµπάν, σύµβουλος του σύρου προέδρου, εξέφρασε την πεποίθηση πως «το πιο επικίνδυνο σηµείο πέρασε». «Ελπίζω πως παρακολουθούµε το τέλος αυτής της ιστορίας», δήλωσε.

∆εν παρέλειψε να επαναλάβει την επίσηµη θέση του καθεστώτος πως «ένας συνδυασµός φονταµενταλιστών, εξτρεµιστών, λαθρεµπόρων και πρώην φυλακισµένων… καπηλεύτηκαν τα νόµιµα αιτήµατα του λαού». Επεσήµανε πως κατόπιν εντολής του σύρου προέδρου συναντήθηκε την περασµένη εβδοµάδα µε αρκετούς βετεράνους εκπροσώπους της αντιπολίτευσης, στους οποίους υποσχέθηκε µεγαλύτερη ελευθερία του Τύπου, πολιτικά κόµµατα και έναν εκλογικό νόµο. Σύροι ακτιβιστές επιβεβαίωσαν πως το βράδυ της ∆ευτέρας, το καθεστώς άφησε ελεύθερους τουλάχιστον πέντε αντιφρονούντες. Επειτα από εβδοµάδες ωµής βίας, το καθεστώς µοιάζει να επιστρέφει στην τακτική του καρότου και του µαστίγιου που ακολουθούσε στις αρχές της εξέγερσης.

Οπως επισηµαίνειη «Liberation», εντούτοις, η κυβερνητική καταστολή υπακούει σε ένα µεθοδικό σενάριο: η µέθοδος που εφαρµόστηκε πειραµατικά στην Νταραά από τις 25 Απριλίου έωςτις 5 Μαΐουεπαναλαµβάνεται σήµερα σε όλεςτις περιοχές πουτόλµησαν ναοργανώσουν αντικυβερνητικές διαδηλώσεις, από την Μπανιάς, τη Χοµς και τη Χάµα έως τοΜααντεµίγιε, ένα ανήσυχοπροάστιο της∆αµασκού. Κατ’ αρχάς διακόπτονται τηλεπικοινωνίες, ηλεκτροδότηση και υδροδότηση, ενώ ο στρατός συγκεντρώνεται στις εισόδους της περιοχής – στόχου. Κατόπιν, στρατός και τανκς εισβάλλουν στηνπόλη, ελεύθεροι σκοπευτέςαναπτύσσο νται στιςστέγες, πυροβολώντας ό,τι κινείται.

Παράλληλα, ειδικές µονάδες των µουκαµπαράτ (υπηρεσιών πληροφοριών) αναζητούν σπίτι προς σπίτι ακτιβιστές που έχουν εντοπίσει σε βίντεο ανεβασµένα στο YouTube ή χάρη σε τηλεφωνικές και ηλεκτρονικές υποκλοπές.

Ακόµα και ηλικιωµένοι και παιδιά συλλαµβάνονται.Οσοι δεν κρίνονται ηγετικάστελέχη τηςεξέγερσης, επιστρέφουν έπειτα από µερικές ηµέρες στα σπίτια τους, «σπασµένοι» απότα βασανιστήρια, µε τα νύχια πολλές φορέςβγαλµένα και τα σηµάδια από τα ηλεκτροσόκ ορατά στο κορµί τους.

Σε κάποιες πόλεις, όπως η Χοµς, ο στρατός βάζειστο στόχαστροµόνο τις συνοικίες των σουνιτών –η τακτική δεν είναι τυχαία, το καθεστώς προσπαθεί έτσι να συνδαυλίσει την ένταση και τονανταγωνισµό µε τις κοινότητες των χριστιανών και των αλεβιτών, της µειονότητας στην οποίαανήκει και η οικογένεια Ασαντ.

Η σελίδα «Syrian Revolution 2011» επιµένει πως «οι διαδηλώσεις θα συνεχιστούν καθηµερινά». Οµωςγια τους Σύρους που θέλησαν να δοκιµάσουν την ελευθερία της αραβικής Ανοιξης οι οιωνοί γίνονται όλο και πιο άσχηµοι. Εξωθεν επέµβαση τύπου Λιβύης δεν προβλέπεται, εκτός αν εξεγερθούν οι σουνίτες στρατιωτικοί εναντίον του, και οιαναλυτές βλέπουν τον Ασαντ να επιβιώνει.

Ο Ταγίπ Ερντογάν ανεβάζει τον αριθµό των νεκρών στους 1.000

Κάτι έχει σπάσει οριστικά στη Συρία ανάµεσα στο καθεστώς και σε ένα µεγάλο κοµµάτι του πληθυσµού. Κι αυτό δεν είναι κάτι που µπορεί να το επανορθώσει η καταστολή.
Ναντίµ Χούρι, διευθυντής του

Παρατηρητηρίου για τα ανθρώπινα ∆ικαιώµατα στη Βηρυτό

Κυρώσεις από την Ευρωπαϊκή Ενωση

Πακέτο κυρώσεων επέβαλε η Ε.Ε.

στη Συρία. Περιλαµβάνει εµπάργκο όπλων καθώς και ταξιδιωτική απαγόρευση και πάγωµα των περιουσιακών στοιχείων 13 σύρων αξιωµατούχων – ανάµεσά τους ο Μάχερ αλ-ασαντ, αδελφός του προέδρου και επικεφαλής της µισητής Ρεπουµπλικανικής Φρουράς. Σύµφωνα µε διπλωµατικές πηγές, το Παρίσι πίεζε να περιληφθεί στη λίστα και ο πρόεδρος, Γερµανία και Ισπανία όµως αντιτάχθηκαν, «µη θέλοντας να κόψουν οριστικά τις γέφυρες µε το καθεστώς»