Τους άφησαν να πεθάνουν από την πείνα!

ΑΓΝΟΩΝΤΑΣ τις κραυγές για βοήθεια αλλά και το Δίκαιο της Θάλασσας, οι ΝΑΤΟΪΚΈς δυνάµεις που επιχειρούν στη Λιβύη άφησαν δεκάδες λαθροµετανάστες να πεθάνουν από πείνα και δίψα στα νερά της Μεσογείου. Η αποκάλυψη προέρχεται από τη βρετανική εφηµερίδα «Γκάρντιαν» και αποτελεί το πιο ισχυρό πλήγµα για µια διεθνή συµµαχία, διακηρυγµένος στόχος της οποίας είναι η προστασία των αµάχων.

Το τραγικό συµβάν σηµειώθηκε στα τέλη του περασµένου Μαρτίου, όταν ένα πλοιάριο µε 72 επιβαίνοντες ξεκίνησε από την Τρίπολη για το ιταλικό νησάκι της Λαµπεντούζα. Παρά τον συναγερµό που σήµανε η ιταλική Ακτοφυλακή αλλά και την επαφή µε δορυφορικό τηλέφωνο από το πλοιάριο µε ένα στρατιωτικό ελικόπτερο κι ένα πλοίο του Πολεµικού Ναυτικού, δεν πραγµατοποιήθηκε καµία επιχείρηση διάσωσης. Από τους 72 επιβαίνοντες, µεταξύ των οποίων γυναίκες και παιδιά, οι 61 πέθαναν, καθώς το πλοιάριο έπλεε ακυβέρνητο επί 16 ηµέρες στην ανοιχτή θάλασσα. «Κάθε πρωί που ξυπνούσαµε, βρίσκαµε πτώµατα. Τα αφήναµε για 24 ώρες και µετά τα πετάγαµε στη θάλασσα», δήλωσε στην «Γκάρντιαν» ο Αµπού Κούρκε, ένας από τους επιζώντες. «Τις τελευταίες ηµέρες δεν αναγνωρίζαµε τον εαυτό µας… Ο καθένας από εµάς, ή προσευχόταν ή πέθαινε».

ΤΟ ΔΙΚΑΙΟ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ επιβάλλει σε όλα τα πλοία, συµπεριλαµβανοµένων των πολεµικών, να απαντούν στα SOS και να σπεύδουν σε βοήθεια εάν το επιτρέπουν οι συνθήκες. Οι ΝΑΤΟΪΚΈς δυνάµεις αγνόησαν τόσο τις αρχές του στοιχειώδους ανθρωπισµού όσο και τις δεσµεύσεις τους που απορρέουν από τους διεθνείς κανόνες. Οργανώσεις για τα δικαιώµατα των προσφύγων ζητούν τη διεξαγωγή έρευνας προκειµένου να αποδοθούν ευθύνες, ενώ η Υπατη Αρµοστεία του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες (UNHCR) έχει κάνει έκκληση για στενότερη συνεργασία ανάµεσα στα στρατιωτικά και τα εµπορικά πλοία στη Μεσόγειο ως απαραίτητη προϋπόθεση για τη σωτηρία ανθρώπινων ζωών. «Δεν µπορεί να µετατραπεί σε Αγρια Δύση η Μεσόγειος», τόνισε η εκπρόσωπος της UNHCR Λάουρα Μπολντρίνι. «Αυτοί που δεν σώζουν ανθρώπους στη θάλασσα δεν µπορούν να παραµένουν ατιµώρητοι», πρόσθεσε. Τα λόγια της βρίσκουν απολύτως σύµφωνο τον πατέρα Μόουζες Τζεράι, έναν αιθίοπα ιερέα και επικεφαλής οργάνωσης για τα δικαιώµατα των προσφύγων, ο οποίος ήταν ένας από τους τελευταίους ανθρώπους που επικοινώνησε µε τους πρόσφυγες του πλοιαρίου πριν ξεµείνει από µπαταρία το δορυφορικό τους τηλέφωνο.

«Υπήρξε αναµφίβολα αποποίηση ευθύνης, η οποία οδήγησε στον θάνατο δεκάδες ανθρώπους µεταξύ των οποίων και παιδιά», δήλωσε. «Πρόκειται για έγκληµα κι αυτό το έγκληµα δεν µπορεί να µείνει ατιµώρητο επειδή τα θύµατα ήταν µετανάστες από την Αφρική και όχι τουρίστες σε µια κρουαζιέρα».

Εκτιµάται ότι τους τελευταίους τέσσερις µήνες, δηλαδή από τότε που ξέσπασαν οι εξεγέρσεις στο Μαγκρέµπ, περίπου 30.000 Βορειοαφρικανοί έχουν επιχειρήσει να διασχίσουν τη Μεσόγειο αναζητώντας καταφύγιο στην Ευρώπη. Μόνο τον περασµένο µήνα περισσότεροι από 800 µετανάστες διαφορετικών εθνικοτήτων δεν έφτασαν ποτέ στις ευρωπαϊκές ακτές και θεωρούνται νεκροί. Η UNHCR ανακοίνωσεχθες ότι ένα πλοίο µε 600 επιβαίνοντες βυθίστηκε λίγες δεκάδες µίλια από τις ακτές της Λιβύης. Μάρτυρες της τραγωδίας έγιναν οι επιβαίνοντες σε άλλο πλοίο που τελικώς έφτασε στις ακτές της Ιταλίας. Η εκπρόσωπος της Υπατης Αρµοστείας επεσήµανε ότι οι µετανάστες εκτίθενται σε τεράστιο κίνδυνο καθώς οι διακινητές τους χρησιµοποιούν µεγαλύτερα πλοία χωρίς να είναι σε θέση να τα ελέγξουν. Η ιταλική Ακτοφυλακή εξάλλου έχειενηµερωθεί από την UNHCR για την εξαφάνιση σε άγνωστο σηµείο δύο πλοίων µε 320 και 360 µετανάστες αντίστοιχα. Σύµφωνα µε πληροφορίες της «Γκάρντιαν», από τους 72 επιβαίνοντες στο πλοιάριο που αφέθηκε στην τύχη του, οι 47 ήταν από την Αιθιοπία, 7 από τη Νιγηρία, 7 από την Ερυθραία, 6 από την Γκάνα και 5 από το Σουδάν. Είκοσι ήταν γυναίκες και δύο µικρά παιδιά, ένα εκ των οποίων ήταν µόλις ενός έτους. Ο γκανέζος καπετάνιος ήθελε να µεταφέρει τους επιβάτες του στη Λαµπεντούζα. Επειτα από 18 ώρες στη θάλασσα, όµως, το πλοιάριο παρουσίασε προβλήµατα και έχανε καύσιµα.

ΟΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ χρησιµοποίησαν το δορυφορικό τηλέφωνο για να επικοινωνήσουν µε τον αιθίοπα ιερέα στη Ρώµη. Αυτός µε τη σειρά του ήρθε σε επαφή µε την ιταλική Ακτοφυλακή. Η θέση του πλοίου δόθηκε σε απόσταση 60 µιλίων από την Τρίπολη. Στον ιερέα δόθηκε η διαβεβαίωση ότι ο συναγερµός είχε χτυπήσει και ότι όλες οι αρµόδιεςΑρχές είχαν ενηµερωθεί. Λίγο αργότερα, ένα στρατιωτικό ελικόπτερο εµφανίστηκε πάνω από το πλοίο. Οι πιλότοι πέταξαν µπουκάλια µε νερό και πακέτα µε µπισκότα στους επιβαίνοντες, ενώ τους εξήγησαν µε νοήµατα ότι θα παρέµεναν στο σηµείο έως ότου έρθει κάποιο πλοίο. Στη συνέχεια όµως το ελικόπτερο αποµακρύνθηκε χωρίς να εµφανιστεί κανένα πλοίο. Ηταν η αρχή του τέλους.

Από τους 72 επιβαίνοντες, µεταξύ των οποίων γυναίκες και παιδιά, µόνο 11 κατάφεραν να επιβιώσουν

Υπόνοιες για το «Σαρλ ντε Γκολ»

Με ανακοίνωσή του το ΝΑΤΟ διαψεύδει ότι οι ναυτικές του δυνάµεις άφησαν στο έλεος της µοίρας του το πλοιάριο. Η «Γκάρντιαν» ωστόσο ερεύνησε την πληροφορία ότι τέσσερις ηµέρες µετά τον απόπλου το ακυβέρνητο πλοιάριο βρέθηκε κοντά σε ένα αεροπλανοφόρο.

Σύµφωνα µε τη βρετανική εφηµερίδα το αεροπλανοφόρο ήταν το γαλλικό «Σαρλ ντε Γκολ», το οποίο επιχειρούσε στην περιοχή εκείνες τις ηµέρες. αντίθετα, δεν στάθηκε δυνατόν να εξακριβωθεί η εθνική ταυτότητα του ελικοπτέρου αλλά και δύο µαχητικών αεροσκαφών που πέρασαν κάποια στιγµή πάνω από το πλοιάριο.

Στις 10 απριλίου το πλοιάριο ξεβράστηκε στις ακτές της πόλης Ζλιτάν, κοντά στη Μισράτα. από τους 72 επιβαίνοντες, µόνο έντεκα ήταν ζωντανοί