Τα πρόσωπα του τελικού

ΦΩΤΣΗΣ
Με την κατάκτηση της τρίτης Ευρωλίγκας (2000, 2009, 2011) στην καριέρα του, ο «Batman» του ελληνικού µπάσκετ εξαργύρωσε την καλύτερη και πιο ώριµη χρονιά της πορείας του µε τον καλύτερο τρόπο. Συνεπέστατος στην άµυνα και στα ριµπάουντ, ήταν καταλύτης στη Βαρκελώνη και αποχωρώντας από το γήπεδο κρατούσε µε υπερηφάνειά τα δύο «τρόπαιά» του: Το κύπελλο και τον γιο του Βαγγέλη.  ΟΜΠΡΑΝΤΟΒΙΤΣ
Ο «άρχοντας των (οκτώ) δακτυλιδιών». Η εµπειρία του από τις 13 συµµετοχές του σε φάιναλ φορ εγγυήθηκε την ηρεµία στον πάγκο του ΠΑΟ και την επιστροφή του στο… δεύτερο σπίτι του, την κορυφή ΤΣΑΡΤΣΑΡΗΣ
Η παραδοχή του σε διαδικτυακή συνέντευξη που παραχώρησε λίγες ώρες πριν απότοντελικό, απέδειξε ότιστονΠαναθηναϊκό µεγαλύτερη αξία έχουν οι χαρακτήρες. «Ο Φώτσης είναι καλύτερος παίκτης από µένα. Είναι παίκτης παγκόσµιας κλάσης», δήλωσε για τον συµπαίκτη του και δικαίως ο ΦραγκίσκοςΑλβέρτης έλεγε στα αποδυτήρια: «Ο ΠΑΟ είναι οµάδα µε ήθος και αρχές».

∆ΙΑΜΑΝΤΙ∆ΗΣ
«Ενας από τους κορυφαίους παίκτες όλων των εποχών στο ευρωπαϊκό µπάσκετ. Βλέπει πιο γρήγορα από τους άλλους παίκτες και την κρίσιµη στιγµή παίρνει τις σωστές αποφάσεις». Το σχόλιο ανήκει στον προπονητή της ηττηµένης Μακάµπι, Ντέιβιντ Μπλατ, και αφορά τον παίκτη που επέστρεψε στην Αθήνα µε 5 βραβεία (4 ατοµικά και 1 οµαδικό). Χρειάζονται περισσότερα;

MΠΑΤΙΣΤ
Ισως ο πιο αποτελεσµατικός ψηλός, που µπορεί να εφαρµόσει µε ακρίβεια τη φιλοσοφία του πικ εντ ρολ που πρεσβεύει ο «Ζοτς». «Σκότωσε» διαδοχικά τις Μοντεπάσκι Σιένα και Μακάµπι, κατακτώντας την τρίτη Ευρωλίγκα του. ΚΑΛΑΘΗΣ
Πριν από µερικούς µήνες δοκίµαζε τις αντοχές του προπονητή του, αλλά βάζοντας κάτω το κεφάλι και δουλεύοντας σκληρά κατάφερε να βγει από την… κατάψυξη και να αποτελέσει κλειδί στην πρόκριση του ΠΑΟ επί της Μπαρτσελόνα στα πλέι οφ και της Σιένα στον ηµιτελικό. Απέναντι στη Μακάµπι έκανε αυτό που ξέρει καλά:

κλείδωσε τον Τζέρεµι Πάργκο. Και στον ηµιτελικό ήταν ο πρώτος σκόρερ του ΠΑΟ!

ΣΑΤΟ
Η συµβολή του ήταν µνηµειώδης. Κατά σύµπτωση ο κεντροαφρικανός γκαρντ, που πανηγύρισε µε τη σηµαία της χώρας του, ήταν το «κλειδί» στη νίκη επί της Μπαρτσελόνα στον δεύτερο αγώνα των πλέι οφ, ενώ στον τελικό εξαπέλυσε τα «φαρµακερά» βέλη του την πιο κατάλληλη στιγµή.