Η καραµέλα για τον βήχα της βίας

Οπως συµβαίνειστα καλλιστεία, όπου δεν υπάρχει περίπτωση κάποια υποψήφια να µην αναφερθεί στην παγκόσµια ειρήνη, κάθε σύσκεψη για τη βία στα γήπεδα που σέβεται τον εαυτό της καταλήγει στη διαπίστωση ότι για όλα φταίνε οι νόµοι που δεν είναι αρκετά αυστηροί. Ετσι, όσο σταµατάνε οι πόλεµοι επειδή το ευχήθηκε η ξανθιά, άλλο τόσο ηρεµούν οι χουλιγκάνοι όταν ο εκάστοτε Νικητιάδης και ο κάθε Μπιτσαξής δείχνουν τις οδοντοστοιχίες τους απειλώντας µε µεγαλύτερες ποινές.

Αν τοπρόβληµαήταν τόσο απλό, η λύση δεν θα ήταν αρµοδιότητα υπουργείου αλλά φωτοτυπικού. Θα παίρναµε τον πειθαρχικό κανονισµό τής UEFA, θα του τραβάγαµε µία φωτοτυπία και µία µετάφραση, και ύστερα θα απειλούσαµε τον Πιλάβιο ότι αν δεν του πατήσει τη σφραγίδα τής ΕΠΟ, εκτός από τον Μπέο θα του στείλουµε στο ∆.Σ. τής Οµοσπονδίας και τον Μάκαρο Ψωµιάδη να µπλέξει άσχηµα.

Η διαφορά του κανονισµού που ισχύει στην Ευρώπη µε αυτόν που έχουµε στην Ελλάδα δεν είναι οι προβλεπόµενες ποινές αλλά ότι τον έναν τον εφαρµόζει η UEFA και τον άλλον η ΕΠΟ, που είναι αγαπησιάρα και λυπησιάρα. Οπως είναι και οι έλληνες αστυνοµικοί, σε αντίθεση µε τους Αγγλους, για παράδειγµα, που αν σε προειδοποιήσουν δεύτερη φορά για το ίδιο παράπτωµα αντί να σε µπουζουριάσουν, αποτάσσονται από το Σώµα. Οπως είναι και οι έλληνες δικαστές που αθωώνουν τους ελάχιστους που συλλαµβάνονται για δείγµα, µόλιςοι µάρτυρες – αστυνοµικοί καταθέσουν ότι τους συνέλαβαν επειδή κρατούσαν κάτι λοστάρια πάνω από ένα ανοιγµένοκεφάλι αλλά η αλήθεια είναι πως δεν τους είδαν να το ανοίγουν οι συγκεκριµένοι.

Ο κανονισµός τής ΕΠΟ προβλέπει µια χαρά αυστηρές τιµωρίες για τα επεισόδια στα γήπεδα, όµως οι πειθαρχικές επιτροπές της τον διαβάζουν πηδώντας τις λέξεις «υποτροπή» και «έως» (στην επιµέτρηση της ποινής), κι έχουν κόψει «ταρίφα»: ό,τι κι αν κάνεις, µία αγωνιστική. Αλλά αν είναι γκαβός ο αναγνώστης, δεν φταίει το βιβλίο.

Ο κανονισµός τήςΕΠΟ προβλέπει επίσης µια χαρά τη διακοπή ενός αγώνα στον οποίο σηµειώνεται ρίψη αντικειµένου ή εισβολή θεατών στον αγωνιστικό χώρο. Σε αυτό το σηµείο δεν διαφέρει σε τίποτα από τον αντίστοιχο της Γερµανίας όπου πριν από λίγο καιρό ο διαιτητής, µόλις ένα ποτηράκι µπίρα προσγειώθηκε στο κεφάλι του επόπτη, τέντωσε τα δυο του χεράκια µε τις παλάµες προς τα πάνω, έδειξε τη σέντρα και έστειλε τις οµάδες στα αποδυτήρια. Τόσο απλά. Ενώ στην Ελλάδα, ο Κάκκος άρχισε τον τελικότου αίσχους ως µη όφειλε, τον άφησε να εξελίσσεται µέσα σε κόλαση ως µη όφειλε, και σφύριξε τη… λήξη πριν από τη λήξη µπροστά στα µάτια του εργοδότη του. Αναρωτιέµαι αν ο νέος, αυστηρότερος κανονισµός προβλέπει ότι το µατς θα διακόπτεται και στο γιουχάισµα τής αντίπαλης οµάδας, ο κάθε Κάκκος θα ντραπεί να τον γράψει πάλι στα… καµπανέλια του;

Στην προχθεσινή σύσκεψη των συναρµόδιων υπουργών, υπό τον Πρωθυπουργό, πάρθηκε µία απόφαση – τοµή: να διακόπτεται στο εξής (στα πλέι οφ, δηλαδή) κάθε παιχνίδι στο οποίο θα πέφτουν κροτίδες ή θα µπουκάρουν οι θεατές στον αγωνιστικό χώρο. Αποφασίστηκε, δηλαδή, το αυτονόητο. Αυτό που έτσι κι αλλιώς προβλέπει ο ΚΑΠ (Κανονισµός Αγώνων Ποδοσφαίρου) αλλά που για να ισχύσει, έπρεπε να το πει και ο ΓΑΠ (Γιώργος Ανδρέα Παπανδρέου)! Να γιατί είµαστε µπουρδέλο, και ως ποδόσφαιρο και ως χώρα, όπως παρατήρησε πολύ εύστοχα ο Γιώργος ∆ώνης, ο οποίος κόντρα σε κάθε λογική πήγε κατηγορούµενος για δυσφήµηση του αθλήµατος και όχι των οίκων ανοχής. Οπου, αν µη τι άλλο, η τσατσά εφαρµόζει τους κανόνες χωρίς να της το ζητήσει ένα µίνι Υπουργικό Συµβούλιο µε επικεφαλής τον Πρωθυπουργό.

Για να δούµε σωστό ποδόσφαιρο, πριν από τους νόµους πρέπει να αλλάξουµε παράγοντες, διαιτητές, αθλητικούς δικαστές, ποινικούς δικαστές, σεκιουριτάδες, αστυνοµικούς, πολιτικούς και φιλάθλους. Να αλλάξουµε χώρα, δηλαδή.


Εχει φάση

ΑΥΤΟ ΠΟΥ θαυµάζω στον ποδοσφαιρικό εισαγγελέα είναι πως ό,τι λέει, το εννοεί. Πριν από έναν µήνα είχε πει πως «αν η αθλητική ∆ικαιοσύνη δεν ασχοληθεί µε το σκάνδαλο, ο κόσµος θα πρέπει να µας πάρει µε τις πέτρες». Και ασχολήθηκε: έβαλε τις κασέτες στο αρχείο.

Οπότε, βάλτε κι εσείς τις πέτρες στη θέση τους.

Η ΣΥΝΤΟΜΗ παραγραφή τού ενός µηνός ήταν το ένα πρόβληµα που έδεσε τα χέρια των Αρχών. Το άλλο ήταν ότι ο εισαγγελέας δεν σκέφτηκε να περιλάβει στο κατηγορητήριο το αδίκηµα της δυσφήµησης του αθλήµατος που είναι διαρκές και δεν παραγράφεται. Με ένα µυαλό χειµώνακαλοκαίρι τι να πρωτοθυµηθείς;

ΑΛΛΑ υπάρχει και το ποινικό κοµµάτι, µε τις µηνύσεις που έχουν ανταλλάξει ο Πατέρας, ο Κούγιας και ο Μπέος, κι έτσι η αλήθεια θα λάµψει. Με δεδοµένο ότι περιµένουµε επτά χρόνια για να µάθουµε αν ο Κεντέρης µε τη Θάνου είχαν ατύχηµα µε τη µηχανή ή έστησαν µηχανή για να αποφύγουν το ατύχηµα µε τη WADA και πέρασαν άλλα επτά για να ανοίξει ο φάκελος της περιβόητης αναµέτρησης Πανιωνίου – ∆υναµό Τιφλίδας, τη βλέπω να λάµπει κατά το… 2018. Αρκεί να ζούµε να τη θυµόµαστε (την ιστορία).

ΟΣΟ ΓΙΑ τον Ηρακλή, έχει ένα δίκιο που φωνάζει: αποβλήθηκε για µία γαµ@@@νη αύξηση κεφαλαίου από ένα πρωτάθληµα που ανέχεται τα πάντα.


Λεξικό

Η ικανότητα προσαρµογής στις επικρατούσες συνθήκες και εύκολης ένταξης σε ένα νέο περιβάλλον.

Η ιδέα του Σοφοκλή Πιλάβιου να γίνει ο επόµενος τελικός του Κυπέλλου Ελλάδος στη Γερµανία είναι by all means κατώτερη των προσδοκιών που µπορείς να έχεις από έναν τόσο εύστροφο, ανοιχτόµυαλο και επινοητικό άνθρωπο. Θα περίµενα να σκεφτεί το ακριβώς αντίστροφο: να φιλοξενούµε αγώνες στην Ελλάδα – µε το αζηµίωτο, φυσικά. Είναι να παίξουν η Φενέρµπαχτσε µε τη Γαλατά και οι οπαδοί τους θέλουν να «σκοτωθούν» αλλά οι τούρκοι αστυνοµικοί έχουν βαρύ χέρι; Κανένα πρόβληµα. Ελάτε στο ΟΑΚΑ και βγάλτε το άχτι σας. Και αυτό να γίνει µε κάθε «καυτό» ντέρµπι του κόσµου, στο οποίο οι ευγενείς φίλαθλοι θέλουν να µακελέψουν τους αντιπάλους αλλά είχαν την ατυχία να γεννηθούν σε σοβαρή χώρα και φοβούνται τις συνέπειες. Πώς συρρέουν οι θεριακλήδες στην Ολλανδία ή οι γκέι στη Μύκονο; Εµείς να γίνουµε ο παράδεισος των χούλιγκαν. Αντί να ψάχνουµε δανεικά δεξιά κι αριστερά, να τα «κονοµάµε» από τον… χουλιγκανικό τουρισµό.

Αλλωστε, το υπουργείο Πολιτισµού και Τουρισµού είναι αρµόδιο και για τον Αθλητισµό. Τυχαίο; ∆εν νοµίζω.