Τα περιοδικά έχουν τη δική τους ιστορία

Αν τα περιοδικά έχουν τη δικήτουςζωή, ποια χρονιά να αναγράφεται στη ληξιαρχική πράξη της γέννησής τους;

Είναι το γερµανικό «Erbauliche Monats-Unterrendungen», που δηµοσιεύθηκε το 1663 από τον θεολόγο και ποιητή Γιόχαν Ριστ, το πρώτο περιοδικό της ιστορίας; Είναι το γαλλικό «Journal des Savants», που στις σελίδες του φιλοξένησε από το 1665 αποσπάσµατα έργων της διανόησης της εποχής; Ή, όπως θέλει η πιο διαδεδοµένη άποψη, ηπατρότητα ανήκει στο «Gentleman’s Magazine» του 1731, που χρησιµοποίησε πρώτο τον σηµερινό όρο; Οσοι πάντως έζησαν στον 19ο αιώνα είδαν τη γέννηση σηµερινών µεγαθήριων όπως o «Spectator», ο«Economist», το «Life», ή η «Vogue»και το «Cosmopolitan». Ηταν η εποχή που τυπώθηκε η πρώτη έγχρωµη φωτογραφία και που οι βελτιώσεις στην τυπογραφία θα είχαν ως αποτέλεσµα την κυκλοφορία πάνω από τεσσάρων χιλιάδων περιοδικών στις ΗΠΑ. Στα επόµενα χρόνια, και µε την υποστήριξη της ανερχόµενης διαφήµισης, το ενδιαφέρον θα στρεφόταν και στα διεθνή γεγονότα. Το ειδησεογραφικό «Time» που κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 1923 και το «Newsweek» που ακολούθησε δέκα χρόνια αργότερα, δηµιουργήθηκαν για να κρατούν τους αναγνώστες σε επαφή µε τις διαρκείς παγκόσµιες αλλαγές.

Ο Μεγάλος Πόλεµος είχε στο µεταξύ γεννήσει ένα αναγνωστικό κοινό που ενδιαφερόταν για πιο «σοφιστικέ» αρθρογραφία και εκδότες εντύπων σαν το «New Yorker» διέκριναν εγκαίρως τις νέες ευκαιρίες. Ηδη από το 1914, το «Vanity Fair» στρατολογούσε τους καλύτερους συντάκτες της εποχής και γαρνίριζε τις σελίδες του µε φωτογραφίες των Μαν Ρέι, ή έργα του Πικάσο. Ταυτόχρονα, γεγονότα παγκόσµιου ενδιαφέροντος άρχισαν να προσελκύουν δηµοσιογράφους και φωτογράφους από κάθε γωνιά του πλανήτη, προετοιµάζοντας το έδαφος και τις σελίδες των περιοδικών για την άνθηση του φωτορεπορτάζ. Τότε ξεκίνησαν την καριέρα τους φωτογράφοι όπως ο Ρόµπερτ Κάπα, βάζοντας τα θεµέλια για τη γέννηση των πρώτων φωτογραφικών πρακτορείων. Και περίπου τότε ήταν που µερικά περιοδικά είδαν πέρα από τα σύνορα της χώρας έκδοσής τους. Το «Reader’s Digest» άρχισε να εκδίδεται το 1938 σε επτά γλώσσες, ενώ το σοβιετικό «Sovietsky Soyuz» άγγιξε τις δεκαεπτά. Τα «Marie Claire», «Esquire» «Der Spiegel» και «Elle» που τυπώθηκαν για πρώτη φορά λίγο πριν, λίγο µετά ή στη διάρκεια του Β’ Παγκοσµίου Πολέµου, αρχικά δεν δηµοσιεύονταν σε περισσότερες από µία γλώσσες, µε τη θεµατολογία τους όµως δεν περιορίζονταν στα γεγονότα ή τις τάσεις µόνο µιας χώρας. Το 1953 επίσης ήταν µια χρονιά ορόσηµο. Ο Χιου Χέφνερ είχε την ευφυΐα, όχι µόνο να κυκλοφορήσει ένα εξαιρετικά καλογραµµένο αντρικό περιοδικό µε το όνοµα «Playboy», αλλά και να κοσµήσει την πρώτη του σελίδα και το ένθετό του µε τις πόζες της Μέριλιν Μονρόε, κάνοντας χιλιάδες δάχτυλα να χαϊδέψουν τις σελίδες του. Στη δεκαετία του ’60 έγινε µια παρόµοια εκδοτική προσπάθεια από τον Μποµπ Γκουτσιόνε, ενώ τα περιοδικά µόδας σηµείωσαν µια µικρή άνοδο. Λίγο αργότερα θα έβλεπαν το φως της δηµοσιότητας και διάσηµοι τίτλοι σαν το «Rolling Stone», το «People» ή το περιθωριακό ακόµα «Personal Computer World».