Αχινοί, νεράιδες και «γκρίνιες»

Η φαντασία των παιδιών µπορεί να οργιάσει και ηλεκτρονικά. Το διαδικτυακό περιοδικό www.bookbook.
gr είχε την ιδέα, το Τµήµα Γραφικών Τεχνών, Τυπογραφίας και Τέχνης του Βιβλίου της Σχολής Καλών Τεχνών «δάνεισε» τις εικόνες και το Μουσείο Κυλαδικής Τέχνης τον χώρο. Και δεκάδες παιδιά δηµιούργησαν… ιστορίες
Καθηµερινά, από τις 15 Απριλίου, πολλά παιδιά έµπαιναν στο www.bookbook.gr/oti, έβλεπαν τις εικόνες από έργα σπουδαστών της Σχολής Καλών Τεχνών και συνέθεταν σιγά σιγά την ιστορία τους. Οι δέκα ιστορίες που δηµιούργησαν τελικά συναντήθηκαν µεταξύ τους, αλλά και µε τα βιβλία απ’ όπου προήλθαν, και έφτιαξαν κάτι καινούργιο, ένα νέο ολοκληρωµένο «βιβλίο» που το συνέθεσαν από την αρχή µέχρι το τέλος βήµα βήµα (το βιβλίο που έφτιαξαν φωτογραφήθηκε και ανέβηκε στο http://www.

bookbook.gr).

Τα παιδία… παίζει δηµιουργώντας.

Καιοιµητέρες τους τα παρακολουθούν καµαρώνοντας. Λίγο πριν στέκονται και παρατηρούν µε ενδιαφέρον ό,τι έφτιαξαν και παρουσίασαν οι φοιτητές της Καλών Τεχνών και που επί της ουσίας συνέχισαν µε τη δική τους συµµετοχή. Και εδώ, ένα επίτευγµα οµαδικής εργασίας. Γιατί, όπως µας εξηγεί η Χαρά Μαραντίδου (απόφοιτη του Εργαστηρίου της Τέχνης του Βιβλίου της Καλών Τεχνών), που επιµελήθηκε και σχεδίασε την έκθεση των φοιτητών της Σχολής, «ακόµη και η έκθεση αυτή βγήκε µέσα από ένα πνεύµα οµαδικότητας και εθελοντικής εργασίας απ’ όλους τους φοιτητές».

Μια νέα ιδέα και εδώ: Ενώ τα βιβλία τέχνης είναι τοποθετηµένα µέσα σε βιτρίνες, µέρος από τις σελίδες τους έχει µεταφερθεί µέσα στον χώρο και η επιτοίχια συνεχόµενη εικόνα (επί της ουσίας ένα κολάζ από εικόνες και µικρά κείµενα) που τρέχει µέσα στην αίθουσα και «κλέβει» αµέσως την προσοχή του επισκέπτη είναι τώρα επίκεντρο της παρατήρησης των παιδιών. Εδώ είναι ο µεγάλος ροζ αχινός τους (αυτό που µερικοί ονόµασαν αχινό, άλλοι κολοκύθα κι άλλοι κάτι άλλο…), η µικρή νεράιδά τους, η σκιά του παιδιού που κρατάει το χέρι του µπαµπά του και που κατά την εξάχρονη Ελια «έβαλε τις γκρίνιες του» και τον έπεισε να το πάει βόλτα.

«Ενα ροζ γυαλιστερό κρεµµύδι µε φούξια κυκλάκια και άσπρο εσωτερικό το φώτιζε ο ήλιος και το σκέπαζε το χώµα. Ηρθε η άνοιξη και έγινε µοβ γυαλιστερό κρεµµύδι µε γαλάζια κυκλάκια και κίτρινο εσωτερικό…» – από την ιστορία της µικρής Αντονέλλας

Περπατώντας στο ηλιοβασίλεµα

Ο Φοίβος, µαθητής της Στ’ δηµοτικού, έχει κάνει τον εαυτό του πρωταγωνιστή της ιστορίας του και την εικόνα µπαµπά – παιδιού την «είδε» λιγο διαφορετικά: «Ο Φοίβος περπάτησε έναν διάδροµο που τον οδηγούσε πιο µέσα στο τεράστιο δεντρόσπιτο το οποίο είχε χτίσει µόνος του, βυθίστηκε σε µια πολυθρόνα και θυµήθηκε πως πριν τρία χρόνια είχε εγκαταλείψει το σπίτι του για να ζήσει την περιπετεια, όπως έκανε και ο Ροµπέν των δασών. Ο Φοίβος αποφάσισε πως οι περιπέτειες του ήταν πολύ ωραίες και δεν θα γύρναγε σπίτι του παρά µόνο τα Χριστούγεννα και το Πάσχα. Τότε θα περπατούσε µε τον µπαµπά του προς το ηλιοβασίλεµα».