ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ Τα παθήµατα, µαθήµατα;

με την είσοδό της, το 2000, στην ΟΝΕ, η αξιοπιστία της Ελλάδας στην Ε.Ε. έφθασε στο υψηλότερο επίπεδο που είχε ποτέ. πότε άρχισε η κατρακύλα και η απαξίωση της χώρας; Κατά κοινή παραδοχή απ’ όλους τους ευρωπαίους αξιωµατούχους µε τους οποίους έχω µιλήσει, η κατρακύλα θεωρείται ότι ξεκίνησε µε τη µοιραία απογραφή του 2004. Απογραφή χωρίς προηγούµενο (ή επόµενο). ποτέ άλλοτε κυβέρνηση δεν προσέφυγε στα όργανα της Ε.Ε. καταγγέλλοντας την ίδια τη χώρα της για (δήθεν) ατασθαλίες στην οργάνωση/παρουσίαση των δηµοσιονοµικών στοιχείων, έστω κι αν είναι παγκοίνως γνωστό ότι ορισµένες άλλες χώρες (ιταλίας και Γερµανίας περιλαµβανοµένων) διέπραξαν αλχηµείες προκειµένου να προσχωρήσουν στην ΟΝΕ.

Το διέπραξε η Ελλάδα για ιδιαίτερα µικροπολιτικούς λόγους: για να αµαυρωθεί το µείζον επίτευγµα της ένταξης στην ΟΝΕ. Επτά χρόνια αργότερα, είναι σηµαντικό ότι η απογραφή αναγνωρίζεται ως «εγκληµατική πράξη» (και) από τον πολιτικό φορέα που την εισηγήθηκε. Να σηµαίνει άραγε η αναγνώριση αυτή και παραδοχή της απλής πλην καίριας αλήθειας που η ιστορική εµπειρία δείχνει ότι συχνά – πυκνά λησµονούµε; οτι, δηλαδή, στην Ε.Ε., όπως και στο ευρύτερο διεθνές σύστηµα, δεν διαπραγµατεύονται κυβερνήσεις. ∆ιαπραγµατεύονται χώρες που εκπροσωπούνται από κυβερνήσεις.

Και ότι όταν θεωρείς ότι στρέφεσαι κατά της προηγούµενης κυβέρνησης, στρέφεσαι ευθέως εναντίον της χώρας σου, µε ολέθριες συνήθως συνέπειες. Τα παθήµατα θα γίνουν µαθήµατα;

ο π. Κ. ιωακειµίδης είναι καθηγητής του πανεπιστηµίου Αθηνών και µέλος του ∆.Σ. του ΕΛΙΑΜΕΠ