Η µεγάλη απόδραση

Εκατοντάδες κρατούµενοι Ταλιµπάν απέδρασαν από φυλακή της Κανταχάρ, στο Νότιο Αφγανιστάν, µε κινηµατογραφικό τρόπο: από µια υπόγεια στοά µήκους αρκετών εκατοντάδων µέτρων που έσκαβαν επί µήνες συνεργοί τους απ’ έξω. Οπως ανακοίνωσε ο εκπρόσωπος του αφγανού προέδρου Χαµίντ Καρζάι, συνολικά 478 κρατούµενοι κατόρθωσαν να δραπετεύσουν λόγω αµέλειας των δυνάµεων ασφαλείας, µέσω τούνελ µήκους320 µέτρων που είχε είσοδο σε ένα σπίτι κοντά στις φυλακές, οι οποίες θεωρούνται από τις καλύτερα φρουρούµενες στο Αφγανιστάν. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος χαρακτήρισε την απόδραση «καταστροφή» και παραδέχθηκε ότι αποτελεί µεγάλο πλήγµα στην προσπάθεια των αµερικανικών δυνάµεων να απεµπλακούν από το Αφγανιστάν και να αρχίσουν να αποσύρονται µέσα στους επόµενους µήνες.

Οι Ταλιµπάν σε δική τους ανακοίνωση ανέφεραν ότι 541 κρατούµενοι – µεταξύ των οποίων 106 διοικητές – δραπέτευσαν µέσω µιας µεγάλης υπόγειας στοάς που διανοιγόταν επί µήνες και πως αµέσως µετά οι δραπέτες µεταφέρθηκαν µε οχήµατα σε ασφαλείς τοποθεσίες. «Μουτζαχεντίν άρχισαν να σκάβουν το τούνελ µήκους 320 µέτρων προς τη φυλακή από τη νότια πλευρά. Για την ολοκλήρωσή του», αναφέρεται στην ανακοίνωση, «χρειάστηκαν πέντε µήνες, καθώς περνούσε κάτω από σηµεία ελέγχου των κυβερνητικών δυνάµεων και την κεντρική λεωφόρο που συνδέει την Κανταχάρ µε την Καµπούλ για να φθάσει µέσα στις φυλακές, στο τµήµα “πολιτικών κρατουµένων”». Οι δηµοσιογράφοι που επισκέφθηκαν τις φυλακές περιέγραψαν πως σε κάθε κελί είχε ανοιχτεί µια τρύπα στο πάτωµα, από την οποία µπορούσε να περάσει ένας άνθρωπος. Κάθε τρύπα συνδεόταν µε το τούνελ και καλυπτόταν µε χαλί. Σύµφωνα µε την αστυνοµία, εκείνοι που έσκαβαν είχαν χρησιµοποιήσει γρύλους για να σπάσουν το τσιµεντένιο δάπεδο, το οποίο είχε πάχος αρκετά εκατοστά.

Η ανακοίνωση των Ταλιµπάν καταλήγει ότι το τούνελ ολοκληρώθηκε το βράδυ της Κυριακής και για τη δραπέτευση των εκατοντάδων φυλακισµένων χρειάσθηκαν 4½ ώρες, κατά τη διάρκεια των οποίων ουδείς φρουρός κατάλαβε κάτι. Αυτό βέβαια γεννά πολλά ερωτήµατα, καθώς η µεγάλη αυτή απόδραση θεωρείται αδύνατο να είχε πραγµατοποιηθεί εάν δεν υπήρχαν συνεργοί µεταξύ των δεσµοφυλάκων. «Οι φύλακες είτε είχαν οικονοµικό κίνητρο για να επιτρέψουν να συµβεί κάτι τέτοιο ή είχαν πολιτική συγγένεια µε τους Ταλιµπάν», εκτιµά ο Ουαχίντ Μουντζά, αναλυτής στην Καµπούλ. Ο διευθυντής της φυλακής, στρατηγός Γκουλάµ Ντασγκίρ προσπάθησε να διασκεδάσει τις εντυπώσεις λέγοντας πως «κανένας δεν δραπέτευσε από την κυρία είσοδο, όλοι πέρασαν µέσα από το τούνελ. Οι Ταλιµπάν είχαν τοποθετήσει βόµβες µέσα στο τούνελ και είναι δύσκολο να διερευνήσουµε την υπόθεση έως ότου αποµακρυνθούν τα εκρηκτικά». Μέχρι στιγµής µόνο 26 από τους δραπέτες έχουν συλληφθεί, ενώ δύο σκοτώθηκαν στη διάρκεια ανταλλαγής πυροβολισµών µε αστυνοµικούς.

Η ΑΠΟΔΡΑΣΗ προκαλεί πολλά προβλήµατα στην αφγανική κυβέρνηση αλλά και στα ξένα στρατεύµατα που έχουν ανακοινώσει ότι τον τελευταίο καιρό σηµειώνουν «µεγάλη πρόοδο» στην αντιµετώπιση των Ταλιµπάν στην περιοχήγύρω από την Κανταχάρ, η οποία βρίσκεται στο κέντρο µιας περιοχής όπου σηµειώνονται οι σφοδρότερες συγκρούσεις µεταξύ Ταλιµπάν και χιλιάδων αµερικανώνκαι αφγανών στρατιωτών. Η απόδραση σηµειώθηκε µερικούς µήνες πριν από την έναρξη της µεταφοράς της ασφάλειας της χώρας από τις ξένες δυνάµεις στις αφγανικές σε πολλές περιοχές της χώρας. Σύµφωνα µε το χρονοδιάγραµµα, οι αφγανικές δυνάµεις το καλοκαίρι θα έχουν τον έλεγχο επτά περιοχών και σταδιακά έως το 2014 όλης της χώρας.

Για συνεργούς µεταξύ των δεσµοφυλάκων ψάχνει η ασφάλεια της Καµπούλ

Ανακοίνωση των Ταλιµπάν ανεβάζει τον αριθµό των δραπετών σε 541, οι οποίοι «µεταφέρθηκαν µε οχήµατα σε ασφαλείς τοποθεσίες»

Οι αιχµάλωτοι πολέµου που λάτρεψε το Χόλιγουντ

Η ΑΠΟΔΡΑΣΗ των Ταλιµπάν από τη φυλακή της Κανταχάρ ήταν τολµηρή, δεν είναι όµως η πρώτη µαζική απόδραση.

Στη διάρκεια του Β’ Παγκοσµίου Πολέµου, εκατοντάδες αξιωµατικοί και στρατιώτες των συµµαχικών δυνάµεων κρατούνταν στο στρατόπεδο Στάλαγκ Λουφτ ΙΙΙ, όπου οι Γερµανοί είχαν τοποθετήσει ακόµα και σεισµογράφους στο έδαφος προκειµένου να εντοπίσουν ήχους από πιθανή προσπάθεια απόδρασης. Οµως µια οµάδα κρατουµένων κατόρθωσε να διαφύγει µέσω τριών στοών που ονόµασαν Τοµ, Ντικ και Χάρι – ιδέα του Ρότζερ Μπάσελ, αξιωµατικού της βρετανικής αεροπορίας. Εάν λάβει κανείς υπόψη τα ελάχιστα εργαλεία που είχαν οι κρατούµενοι στην κατοχή τους, τα τρία τούνελ µήκους 9 µέτρων αποτελούσαν τεχνολογικό θαύµα, καθώς διέθεταν ηλεκτρικό ρεύµα, ράγες και σύστηµα εξαερισµού. Τα µπάζα τα µετέφεραν στα παντελόνια τους και τα σκορπούσαν στην αυλή. Στις 24 Μαρτίου 1944, 76 άνδρες σύρθηκαν στη στοά Χάρι για να δραπετεύσουν. Μόνο τρεις όµως τα κατάφεραν: 50 τουφεκίστηκαν έπειτα από εντολή του Χίτλερ και οι υπόλοιποι εστάλησαν σε στρατόπεδο συγκέντρωσης. Η ιστορία τους ενέπνευσε την ταινία «Η µεγάλη απόδραση» µε πρωταγωνιστή τον Στιβ ΜΑΚΚΟΥΊΝ.

Ο ΞΎΛΊΝΟΣ ΊΠΠΟΣ. Μια άλλη απόδραση από το ίδιο στρατόπεδο έγινε όταν τρεις φυλακισµένοι κατέστρωσαν ένα ευφυές σχέδιο: κάθε µέρα, την ώρα της γυµναστικής, µετέφεραν έναν ίππο άλµατος που είχαν φτιάξει από ξύλο από τα δέµατα του ∆ιεθνούς Ερυθρού Σταυρού, στο ίδιο σηµείο κο ντά στα συρµατοπλέγµατα. Την ώρα που οι κρατούµενοι έκαναν τις ασκήσεις τους, ένας κρατούµενος κρυµµένος µέσα στον ίππο έσκαβε. Στο τέλος έβαζε από πάνω σανίδες και τις κάλυπτε µε άµµο. Οι τρεις που είχαν συλλάβει το σχέδιο κατόρθωσαν να δραπετεύσουν.

ΒΊΡΤΖΊΝΊΑ, 1864. Ο συνταγµατάρχης Τόµας Ρόουζ ήταν ένας από τους 1.200 αξιωµατικούς των Βορείων που είχαν φυλακιστεί σε ένα πρώην µπακάλικο στο Ρίτσµοντ της Βιρτζίνιας στη διάρκεια του αµερικανικού εµφύλιου πολέµου. Χρησιµοποιώντας µαχαίρια και ξύλα, έσκαψαν τούνελ µήκους 15 µέτρων µέχρι το κελάρι του κτιρίου. Ο Ρόουζ, αφότου δραπέτευσε, επέστρεψε για να οδηγήσει άλλους 15 κρατούµενους στην ελευθερία.

Ο Καζανόβα

Το 1755 ο Τζιάκοµο Καζανόβα καταδικάστηκε και φυλακίστηκε στο λιντς.
Με ένα αυτοσχέδιο φτυάρι έσκαβε επί µήνες µια στοά στη γωνιά του κελιού του και από εκεί δραπέτευσε για να επιστρέψει στην αγκαλιά των ερωµένων του