Ο κατάσκοπος που πήρε ο άνεµος

Μια λαµπρήκαριέρα, ένα µυστηριώδες κατασκοπικό παρελθόν κι ένα άδοξο τέλος έχουν συνδεθεί µε τον γνωστό πρωταγωνιστή της ταινίας – θρύλου «Οσα παίρνει ο άνεµος». Για πολλά χρόνια, τα σενάρια συνωµοσίας γύρω από τον θάνατο του Λέσλι Χάουαρντ και την υποτιθέµενη στοχευµένη επίθεση στο αεροπλάνο όπου επέβαινε, γέµισαν πολλές σελίδες βιβλίων, περιοδικών και εφηµερίδων. Η αλήθεια ωστόσο, που αποκαλύπτεται µέσα από άγνωστες συζητήσεις µε πιλότο των ναζί, δεν είναι καθόλου κινηµατογραφική.

Από την πρώτη στιγµή που το επιβατηγό αεροπλάνο στο οποίο επέβαινε ο Χάουαρντ, επιστρέφοντας στο Μπρίστολ στη Βρετανία από τη Λισαβώνα, το 1943, καταρρίφθηκε διατυπώθηκαν ποικίλες θεωρίες. ∆ύο συζητήθηκαν περισσότερο ως επικρατέστερες: ότι ο 50χρονος τότε ηθοποιός αποτέλεσε στόχο λόγω της δράσης του ως κατασκόπου ή ότι οι Γερµανοί διέταξαν την επίθεση επειδή λανθασµένα πίστευαν ότι µε την ίδια πτήση ταξίδευε ο Ουίνστον Τσόρτσιλ.

Οπως εξηγούσε ο ίδιος ο βρετανός πρωθυπουργός στην αυτοβιογραφία του, ίσως η υποψία αυτή των Γερµανών οφειλόταν στο γεγονός ότι πράγµατι επρόκειτο να ταξιδέψει προς τη Βρετανία την ίδια περίπου χρονική περίοδο και να ακολουθήσει την ίδια διαδροµή µε τον Χάουαρντ. Η πρώτη θεωρία ανήκει στον ισπανό συγγραφέα Χοσέ Ρέι Χιµένα, ο οποίος υποστήριξε ότι ο βρετανός ηθοποιός βρισκόταν στην Ισπανία µε σκοπό να πείσει τον Φράνκο να µην ενταχθεί στις δυνάµεις του Αξονα. Ωστόσο, ούτε το πρώτο ούτε το δεύτερο σενάριο ανταποκρίνονται στην πραγµατικότητα. Οπως αποδεικνύεται από µυστικά µαγνητοφωνηµένες συζητήσεις µε γερµανούς αιχµαλώτους πολέµου, που βλέπουν σήµερα για πρώτη φορά το φως της δηµοσιότητας, ο Χάουαρντ υπήρξε θύµα µιας τυχαίας επίθεσης. Οι Γερµανοί πληροφορήθηκαν ότι ήταν ένας από τους επιβάτες της µοιραίας πτήσης KLA777 πολύ αργότερα, από το ραδιόφωνο.

Αυτά υποστηρίζει, µεταξύ άλλων, ο πεζοναύτης Χέινζ Ντοκ, ο οποίος ανήκε στο οκταµελές πλήρωµα του γερµανικού µαχητικού Ju 88 που κατέρριψε το επιβατηγό DC-3. Ο 21χρονος Ντοκ συνελήφθη αργότερα από βρετανούς στρατιώτες και κρατήθηκε στο µέγαρο Τρεντ Παρκ, στο Βόρειο Λονδίνο, που κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσµίου Πολέµου λειτουργούσε ως κρατητήριο των Γερµανών. Εκεί, απευθυνόµενος σε υπάλληλο των µυ στικών υπηρεσιών, αποκάλυψε µε περισσή υπερηφάνεια ότι η µοίρα του στόχευσε και κατέρριψε τέσσερα αεροσκάφη. «Θα χτυπούσαµε ό,τι βρισκόταν στο οπτικό µας πεδίο», ακούγεται να λέει ο Ντοκ, εξηγώντας ότι η επίθεση στο αεροπλάνο του Χάουαρντ ήταν υπόθεση ρουτίνας.

Τα αντίγραφα των µαγνητοφωνηµένων συζητήσεων αποχαρακτήρισε η Βρετανική Υπηρεσία Κρατικών Αρχείων έπειτα από αίτηση του γερµανού ιστορικού Ζένκε Νάιτσελ. Πριν από λίγες µέρες δηµοσιεύθηκαν στο βιβλίο του «Στρατιώτες: Ηµερολόγια Μαχών, Σκοτωµών και Θανάτων», το οποίο υπογράφει από κοινού µε τον γερµανό κοινωνικό ψυχολόγο Χάραλντ Βέλζερ.

Ο πατέρας του Χάουαρντ ήταν ούγγρος µετανάστης, εβραϊκής καταγωγής. Καθώς πέρασε µεγάλο µέρος των παιδικών του χρόνων στη Βιέννη, µιλούσε άπταιστα γερµανικά, γεγονός που ίσως φούντωσε ακόµη περισσότερο τις υποψίες για την κατασκοπική του δράση. Ο γιος του, ο Ρόναλντ Χάουαρντ, είχε στο παρελθόν διατυπώσει την άποψη ότι το σχέδιο δολοφονίας του πατέρα του ήταν σύλληψη του Τζόζεφ Γκέµπελς. Και αυτό επειδή ο ηθοποιός τον σατίριζε σε µία από τις ταινίες του («The first of the few»). Μετά τον κινηµατογραφικό του θρίαµβο ως Ασλεϊ Γουίκς το 1939, οπότε ξέσπασε ο πόλεµος, ο Χάουαρντ εγκατέλειψε το Γουέστ Εντ και το Μπρόντγουεϊ κι επέστρεψε στη Βρετανία, προκειµένου να συµβάλει στον πόλεµο µε προπαγανδιστικά φιλµ.

Για τον θάνατο του βρετανού ηθοποιού είχαν διατυπωθεί θεωρίες συνωµοσίας

Το DC-3 πάλεψε για να ξεφύγει

Ο ΠΙΛΟΤΟΣ του µοιραίου αεροσκάφους DC-3 µε τους 17 επιβάτες έκανε απεγνωσµένες προσπάθειες για να αποφύγει τα γερµανικά πυρά. Στην κασέτα, ο γερµανός πεζοναύτης Χέινζ Ντοκ περιγράφει µε ανατριχιαστικές λεπτοµέρειες τις συνθήκες της επίθεσης. «Ανεβοκατέβαζε (ο πιλότος) το αεροπλάνο. Οι επιβάτες πρέπει να χτυπούσαν τα κεφάλια τους. Μετά το έριξε στα 3.200 µέτρα… Προσπαθούσε να δραπετεύσει… Εκανε ζιγκ ζαγκ. Τον φθάσαµε, όµως, φίλε µου. Και απλώς πατήσαµε το κουµπί».